Lutheranen en Baptisten zijn beide protestants en geloven beide dat zondaars gered worden door genade door het geloof in Christus. Waar ze uiteengaan is over wat de doop en het Heilig Avondmaal doen. Lutheranen dopen baby's, leren dat de doop genade geeft en geloven dat Christus' lichaam en bloed aanwezig zijn bij het Avondmaal, terwijl Baptisten alleen gelovigen dopen, door onderdompeling, en het Avondmaal als een herdenking houden.
Een gezin voelt dat verschil bij de doopvont, aan de avondmaalstafel en in de kerkbank. Daaronder maken beide kerken echter dezelfde belijdenis in dezelfde woorden: “Want door genade bent u behouden, door het geloof. En dat niet uit u, het is de gave van God” (Efeziërs 2:8). Waar ze het over oneens zijn, is hoe God die gave aan ons geeft, in het water en aan de tafel.
Elke naam omvat meer dan één kerk. In de Verenigde Staten zijn de grootste Lutherse lichamen de Evangelical Lutheran Church in America (ELCA), met bijna 8.400 gemeenten, en de Lutheran Church–Missouri Synod (LCMS), met bijna 2 miljoen gedoopte leden. De Wisconsin Evangelical Lutheran Synod (WELS) is kleiner. De LCMS en WELS zijn strenger dan de ELCA, want zij praktiseren gesloten avondmaal en wijden geen vrouwen in. Aan de Baptistenkant is het grootste lichaam de Southern Baptist Convention (SBC), die in 2025 12.331.954 leden had, en American Baptist Churches USA (ABCUSA) is een andere.
| Onderwerp | Luthers | Baptist |
|---|---|---|
| begon | 1517, Maarten Luthers protest in Duitsland; Augsburgse Confessie, 1530 | Rond 1609, John Smyths gemeente van Engelse ballingen in Amsterdam |
| Doctrinaire standaard | De lutherse belijdenisgeschriften in het Concordiaboek | Belijdenissen zoals de Baptist Faith and Message 2000, gehouden als gidsen, niet als geloofsbelijdenissen |
| Wie wordt gedoopt | Zuigelingen en volwassenen | Alleen mensen die hun geloof belijden |
| hoe | ELCA: begieten of onderdompeling; nooit herhaald | Alleen onderdompeling |
| Wat de doop doet | Een middel tot genade: vergeeft zonde en schenkt een nieuwe geboorte | Een verordening, een ritus die Christus gebood: een daad van gehoorzaamheid die het reeds aanwezige geloof verbeeldt |
| Laatste Avondmaal | Christus' ware lichaam en bloed, onder het brood en de wijn | Een gedenkteken (SBC); Christus geestelijk aanwezig voor het geloof (1689 Belijdenis) |
| Hoe vaak | ELCA: wekelijks is de vastgestelde norm | SBC: driemaandelijks in 57% van de kerken (enquête 2012) |
| Wie mag deelnemen | ELCA: alle gedoopten; LCMS en WELS: gesloten avondmaal | SBC-belijdenis: alleen de gedoopten. Enquête 2012: 52% van de SBC-kerken nodigde elke gelovige uit, 35% alleen de gelovig-gedoopten |
| Kan een gelovige afvallen? | Ja | SBC: nee, ware gelovigen volharden |
| overheids | ELCA: 65 synodes, elk met een bisschop; LCMS: ledenvergaderingen in elke gemeente | Elke gemeente bestuurt zichzelf |
| Vrouwelijke predikanten | ELCA: ja; LCMS en WELS: nee | SBC: nee; ABCUSA: ja |
Waarin deze twee kerken verschillen
Elk antwoord is geciteerd uit de eigen documenten van de kerk of uit een van onze artikelen.
Zaligheid verliezen
Luthers
Zij veroordelen de wederdopers, die ontkennen dat zij die eens gerechtvaardigd zijn, de Heilige Geest kunnen verliezen.
Vertaald uit Confessio Augustana, Artikel XII (Over boetvaardigheid)
Baptistisch
Alle ware gelovigen volharden tot het einde. Zij die God in Christus heeft aangenomen en door Zijn Geest geheiligd, zullen nooit uit de staat van genade vallen, maar zullen tot het einde volharden.
Vertaald uit Baptist Faith and Message 2000, artikel V
Erfzonde
Luthers
Ook leren zij dat sinds de val van Adam alle mensen die op natuurlijke wijze verwekt zijn, met zonde geboren worden, dat is zonder vreze Gods, zonder vertrouwen op God, en met begeerlijkheid; en dat deze ziekte, of dit gebrek van oorsprong, waarlijk zonde is, die ook nu nog veroordeling en eeuwige dood brengt over hen die niet opnieuw geboren zijn door de Doop en de Heilige Geest.
Vertaald uit Confessio Augustana, Artikel II (Over de erfzonde)
Baptistisch
Door de verleiding van Satan overtrad de mens het gebod van God en viel hij uit zijn oorspronkelijke onschuld, waardoor zijn nageslacht een natuur en een omgeving erft die tot zonde geneigd zijn. Daarom worden zij, zodra zij tot morele handelingen in staat zijn, overtreders en staan zij onder veroordeling.
Vertaald uit Baptist Faith and Message 2000, artikel III (Southern Baptist Convention, bfm.sbc.net)
Doop
Luthers
Van de Doop leren zij dat hij tot zaligheid noodzakelijk is, en dat door de Doop Gods genade wordt aangeboden, en dat kinderen gedoopt moeten worden, die, door de Doop aan God aangeboden, in Gods genade worden aangenomen.
Vertaald uit Confessio Augustana, Artikel IX (Over de doop)
Baptistisch
De christelijke doop is het onderdompelen van een gelovige in water in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Zij is een daad van gehoorzaamheid die het geloof van de gelovige symboliseert in een gekruisigde, begraven en opgestane Heiland, het sterven van de gelovige voor de zonde, de begrafenis van het oude leven en de opstanding om te wandelen in een nieuw leven in Christus Jezus.
Vertaald uit Baptist Faith and Message 2000, artikel VII
Hoe er gedoopt wordt
Luthers
Lutheranen hebben daarom de mening toegedaan dat de wijze van de Doop (dat wil zeggen onderdompeling, begieten, besprenkelen, enz.) niet bepaalt of een Doop geldig is, evenmin als de wijze van uitdeling van het Heilig Avondmaal (gemeenschappelijke beker, individuele bekertjes) de geldigheid van dit Sacrament beïnvloedt. Alleen het Woord van God en het ‘element’ (water), volgens goddelijke instelling, maakt een Doop geldig.
Vertaald uit LCMS, Veelgestelde vragen, De doop (gearchiveerde kopie van lcms.org)
Baptistisch
De christelijke doop is het onderdompelen van een gelovige in water in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.
Vertaald uit Baptist Faith and Message 2000, artikel VII
Communie
Luthers
Wij geloven, leren en belijden dat in het Heilig Avondmaal het lichaam en bloed van Christus waarachtig en wezenlijk aanwezig zijn, en waarachtig met het brood en de wijn worden uitgedeeld en ontvangen.
Vertaald uit Concordieformule, Epitome, Artikel VII (Het avondmaal des Heren), 1
Baptistisch
Het avondmaal des Heren is een symbolische daad van gehoorzaamheid waarbij de leden van de kerk, door deel te nemen aan het brood en de vrucht van de wijnstok, de dood van de Verlosser gedenken en Zijn wederkomst verwachten.
Vertaald uit Baptist Faith and Message 2000, artikel VII
Sacramenten
Luthers
Daarom zijn de Doop, het Heilig Avondmaal en de Absolutie, die het Sacrament van de Boete is, waarlijk Sacramenten. Want deze riten hebben Gods gebod en de belofte van genade, die aan het Nieuwe Testament eigen is.
Vertaald uit Apologie van de Confessio Augustana, Artikel XIII (Over het aantal en het gebruik van de sacramenten)
Baptistisch
Een nieuwtestamentische kerk van de Heer Jezus Christus is een zelfstandige plaatselijke gemeente van gedoopte gelovigen, door een verbond verbonden in het geloof en de gemeenschap van het evangelie; zij onderhoudt de twee verordeningen van Christus, wordt bestuurd door Zijn wetten, oefent de gaven, rechten en voorrechten uit die haar door Zijn Woord zijn verleend, en tracht het evangelie te verbreiden tot de einden der aarde.
Vertaald uit Baptist Faith and Message 2000, artikel VI
Kerkbestuur
Luthers
Elke synode kiest een bisschop om toezicht te houden op haar ambt en bestuur. Samen met de voorzittende bisschop en de secretaris van de ELCA vormen deze 65 bisschoppen de Conferentie van Bisschoppen, die leiding, raad en visie biedt aan de gehele kerk.
Vertaald uit ELCA, Kerkstructuur: synoden (de LCMS wordt geleid door een gekozen president)
Baptistisch
Een nieuwtestamentische kerk van de Heer Jezus Christus is een zelfstandige plaatselijke gemeente van gedoopte gelovigen, door een verbond verbonden in het geloof en de gemeenschap van het evangelie; zij onderhoudt de twee verordeningen van Christus, wordt bestuurd door Zijn wetten, oefent de gaven, rechten en voorrechten uit die haar door Zijn Woord zijn verleend, en tracht het evangelie te verbreiden tot de einden der aarde. Elke gemeente werkt onder het Heerschap van Christus via democratische processen.
Vertaald uit Baptist Faith and Message 2000, artikel VI
Alcohol
Luthers
De Bijbel veroordeelt nergens het juiste en verantwoorde gebruik (de consumptie) van alcoholische dranken, en de Lutheran Church—Missouri Synod doet dat evenmin. De Schrift waarschuwt wel sterk en herhaaldelijk tegen het misbruik, het verkeerd gebruik of het overmatig gebruik van alcoholische dranken, en ook de LCMS heeft herhaaldelijk voor zulke gevaren gewaarschuwd.
Vertaald uit Veelgestelde vragen van de Lutheran Church—Missouri Synod, ‘Alcohol’ (lcms.org, gearchiveerde kopie)
Baptistisch
Dat de afgevaardigden naar de Southern Baptist Convention, bijeen in Greensboro, North Carolina, 13-14 juni 2006, onze volledige afwijzing uitspreken van het vervaardigen, aanprijzen, verspreiden en gebruiken van alcoholische dranken
Vertaald uit Resolutie van de SBC over alcoholgebruik in Amerika, 2006
Om te zien wat Lutheranen leren naast wat Baptisten leren over 55 vragen, open onze gratis tool, Vergelijk christelijke denominaties.

