18 Bijbelverzen over het verwijderen van mensen uit je leven

Spreuken 13:20

“Wie met wijzen omgaat, wordt wijs, maar wie met dwazen verkeert, zal het slecht vergaan.”

Reflectie: Het spreekwoord plaatst twee metgezellen naast elkaar en geeft elk een uitkomst: wandelen met de wijzen maakt een persoon wijs, en omgaan met dwazen brengt schade toe. Het vers ervoor zegt wat de dwaas kenmerkt: "dwazen verafschuwen het afkeren van het kwaad." Het vers erna zet het contrast voort: "Het onheil vervolgt de zondaar, maar de rechtvaardigen worden beloond met het goede."

1 Korintiërs 15:33

“Dwaal niet: ‘Slecht gezelschap bederft goede zeden.’”

Reflectie: Paulus plaatst deze uitspraak midden in zijn betoog voor de opstanding. Sommigen in Korinthe zeiden "dat er geen opstanding van de doden is" (15:12), en Paulus citeert de houding die daaruit voortvloeit: "Laten wij eten en drinken, want morgen sterven wij" (15:32). In de context lijkt het slechte gezelschap te slaan op degenen die de opstanding ontkennen (15:12, 15:34), en het volgende vers zegt tegen de kerk dat ze "weer nuchter moet worden" omdat "sommigen God niet kennen."

Psalm 1:1

“Gelukkig is de mens die niet meegaat met wie kwaad doen, die niet stilstaat op de weg van zondaars en niet gaat zitten in de kring van spotters.”

Reflectie: Het openingsvers van het Psalter beschrijft de gezegende persoon door drie dingen die hij niet doet, gaande van wandelen met de goddelozen naar staan op de weg van zondaars naar zitten met spotters. Vers 2 geeft het alternatief: zijn "vreugde is in de wet van de Heer," en hij overpeinst die dag en nacht. Vers 3 vergelijkt die persoon met een boom geplant aan stromen water.

Spreuken 22:24-25

“Ga niet om met een opvliegend mens, en met een toornig mens moet je niet omgaan, anders raak je gewend aan zijn wegen en haal je jezelf in de val.”

Reflectie: Dit is de derde van de "spreuken van de wijzen" die beginnen bij Spreuken 22:17. De reden die het geeft voor het vermijden van een opvliegende vriend betreft degene die de vriendschap onderhoudt: "je zou hun wegen kunnen leren en jezelf in de val lokken."

Spreuken 20:19

“Wie als een verklapper rondgaat, onthult geheimen; laat je daarom niet in met iemand die zijn lippen laat gaan.”

Reflectie: Het spreekwoord trekt zijn eigen conclusie met "dus": omdat een roddelaar een vertrouwen beschaamt, is iemand die te veel praat iemand om te vermijden.

Proverbs 24:1-2

“Benijd de goddelozen niet, verlang niet naar hun gezelschap; want hun harten beramen geweld, en hun lippen spreken over het veroorzaken van problemen.”

Reflectie: Een andere spreuk van de wijzen, deze begint met afgunst voordat het bij gezelschap komt: de goddelozen lijken misschien benijdenswaardig, maar hun harten "beramen geweld" en hun lippen "praten over het veroorzaken van problemen." De waarschuwing is tegen het verlangen naar hun gezelschap, net zozeer als tegen het onderhouden ervan.

2 Korintiërs 6:14

“Vorm geen ongelijk span met ongelovigen. Want wat hebben gerechtigheid en wetteloosheid met elkaar gemeen? Of wat is er voor gemeenschap tussen licht en duisternis?”

Reflectie: Een juk verbindt twee dieren zodat ze dezelfde last trekken. Paulus volgt het gebod met een reeks vragen (licht en duisternis, Christus en Belial, de tempel van God en afgoden) en citeert dan de Heer in vers 17: "Ga weg uit hun midden en zonder u af." De passage noemt geen huwelijk of zaken; het spreekt over het juk dragen. Vlak daarvoor, in de verzen 11-13, vraagt Paulus de Korintiërs om hun hart wijd voor hem open te stellen.

