24 Bijbelverzen over redding

Efeziërs 2:8-9

“Want door de genade bent u behouden, door het geloof, en dat niet uit u, het is de gave van God; niet uit werken, opdat niemand roemt.”

Reflectie: Paulus opent het hoofdstuk door zijn lezers te beschrijven als "dood in de overtredingen en zonden waarin u eens wandelde" (2:1). Hij heeft het al eens terloops gezegd, "door genade bent u gered" (2:5), en hier voegt hij geloof toe als het middel en sluit hij opscheppen uit. Het volgende vers geeft werken een plaats na de redding: gelovigen zijn "in Christus Jezus geschapen tot goede werken, die God van tevoren bereid heeft" (2:10).

Titus 3:5

“Hij heeft ons gered, niet op grond van de werken die wij in gerechtigheid hebben gedaan, maar overeenkomstig zijn eigen barmhartigheid, door het bad van de wedergeboorte en de vernieuwing door de Heilige Geest.”

Reflectie: Het vers staat tussen een lijst van wat Paulus en zijn lezers ooit waren, "dwaas, ongehoorzaam, misleid" (3:3), en de uitkomst, "opdat wij, gerechtvaardigd door Zijn genade, erfgenamen zouden worden overeenkomstig de hoop op het eeuwige leven" (3:7). Barmhartigheid is de gegeven reden. De middelen worden genoemd als het bad van de wedergeboorte en de vernieuwing door de Heilige Geest, die God "rijkelijk over ons heeft uitgestort door Jezus Christus, onze Zaligmaker" (3:6).

2 Timoteüs 1:9

“die ons behouden heeft en geroepen met een heilige roeping, niet overeenkomstig onze werken, maar overeenkomstig Zijn eigen voornemen en genade, die ons vóór de tijden der eeuwen in Christus Jezus gegeven is.”

Reflectie: Paulus schrijft aan Timoteüs als de "gevangene" van de Heer (1:8), en spoort hem aan zich niet te schamen voor het evangelie en deel te nemen aan het lijden daarvoor. Hij baseert dat beroep op een redding die besloten was "vóór de tijden der eeuwen" en zichtbaar werd toen Christus verscheen en "de dood heeft tenietgedaan en het leven en de onvergankelijkheid aan het licht heeft gebracht door het evangelie" (1:10). Gered zijn en geroepen zijn tot een heilig leven worden samen in één zinsnede genoemd.

Romans 3:24

"En worden gerechtvaardigd door Zijn genade, als een geschenk, door de verlossing die in Christus Jezus is."

Reflectie: De zin begint in het vers ervoor: "allen hebben gezondigd en missen de heerlijkheid van God" (3:23). Paulus introduceert die regel met "er is geen onderscheid", sprekend over Jood en heiden, en zegt dat rechtvaardiging komt als een geschenk van genade. Het volgende vers legt de verlossing uit die hij noemt: God stelde Christus voor "als verzoening door Zijn bloed, door het geloof" (3:25).

Johannes 3:16

“Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder die in Hem gelooft, niet verloren ga, maar eeuwig leven hebbe.”

Reflectie: Het vers volgt op een vergelijking met de koperen slang die Mozes in de woestijn omhoog hief, waar gebeten Israëlieten naar keken en bleven leven (Johannes 3:14, Numeri 21:8-9): zo moet de Zoon des mensen omhoog worden geheven. Vers 17 stelt het doel negatief en positief: God zond Zijn Zoon niet "om de wereld te veroordelen, maar opdat de wereld door Hem behouden zou worden." Vers 18 voegt eraan toe dat wie niet gelooft "al veroordeeld is."

1 Timoteüs 2:4

"Die wil dat alle mensen behouden worden en tot kennis van de waarheid komen."