Wat de doop bewerkt en wie deze zou moeten ontvangen
Luthers Kleine Catechismus vraagt wat de doop geeft, en antwoordt: “Het werkt vergeving van zonden, verlost van de dood en de duivel, en geeft eeuwig heil aan allen die dit geloven, zoals de woorden en beloften van God verklaren.” Het is niet het water alleen dat dit doet, maar “het woord van God dat in en bij het water is.” Lutheranen wijzen op de verzen die de doop verbinden aan vergeving en redding, zoals toen Petrus tegen de menigte bij Pinksteren zei: “Bekeer u en laat ieder van u gedoopt worden in de naam van Jezus Christus, tot vergeving van de zonden” (Handelingen 2:38), en toen hij later schreef dat “de doop, die hiermee overeenkomt, u nu ook behoudt” (1 Petrus 3:21).
Aangezien de doop Gods werk is en niet dat van de gelovige, dopen Lutheranen zuigelingen, en de Augsburgse Confessie van 1530 leert dat “kinderen gedoopt moeten worden die, door de doop aan God aangeboden, in Gods genade worden ontvangen.” De ELCA doopt door begieten of door onderdompeling, en doopt nooit iemand twee keer: “Een persoon wordt één keer gedoopt.”
Baptisten lezen de doop andersom: voor hen volgt het op het geloof en creëert het niet. De belijdenis van de SBC, de Baptist Faith and Message 2000, zegt: “De christelijke doop is de onderdompeling van een gelovige in water in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Het is een daad van gehoorzaamheid die het geloof van de gelovige in een gekruisigde, begraven en opgestane Heiland symboliseert.” Zij herinneren zich de Ethiopische ambtenaar die aan Filippus vroeg: “Wat verhindert mij gedoopt te worden?”, en hoe “zij beiden in het water afdaalden, Filippus en de eunuch, en hij hem doopte” (Handelingen 8:36, 38). Een zuigeling kan nog geen geloof belijden, en daarom dopen Baptisten geen zuigelingen.
Wanneer Baptisten bij 1 Petrus 3:21 komen, lezen ze verder tot het einde van het vers, waar Petrus zegt dat de doop behoudt “niet als een afwassing van vuil van het lichaam, maar als een bede tot God om een goed geweten, door de opstanding van Jezus Christus.” Voor een Baptist is het Christus die de redding bewerkt, en de doop is het antwoord van de gelovige aan Hem. Dus wanneer de Baptist Faith and Message de “eenvoudige voorwaarden voor redding” noemt als “bekering tot God en geloof in Jezus Christus als Heiland en Heer,” hoort de doop daar niet bij.
Beide kerken beroepen zich op Romeinen 6:4: “Wij zijn dan met Hem begraven door de doop in de dood.” Luthers Kleine Catechismus hoort daarin de oude Adam die dagelijks in bekering wordt “verdronken,” en Baptisten zien daarin de begrafenis en opstanding die de onderdompeling uitbeeldt.