Genesis 13:8-9

“Toen zei Abram tegen Lot: ‘Laat er geen ruzie zijn tussen jou en mij, of tussen jouw herders en de mijne, want wij zijn naaste verwanten. Ligt niet het hele land voor je? Laten we uit elkaar gaan. Als jij naar links gaat, ga ik naar rechts; als jij naar rechts gaat, ga ik naar links.’”

Reflectie: Er was ruzie uitgebroken tussen Abrams herders en die van Lot (13:7), en vers 6 zegt "het land kon hen niet dragen terwijl ze samenbleven." Abram vraagt dat er geen ruzie zal zijn "want wij zijn naaste verwanten," en stelt zelf de scheiding voor. Hij laat Lot als eerste kiezen, Lot neemt de vlakte van de Jordaan, en vers 11 vermeldt dat "de twee mannen uit elkaar gingen."

Acts 15:39

"Ze kregen zo'n scherpe onenigheid dat ze uit elkaar gingen. Barnabas nam Marcus mee en voer naar Cyprus,"

Reflectie: De onenigheid ging over Johannes Marcus, die "hen in Pamfylië in de steek had gelaten en niet met hen was doorgegaan in het werk" (15:38). Barnabas wilde hem weer meenemen en Paulus weigerde. Elke man ging toen verder met een nieuwe partner: Barnabas met Marcus naar Cyprus, Paulus met Silas door Syrië en Cilicië, "terwijl ze de kerken versterkten." In 2 Timoteüs 4:11 vraagt Paulus om Marcus bij hem te brengen, "omdat hij mij nuttig is in mijn bediening."

Matthew 10:14

“Als iemand je niet verwelkomt of niet naar je woorden luistert, verlaat dan dat huis of die stad en schud het stof van je voeten.”

Reflectie: Jezus geeft deze instructie aan de twaalf wanneer hij hen uitzendt (10:5). Ze moeten bij een waardig persoon in elke stad verblijven, en als een huis het niet waard is, "laat uw vrede naar u terugkeren" (10:13). Het stof van hun voeten schudden is wat ze doen bij het verlaten van een huis of stad die hen niet verwelkomt of naar hen luistert; er wordt hun niet verteld om te argumenteren of te blijven.

Romeinen 12:18

“Als het mogelijk is, voor zover het van u afhangt, leef in vrede met iedereen.”

Reflectie: Paulus verbindt twee voorwaarden aan het gebod: "indien mogelijk" en "voor zover het van u afhangt." De formulering staat toe dat vrede met iedereen misschien niet mogelijk is en beperkt de verantwoordelijkheid van een persoon tot hun eigen aandeel. Het vers ervoor zegt: "Vergeld niemand kwaad met kwaad."

Mattheüs 18:15-17

“…als ze nog steeds weigeren te luisteren, vertel het aan de kerk; en als ze zelfs weigeren naar de kerk te luisteren, behandel hen dan zoals je een heiden of een tollenaar zou behandelen.”

Reflectie: Jezus geeft drie stappen vóór enige scheiding: een privégesprek, dan een of twee anderen als getuigen (verwijzend naar de regel van twee of drie getuigen in Deuteronomium 19:15), dan de hele kerk. Pas nadat de persoon weigert naar de kerk te luisteren, moeten ze worden behandeld "als een heiden of een tollenaar." De verzen die volgen spreken over binden en ontbinden, en dan vraagt Petrus hoe vaak hij moet vergeven; Jezus antwoordt: "niet zeven keer, maar zevenenzeventig keer" (18:22).

Titus 3:10-11

“Wijs iemand die verdeeldheid zaait één keer terecht, en daarna nog een keer. Daarna moet je niets meer met hem te maken hebben. Je kunt er zeker van zijn dat zulke mensen verdorven en zondig zijn; ze veroordelen zichzelf.”

Reflectie: Paulus schrijft aan Titus, die hij op Kreta had achtergelaten om oudsten aan te stellen en "te corrigeren wat nog onvoltooid was" (1:5). Titus moet de verdeeldheid zaaiende persoon twee keer waarschuwen voordat hij niets meer met hen te maken heeft. Het vers ervoor zegt tegen Titus dat hij "dwaze discussies en geslachtsregisters en argumenten en ruzies over de wet moet vermijden, omdat deze onrendabel en nutteloos zijn."