Reflectie: Paulus' instructie hier gaat over gebed. Hij dringt aan op gebeden "voor alle mensen, voor koningen en allen die in een hoge positie verkeren" (2:1-2), en geeft Gods verlangen dat alle mensen gered worden als de reden waarom zulk gebed Hem welgevallig is. De uitdrukking "kennis van de waarheid" wordt gekoppeld aan gered worden, en vers 6 zegt dat Christus "Zichzelf gaf als losprijs voor allen."

2 Petrus 3:9

“De Heere vertraagt de belofte niet (zoals sommigen dat als traagheid beschouwen), maar Hij is geduldig met ons, omdat Hij niet wil dat enigen verloren gaan, maar dat allen tot bekering komen.”

Reflectie: Petrus antwoordt spotters die vragen: "Waar is de belofte van Zijn komst?" (3:4). Zijn antwoord is dat de vertraging geduld is: God houdt de dag van het oordeel tegen om tijd te geven voor bekering. Het eerstvolgende vers waarschuwt dat "de dag van de Heere zal komen als een dief in de nacht" (3:10), dus het geduld heeft een einde.

Isaiah 45:22

"Keer u tot Mij en word behouden, alle einden van de aarde! Want Ik ben God, en er is geen ander."

Reflectie: God spreekt de "ontsnapten van de heidenvolken" aan die "blijven bidden tot een god die niet redden kan" (45:20) en noemt Zichzelf "een rechtvaardig God en Zaligmaker; er is buiten Mij geen" (45:21). De uitnodiging bereikt "alle einden van de aarde", ver voorbij Israël. Vers 23 vervolgt: "Voor Mij zal elke knie zich buigen", een regel die Paulus in Filippenzen 2:10-11 op Jezus toepast.

Handelingen 4:12

"En de zaligheid is in geen ander, want er is onder de hemel geen andere naam onder de mensen gegeven waardoor wij behouden moeten worden."

Reflectie: Petrus staat terecht voor de leiders en oudsten van Jeruzalem omdat hij een kreupele man heeft genezen (Handelingen 4:8-10). Hij vertelt hen dat de man daar gezond staat door de naam van Jezus, "Die u gekruisigd hebt, Die God opgewekt heeft uit de doden", en noemt Jezus de steen die door de bouwers verworpen is (4:11, citerend Psalm 118:22). De claim over redding gaat van één genezen man naar iedereen: geen andere naam kan redden.

Johannes 14:6

"Jezus zei tegen hem: Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven. Niemand komt tot de Vader dan door Mij."

Reflectie: Jezus heeft de discipelen net verteld dat Hij weggaat om een plaats voor hen te bereiden in het huis van Zijn Vader en dat zij de weg kennen (14:2-4). Thomas werpt tegen dat zij niet weten waar Hij heen gaat, dus hoe kunnen zij de weg kennen. Jezus antwoordt dat Hijzelf de weg is, en voegt de exclusieve claim toe dat niemand de Vader bereikt behalve door Hem.

1 Timothy 2:5

“Want er is één God, en er is één Middelaar tussen God en mensen, de mens Christus Jezus.”

Reflectie: Dit vers volgt direct op Gods verlangen dat alle mensen gered worden (2:4). Een middelaar staat tussen twee partijen in, en Paulus noemt deze “de mens Christus Jezus.” Vers 6 zegt hoe Hij bemiddelt: Hij “gaf Zichzelf als een losprijs voor allen.”

Romeinen 10:9

“Want indien gij met uw mond belijdt, dat Jezus Heer is, en met uw hart gelooft, dat God Hem uit de doden heeft opgewekt, zult gij behouden worden.”

Reflectie: Paulus stelt de gerechtigheid op basis van de wet tegenover de gerechtigheid op basis van het geloof, die zegt: “Het woord is dicht bij u, in uw mond en in uw hart” (10:8, een citaat uit Deuteronomium 30:14). Mond en hart worden in dit vers belijdenis en geloof. Vers 13 verbreedt dit naar iedereen: “ieder die de naam van de Heere zal aanroepen, zal zalig worden,” waarbij er “geen onderscheid is tussen Jood en Griek” (10:12).