Christus' lichaam en bloed, of een herdenkingsmaaltijd
Op de nacht dat Hij verraden werd, nam Jezus brood en zei: “Neem, eet, dit is Mijn lichaam” (Mattheüs 26:26), en Lutheranen lezen die woorden precies zoals ze er staan. De Kleine Catechismus definieert het Sacrament van het Altaar als “het ware lichaam en bloed van onze Heer Jezus Christus, onder het brood en de wijn, voor ons christenen om te eten en te drinken, ingesteld door Christus Zelf,” en de Formula Concordiae legt uit dat met het brood en de wijn “het lichaam en bloed van Christus werkelijk en wezenlijk aanwezig zijn, aangeboden en ontvangen.”
Wanneer Paulus over dezelfde nacht vertelt, voegt hij een bevel toe: “Dit is Mijn lichaam, dat voor u is. Doe dit tot Mijn gedachtenis” (1 Korintiërs 11:24). Het is het gedenken waar Baptisten de nadruk op leggen, en de Baptist Faith and Message noemt het Avondmaal “een symbolische daad van gehoorzaamheid waarbij leden van de kerk, door deelname aan het brood en de vrucht van de wijnstok, de dood van de Verlosser gedenken en Zijn wederkomst verwachten.”
Sommige Baptisten gaan verder dan een herdenking, want de Confessie van 1689 zegt dat Christus “geestelijk aanwezig is voor het geloof van gelovigen,” hoewel niet “lichamelijk of vleselijk,” wat het punt is waar Lutheranen op aandringen.
Hoe vaak het Avondmaal wordt gehouden is moeilijker te vergelijken, omdat we voor de ELCA een regel hebben en voor Southern Baptists een onderzoek. De verklaring van de ELCA over de genademiddelen dringt er bij elke gemeente op aan “wekelijks het Heilig Avondmaal te vieren.” Onder Southern Baptists ontdekte Lifeway Research in 2012 dat 57 procent van de SBC-kerken het per kwartaal vierde.