Romeinen 16:17

“Ik roep u op, broeders en zusters, om uit te kijken naar degenen die verdeeldheid zaaien en obstakels op uw weg leggen die in strijd zijn met de leer die u hebt geleerd. Blijf bij hen vandaan.”

Reflectie: Deze waarschuwing komt in het slothoofdstuk van Romeinen, nadat Paulus Febe aanbeveelt en Priscilla, Aquila en anderen groet. De mensen om voor uit te kijken zijn degenen wiens verdeeldheid "in strijd is met de leer die u hebt geleerd." Het volgende vers zegt hoe ze zijn: ze dienen "hun eigen buik," en "door gladde praatjes en vleierij misleiden ze de geesten van naïeve mensen."

1 Corinthians 5:11

“Maar nu schrijf ik u dat u niet moet omgaan met iemand die zich een broeder of zuster noemt, maar die seksueel immoreel of hebzuchtig is, een afgodendienaar of lasteraar, een dronkaard of oplichter. Eet zelfs niet met zulke mensen.”

Reflectie: Het hoofdstuk opent met een man in de Korinthische kerk die slaapt met de vrouw van zijn vader (5:1), en Paulus vertelt de kerk om hem uit de gemeenschap te zetten. In de verzen 9-10 corrigeert hij een verkeerde lezing van een eerdere brief: hij bedoelde niet de immorele mensen van deze wereld, "in dat geval zou je de wereld moeten verlaten." De regel is voor "iedereen die beweert een broeder of zuster te zijn," en de verzen 12-13 voegen eraan toe dat God degenen buiten de kerk oordeelt.

2 Thessalonians 3:14-15

“Let in het bijzonder op iedereen die ons onderricht in deze brief niet gehoorzaamt. Ga niet met hen om, opdat zij zich beschaamd voelen. Beschouw hen echter niet als een vijand, maar waarschuw hen zoals je een medegelovige zou waarschuwen.”

Reflectie: De instructie die Paulus voor ogen heeft, betreft gelovigen die "lui en ontwrichtend" zijn (3:6, 3:11) en niet voor hun eigen voedsel willen werken. Het vers geeft een doel voor het afstand houden van hen, "opdat zij zich beschaamd mogen voelen," en dan een grens: ze moeten niet als een vijand worden beschouwd, maar gewaarschuwd "als een medegelovige."

2 Timoteüs 3:1-5

“Maar weet dit: in de laatste dagen zullen er zware tijden aanbreken. De mensen zullen zelfzuchtig zijn, geldzuchtig, pochers, hoogmoedig, lasteraars, hun ouders ongehoorzaam, ondankbaar, goddeloos, liefdeloos, onverzoenlijk, kwaadsprekers, onbeheerst, wreed, vijandig tegenover het goede, verraderlijk, roekeloos, verwaand, meer liefhebbers van genot dan van God. Ze houden de schijn van godsvrucht op, maar verloochenen de kracht ervan. Keer je af van zulke mensen.”

Reflectie: Paulus somt de kenmerken op van de mensen in “de laatste dagen”, van “zelfzuchtig” tot “meer liefhebbers van genot dan van God”, en eindigt met mensen die “de schijn van godsvrucht ophouden, maar de kracht ervan verloochenen”. De opdracht aan Timoteüs is: “Keer je af van zulke mensen.” Vers 6 beschrijft hen in de tegenwoordige tijd als mensen die “zich in huizen binnendringen”, en vers 8 noemt hen leraren die “de waarheid tegenstaan”.

2 John 1:10-11

“Als iemand naar jullie toe komt en deze leer niet brengt, ontvang hem dan niet in huis en heet hem niet welkom. Iedereen die hem verwelkomt, deelt in zijn goddeloze werk.”

Reflectie: De leer waar het om gaat, wordt genoemd in vers 7: bedriegers “die niet belijden dat Jezus Christus in het vlees gekomen is”. De oudste schrijft aan “de door God uitverkoren vrouw en haar kinderen” (1:1) om zo’n leraar niet in huis te nemen of te verwelkomen. De reden wordt gegeven in vers 11: hen verwelkomen betekent deelhebben aan hun “boze werken”.