Handelingen 3:19

“Kom dus tot inkeer en keer terug, opdat uw zonden uitgewist worden.”

Reflectie: Petrus spreekt tot de menigte die zich verzameld had in de zuilengang van Salomo na de genezing van een verlamde man (3:11-12). Hij vertelt hen dat zij “in onwetendheid gehandeld” hebben door Jezus over te leveren (3:17), en roept hen vervolgens op tot bekering en omkeer. De zin van Petrus loopt door in het volgende vers: “opdat de tijden van verkwikking zullen komen van het aangezicht van de Heere, en Hij Jezus Christus zal zenden, Die voor u bestemd was” (3:20).

Luke 13:3

“Nee, zeg Ik u, maar als u zich niet bekeert, zult u allen evenzo omkomen.”

Reflectie: Sommige mensen vertelden Jezus over Galileeërs wier bloed Pilatus met hun offers vermengd had. Jezus vraagt of zij leden omdat zij grotere zondaars waren dan andere Galileeërs, antwoordt nee, en keert de vraag om naar zijn toehoorders. Hij herhaalt dezelfde waarschuwing over achttien mensen die gedood werden toen de toren in Siloam viel (13:4-5).

Romeinen 1:16

“Want ik schaam mij niet voor het Evangelie van Christus, want het is een kracht van God tot zaligheid voor ieder die gelooft, eerst voor de Jood, en ook voor de Griek.”

Reflectie: Bijna aan het begin van zijn brief aan de Romeinen noemt Paulus het evangelie “de kracht van God tot zaligheid” voor iedereen die gelooft, zowel Jood als Griek. Vers 17 geeft de reden: in het evangelie “wordt de gerechtigheid van God geopenbaard uit geloof tot geloof, zoals geschreven staat: ‘De rechtvaardige zal uit het geloof leven’” (een citaat uit Habakuk 2:4).

1 Korintiërs 1:18

“Want het woord van het kruis is dwaasheid voor hen die verloren gaan, maar voor ons die gered worden, is het de kracht van God.”

Reflectie: De vertaling “worden gered” plaatst redding in het heden, als iets dat gaande is; Paulus spreekt er ook over als iets dat voltooid is (“u bent gered,” Efeze 2:8) en als iets dat nog moet komen (Efeze 1:14). Paulus had zojuist geschreven: “Christus heeft mij niet gezonden om te dopen, maar om het evangelie te verkondigen” (1:17), en een paar verzen later zegt hij: “heeft het God behaagd door de dwaasheid van de prediking zalig te maken hen die geloven” (1:21). De boodschap van een gekruisigde Messias is “voor de Joden wel een struikelblok en voor de Grieken dwaasheid” (1:23).

Handelingen 2:38

“En Petrus zei tegen hen: ‘Bekeer u en laat ieder van u gedoopt worden in de Naam van Jezus Christus, tot vergeving van de zonden, en u zult de gave van de Heilige Geest ontvangen.’”

Reflectie: Met Pinksteren zijn de toehoorders van Petrus “diep in het hart geraakt” en vragen: “Wat moeten wij doen, mannen broeders?” (2:37). Petrus antwoordt met bekering en doop, belooft vergeving en de Heilige Geest, en zegt dat de belofte is “voor u en voor uw kinderen en voor allen die veraf zijn” (2:39). Lukas noteert dat er die dag ongeveer drieduizend mensen gedoopt en toegevoegd werden (2:41).

Galaten 3:27

“Want zovelen als u in Christus gedoopt bent, hebt u met Christus bekleed.”

Reflectie: Paulus’ argument in de omliggende verzen is dat de wet een leermeester was totdat Christus kwam, en dat “u allen kinderen van God bent door het geloof in Christus Jezus” (3:26). De doop in Christus wordt beschreven als het aandoen van Hem als een kledingstuk. Het volgende vers trekt de conclusie: “Daarbij is het niet van belang dat men Jood of Griek is; er is geen slaaf of vrije; er is geen man of vrouw; want u bent allen één in Christus Jezus” (3:28).