Kan een Lutheraan deelnemen aan het avondmaal in een baptistengemeente, of een baptist in een lutherse kerk?
Een Baptist die een ELCA-kerk bezoekt, is welkom aan de tafel. “Gelovend in de werkelijke aanwezigheid van Christus, praktiseert deze kerk eucharistische gastvrijheid,” zegt haar verklaring. “Alle gedoopte personen zijn welkom bij het Avondmaal wanneer zij de gemeenten van deze kerk bezoeken.”
De LCMS en WELS praktiseren gesloten avondmaal, dus een Baptist die een van hun kerken bezoekt, zou normaal gesproken gevraagd worden om met de predikant te spreken voordat hij deelneemt. LCMS-voorzitter Matthew Harrison geeft twee redenen. Degenen die komen moeten weten “wat zij zoeken” en “waarom zij komen,” in de woorden van Luthers Grote Catechismus, en “het Nieuwe Testament vereist eenheid in leer en leerstellige praktijk.” Een Baptist die de werkelijke aanwezigheid verwerpt, deelt die belijdenis niet.
Een Lutheraan zou welkom zijn bij het Avondmaal in de meeste Southern Baptist-kerken. In het Lifeway-onderzoek van 2012 bood 52 procent van de SBC-kerken het aan aan “iedereen die zijn geloof in Jezus Christus heeft gesteld.” Nog eens 35 procent beperkte het tot “iedereen die als gelovige is gedoopt,” en die regel sluit Lutheranen uit die als zuigeling zijn gedoopt. De Baptist Faith and Message zelf maakt de doop, wat betekent de onderdompeling van een gelovige, “een voorwaarde voor de privileges van het kerklidmaatschap en voor het Heilig Avondmaal.”

