Dutch 
English 
Chinese 
Arabic 
Spanish 
Portuguese 
Russian 
French 
Italian 
German 
Japanese Ja. In Numeri 11:5 herinneren de Israëlieten in de woestijn zich de komkommers die ze in Egypte aten, en in Jesaja 1:8 wordt Jeruzalem alleen gelaten “als een wachthut in een komkommerveld.” Het Hebreeuwse woord betekende waarschijnlijk een lange, bleke meloen, de chatemeloen, in plaats van de komkommer die vandaag de dag wordt verkocht.
Het is vreemd om daar heimwee naar te hebben. Het volk herinnerde zich de vis uit Egypte “die niets kostte,” en de komkommers, prei en knoflook, en vergat dat ze die als slaven hadden gegeten. Brood uit de hemel lag voor hen, en het enige wat ze konden zien was “niets anders dan dit manna om naar te kijken” (Numeri 11:6). Wij kennen die manier van herinneren.
Waar worden komkommers in de Bijbel genoemd?
De eerste vermelding komt voor in een klacht over voedsel. In de woestijn worden de mensen van Israël de manna beu en treuren ze om het dieet dat ze als slaven in Egypte hadden:
“Waren wij maar in Egypte gebleven! Wij denken terug aan de vis die wij daar voor niets aten, aan de komkommers, de meloenen, de prei, de uien en de knoflook. Maar nu is onze kracht verdord en is er niets anders dan dit manna om naar te kijken.” (Numeri 11:4–6)
God antwoordt met meer vlees dan ze op kunnen. Een wind brengt kwartels rond het kamp, en “terwijl het vlees nog tussen hun tanden zat,” treft een plaag het volk. De plaats wordt Kibroth-hattaäva genoemd, “graven van begeerte,” omdat de mensen die de begeerte hadden daar begraven werden (Numeri 11:31–34). Een latere psalm vat de episode samen: “Zij gaven toe aan hun begeerte in de woestijn en stelden God op de proef in de wildernis; Hij gaf hun wat zij vroegen, maar zond een wegkwijnende ziekte onder hen” (Psalm 106:14–15).
De tweede vermelding is een beeld van een verwoest land. Jesaja beschrijft steden die zijn platgebrand en velden die door vreemdelingen zijn leeggegeten (Jesaja 1:7), en zegt dan: “En de dochter van Sion is overgebleven als een hut in een wijngaard, als een wachthut in een komkommerveld, als een belegerde stad” (Jesaja 1:8). De wachthut was een schuilplaats voor de wachter in het veld, een wankel onderkomen, en Jesaja gebruikt later hetzelfde woord voor iets dat heen en weer zwaait (Jesaja 24:20). Jeruzalem staat in dit beeld alleen, als die hut in een verwoest land. De Statenvertaling leest “als een nachthut in een komkommertuin.”
Komkommers in Jeremia en Baruch
De meeste moderne vertalingen vinden nog één vers met komkommers. In Jeremiah 10 de profeet bespot afgoden die gemaakt zijn van een boom die in het bos is omgehakt en versierd met zilver en goud, en zegt: “Hun afgoden zijn als vogelverschrikkers in een komkommerveld en zij kunnen niet spreken; zij moeten gedragen worden, want zij kunnen niet lopen” (Jeremia 10:5). De Hebreeuwse uitdrukking is kort en lastig. De Statenvertaling leest het als “Zij zijn als een palmboom, maar spreken niet.” Het Brown–Driver–Briggs Hebreeuws lexicon noteert de lezing van miqshah in dit vers als een komkommerveld, hetzelfde woord als in Jesaja 1:8, en de ESV, NIV en RSV vertalen het op die manier.
Katholieke en orthodoxe Bijbels bevatten ook de Brief van Jeremia, die katholieke Bijbels drukken als het zesde hoofdstuk van Baruch. Het gebruikt hetzelfde beeld: “Als een vogelverschrikker in een komkommerbed, die niets bewaakt, zo zijn hun goden van hout, overtrokken met goud en zilver” (Baruch 6:70 in de RSV Catholic Edition; 6:69 in de New American Bible). Het Brown–Driver–Briggs lexicon citeert dit vers naast Jeremia 10:5.
Wat waren de komkommers uit de Bijbel?
Het Hebreeuwse woord in Numeri 11:5 is komkommers. Het komt alleen in dat vers voor, en Jesaja’s miqshah is een veld van dezelfde plant. Engelse Bijbels vertalen het al lang als “komkommers,” maar de plant was waarschijnlijk niet de komkommer uit moderne tuinen, Cucumis sativus, die in India werd gedomesticeerd.
In 2007 vergeleken Jules Janick, Harry Paris en David Parrish, onderzoekers aan de Purdue University en de Agricultural Research Organization van Israël, oude afbeeldingen en teksten uit het Middellandse Zeegebied. De rabbijnse geschriften van de Misjna en Tosefta beschrijven de komkommers als zo harig dat de haren eraf gewreven moesten worden voor het eten, wat past bij de zachte, donzige jonge vrucht van een meloen in plaats van de wrattige schil van een komkommer. Naar aanleiding van eerdere studies naar de planten uit de Bijbel door Feliks en Zohary, identificeren zij de komkommers uit bijbelse tijden als chate-meloenen, een soort meloen die jong geplukt en als een komkommer gegeten wordt. Tegen de tijd van de Misjna betekende het woord meestal de slangenmeloen, een lange, dunne meloen die vandaag de dag nog steeds verkocht wordt als de “Armeense komkommer”. Zij vonden “geen overtuigend bewijs voor het bestaan van Cucumis sativus (komkommer) rond de Middellandse Zee in deze tijdsperiode.”
De “meloenen” in hetzelfde vers, avattichim, worden meestal geïdentificeerd als watermeloenen, een vrucht die uit Afrika kwam en in het oude Egypte werd verbouwd. Eén katholieke vertaling, de New American Bible, Revised Edition, weerspiegelt de lezing van meloen al in Jesaja 1:8, waar Sion wordt achtergelaten “als een schuurtje in een meloenenveld.”
Het modern Hebreeuws heeft de woorden verplaatst. Kishu, afgeleid van het bijbelse woord, benoemt nu een pompoenachtige, en het gewone woord voor een komkommer is melafefon, een woord dat de rabbijnen gebruikten voor een soort meloen en dat ze overnamen uit het Grieks melopepon.
Hebben komkommers een spirituele betekenis in de Bijbel?
De Schrift geeft de komkommer geen eigen symbolische betekenis, en de betekenissen voor komkommers in droomgidsen en symbolenlijsten zijn niet afkomstig uit de Bijbel. In Jesaja, Jeremia en Baruch is het komkommerveld gewoon landbouwgrond die een beeld levert: een hut die alleen is achtergebleven, en een vogelverschrikker die niet kan spreken en niets kan bewaken. In Numeri is de komkommer een item op een herinnerd menu, en de fout die de Bijbel benoemt is de begeerte. Paulus waarschuwt de Korintiërs in woorden die commentatoren zoals Charles Ellicott en John Gill verbinden met deze episode, dat de mislukkingen in de woestijn “als voorbeelden voor ons hebben plaatsgevonden, opdat wij niet naar het kwade zouden verlangen zoals zij” (1 Korintiërs 10:6). De komkommers van Egypte waren nooit gratis, en het manna was nooit niets.
Een reactie plaatsen