Marcus 16:16

“Wie geloofd zal hebben en gedoopt zal zijn, zal zalig worden, maar wie niet geloofd zal hebben, zal verdoemd worden.”

Reflectie: De opgestane Jezus spreekt deze woorden tot de elf nadat Hij hun ongeloof had berispt, samen met het bevel om “het evangelie aan alle schepselen te verkondigen” (16:15). De ESV plaatst Markus 16:9-20 tussen haakjes met de opmerking dat sommige van de vroegste manuscripten deze verzen niet bevatten. De tweede helft van het vers veroordeelt degene die niet gelooft en zegt niets over de ongedoopten.

Johannes 5:24

“Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Wie Mijn woord hoort en Hem gelooft Die Mij gezonden heeft, die heeft eeuwig leven en komt niet in het oordeel, maar is overgegaan uit de dood in het leven.”

Reflectie: Jezus zegt dit nadat Hij beweerd heeft dat de Vader “al het oordeel aan de Zoon gegeven heeft” (5:22). Degene die hoort en gelooft “heeft” nu eeuwig leven en “is overgegaan uit de dood in het leven,” beide gesteld als reeds voltooid. Het volgende vers spreekt over de doden die “de stem van de Zoon van God” horen in een uur dat “er nu is” (5:25).

1 John 5:11-12

“En dit is het getuigenis, dat God ons het eeuwige leven gegeven heeft, en dit leven is in zijn Zoon. Wie de Zoon heeft, heeft het leven; wie de Zoon van God niet heeft, heeft het leven niet.”

Reflectie: Johannes schrijft over het getuigenis dat God gegeven heeft over Zijn Zoon (5:9-10). Het getuigenis is dat het eeuwige leven in de Zoon gevonden wordt, dus de Zoon hebben is het leven hebben. Johannes geeft een vers later zijn reden voor het schrijven: “opdat u weet dat u het eeuwige leven hebt” (5:13).

Romeinen 8:1

“Zo is er dan nu geen verdoemenis voor hen die in Christus Jezus zijn.”

Reflectie: Het “dan” volgt op Romeinen 7, waar Paulus beschrijft dat hij het kwade doet dat hij niet wil doen (7:19). Vers 3 legt uit waarom er geen veroordeling is voor hen die in Christus zijn: God deed wat de wet niet kon doen, en “door Zijn eigen Zoon te zenden in een gedaante gelijk aan het zondige vlees en dat om de zonde, heeft Hij de zonde veroordeeld in het vlees.”

Johannes 10:28

“En Ik geef hun eeuwig leven; en zij zullen in eeuwigheid niet verloren gaan en niemand zal hen uit Mijn hand rukken.”

Reflectie: Jezus antwoordt mensen die Hem onder druk zetten om duidelijk te zeggen of Hij de Christus is (10:24). Hij vertelt hen dat zij niet geloven omdat zij Zijn schapen niet zijn, en beschrijft Zijn schapen als degenen die Zijn stem horen en Hem volgen. Vers 29 voegt een tweede hand toe: “niemand kan ze uit de hand van Mijn Vader rukken.”

Ephesians 1:13

“In Hem bent ook u, nadat u het woord van de waarheid, het evangelie van uw zaligheid, gehoord hebt en in Hem bent gaan geloven, verzegeld met de Heilige Geest van de belofte.”

Reflectie: Paulus somt drie stappen op in volgorde: het horen van “het evangelie van uw zaligheid,” geloven, en verzegeld worden met de Heilige Geest. Vers 14 noemt de Geest “het onderpand van onze erfenis, tot de verlossing die ons ten deel viel,” wat een deel van de redding nog in de toekomst plaatst.