Geloof als Gods geschenk, en of het verloren kan gaan
Beide kerken belijden dat redding een gave is, in de woorden van Paulus: “Want door genade bent u behouden, door het geloof. En dat niet uit u, het is de gave van God” (Efeziërs 2:8). Waar ze verschillen is over hoe een persoon tot geloof komt.
Lutheranen houden vol dat het geloof zelf van begin tot eind Gods werk is, en de Kleine Catechismus legt het in de mond van de gelovige: “Ik geloof dat ik niet door mijn eigen verstand of kracht in Jezus Christus, mijn Heer, kan geloven of tot Hem kan komen; maar de Heilige Geest heeft mij door het Evangelie geroepen.”
De Baptist Faith and Message houdt Gods verkiezing en menselijke vrijheid bij elkaar, en zegt dat verkiezing “in overeenstemming is met de vrije wil van de mens.” Baptisten die de calvinistische Confessie van 1689 aanhangen, die zegt dat God de zijnen uitkoos “uit Zijn louter vrije genade en liefde,” zouden het met Lutheranen eens zijn dat geloof Gods gave is. Van buitenaf kijkend zegt de LCMS dat Baptistenkerken “doorgaans de rol van de ‘vrije wil’ bij bekering benadrukken” en over geloof spreken als een “keuze” of “beslissing.”
Vraag of een ware gelovige verloren kan gaan, en de twee geven verschillende antwoorden. De SBC zegt nee: “Alle ware gelovigen volharden tot het einde. Degenen die God in Christus heeft aanvaard en door Zijn Geest heeft geheiligd, zullen nooit uit de staat van genade vallen.” Lutheranen zeggen ja, want de Augsburgse Confessie verwerpt de leer dat “degenen die eenmaal gerechtvaardigd zijn” de Heilige Geest niet kunnen “verliezen,” en zij belooft vergeving aan de gevallen “wanneer zij zich bekeren.” Er is meer over de Baptistenvisie in ons artikel over eens gered, altijd gered.

Belijdenissen en geloofsbelijdenissen
Lutherse kerken zijn confessioneel, wat betekent, in de woorden van de LCMS, dat haar gemeenten “geloven dat de Lutherse Confessies een juiste interpretatie en presentatie van de bijbelse leer zijn.” Die confessies zijn verzameld in het Concordiaboek, en ze omvatten de drie oude geloofsbelijdenissen, de Augsburgse Confessie en Luthers catechismussen.
Baptisten schrijven ook confessies, maar ze houden ze losser vast. De Baptist Faith and Message citeert de verklaring van de SBC uit 1925, dat Baptisten “ze niet beschouwen als volledige verklaringen van ons geloof,” en dat “Confessies slechts gidsen zijn bij de interpretatie, en geen autoriteit hebben over het geweten.” De LCMS verwoordt het contrast als volgt: “Baptistenkerken vereisen geen ondertekening van een geloofsbelijdenis of ‘lichaam van leer’ als zodanig.”

Bisschoppen, synodes en zelfbesturende gemeenten
Hoe een Lutherse kerk wordt bestuurd, hangt af van het lichaam waartoe zij behoort. De ELCA heeft 65 synodes, en “Elke synode kiest een bisschop om toezicht te houden op haar bediening en administratie,” met een presiderend bisschop over de hele kerk. De LCMS noemt gemeentelijk leiderschap “een onderscheidend kenmerk van de LCMS,” met macht “gevestigd in de stemvergaderingen” van elke gemeente, en zij groepeert haar gemeenten in 35 districten.
Baptisten laten nog meer over aan de gemeente. De Baptist Faith and Message noemt een kerk “een autonome lokale gemeente van gedoopte gelovigen” waarin “Elke gemeente opereert onder het Heerschap van Christus door democratische processen.” De leden kiezen hun predikant en beslissen of ze zich aansluiten bij een associatie of conventie, en een conventie heeft geen autoriteit over een kerk. Ons artikel over Baptist versus Southern Baptist behandelt de bredere Baptistische familie.

Zondagse eredienst
Lutheranen aanbidden via een liturgie, omdat de hervormers de Mis en het grootste deel van de orde behielden. “Ten onrechte worden onze kerken beschuldigd van het afschaffen van de Mis,” zegt de Augsburgse Confessie, en “Bijna alle gebruikelijke ceremonies zijn ook behouden.” De ELCA volgt het kerkelijk jaar en een leesrooster, “een driejarige reeks lezingen voor zondag.”
Een Baptisten-dienst heeft geen verplichte volgorde, omdat elke gemeente haar eigen volgorde bepaalt. De preek staat centraal, en de dienst eindigt gewoonlijk met een uitnodiging om te reageren. In een Lifeway Research-onderzoek uit 2025 zei 74 procent van de Southern Baptist-predikanten dat ze het afgelopen jaar elke zondagochtend zo'n uitnodiging hadden gedaan, en ongeveer twee op de drie zeiden dat ze mensen vragen om naar voren te lopen om tijdens de dienst met iemand aan de voorkant te spreken.

Waar de lutherse lichamen en de baptistengemeenschappen van mening verschillen
Binnen elk gezin verschillen de kerken van mening over vrouwelijke predikanten. Elizabeth Platz, de eerste vrouw die door een Luthers kerkgenootschap in Noord-Amerika werd ingewijd, werd in 1970 ingewijd, en de ELCA wijdt vrouwen in. De LCMS en WELS doen dat niet, en WELS zegt in haar geloofsverklaring dat “vrouwen niet als predikant mogen dienen.” De LCMS en WELS verschillen ook van elkaar op sommige vragen, waarover u kunt lezen in welk luthers synode het meest conservatief is.
Onder Baptisten zegt de Baptist Faith and Message dat “het ambt van predikant/oudste/opziener beperkt is tot mannen zoals gekwalificeerd door de Schrift.” American Baptist Churches USA wijdt vrouwen in, en haar bestuur, dat vrouwen in de bediening bevestigde, zei dat “het inwijden van vrouwen om in pastorale rollen te dienen een beslecht punt is.”

Wat kwam eerst?
De lutheranen waren er het eerst, ongeveer negentig jaar eerder. De 95 stellingen van Maarten Luther dateren uit 1517 en zijn volgelingen presenteerden de Augsburgse Confessie tijdens de Rijksdag van Augsburg in 1530.
De eerste baptistengemeente ontstond rond 1609 in Amsterdam, waar John Smyth naartoe was gevlucht vanuit Engeland. Smyth was een separatist, iemand die een kerk wilde die uitsluitend uit toegewijde gelovigen bestond, hoewel zij aanvankelijk nog wel zuigelingen doopten. In Amsterdam besloot hij dat de kinderdoop onjuist was en doopte hij zichzelf en zijn gemeente op basis van hun geloofsbelijdenis. Hij deed dit door water over de hoofden van de gelovigen te gieten met een beker en een emmer; baptisten gingen pas later over op onderdompeling.
Wanneer de Augsburgse Confessie van 1530 de “wederdopers” veroordeelt omdat zij “de doop van kinderen” afwijzen, doelt zij dus op de radicale hervormers uit Luthers eigen tijd, aangezien de baptisten pas ongeveer negentig jaar na 1517 verschenen. Toch zijn twee standpunten van baptisten onder de zaken die de Confessie veroordeelt: baptisten dopen geen zuigelingen en de SBC leert dat ware gelovigen niet van hun geloof kunnen afvallen.

Kan een Lutheraan met een baptist trouwen?
Ja, dat kunnen ze wel, en niets in de hier geciteerde belijdenissen verbiedt dit. De praktische vragen komen na de bruiloft. De eerste is of men een baby wil dopen, zoals een lutherse ouder zal willen, of wil wachten tot het kind gelooft, en de tweede is bij welke kerk men zich aansluit. Een lutheraan die lid wordt van een Southern Baptist-kerk zal meestal gevraagd worden zich te laten onderdompelen, aangezien de Baptist Faith and Message de doop van een gelovige als voorwaarde voor het lidmaatschap stelt. Een baptist die het avondmaal wil ontvangen in een LCMS- of WELS-kerk zal eerst met de predikant moeten spreken, want de WELS verlangt “adequate bijbelinstructie” en een gedeeld geloof voordat men samen aan het avondmaal gaat. Een baptist die lid wordt van de ELCA zal niet opnieuw gedoopt worden, omdat hun regel is: “Een persoon wordt eenmaal gedoopt.”
Een lutheraan en een baptist die een huis delen, zullen die vragen moeten oplossen, soms meer dan eens. Ze zullen ook een gave delen die geen van beiden heeft verdiend, degene die Paulus in één regel noemt: “het is de gave van God” (Efeziërs 2:8).

Gerelateerde artikelen
- Luthers vs Katholiek
- Methodisten vs Baptisten
- Luthers vs Methodisme
- Calvinisme versus Lutheranisme
- Bijbelverzen over de doop en waar christenen deze verschillend lezen
- Wat geloven baptisten? De doop, de Bijbel en de plaatselijke kerk
- Wat geloven lutheranen? Genade, de doop en het Heilig Avondmaal

Een reactie plaatsen