De mormonen / Heiligen der Laatste Dagen27 artikelen

Geloven mormonen dat Jezus God is?



  • Heiligen der laatste dagen geloven dat Jezus Christus God is: de Zoon van God de Vader, de Heiland en de Jehovah van het Oude Testament.
  • Zij onderwijzen dat de Vader, de Zoon en de Heilige Geest drie afzonderlijke wezens zijn, één in doel en leer, maar niet één in substantie.
  • Zij geloven dat de Vader en de Zoon lichamen van vlees en beenderen hebben, terwijl de Heilige Geest een persoon van geest is (LV 130:22).
  • Zij bidden tot de Vader in de naam van Jezus Christus, en zij beschrijven de Vader als het uiteindelijke voorwerp van hun aanbidding.
  • Katholieke, orthodoxe en de meeste protestantse kerken belijden één God in drie personen van één substantie, zoals het Concilie van Nicea in 325 definieerde.
  • Het verschil gaat terug op het Eerste Visioen van Joseph Smith en op het geloof van de heiligen der laatste dagen dat waarheden over God verloren waren gegaan en vervolgens hersteld.
De mormonen / Heiligen der Laatste DagenBekijk alle 27 artikelen in deze reeks

Ja. Heiligen der laatste dagen, vaak mormonen genoemd, geloven dat Jezus Christus God is, de Zoon van God de Vader en de Jehovah van het Oude Testament. Zij wijken af van andere kerken wat betreft de Drie-eenheid van de oude geloofsbelijdenissen, en onderwijzen dat de Vader, de Zoon en de Heilige Geest drie afzonderlijke wezens zijn, één in doel maar niet in substantie.

Er hangt veel af van dat ene woord, “één”. Op de avond voor zijn dood bad Jezus voor zijn discipelen: “Opdat zij allen één zijn, gelijk Gij, Vader, in Mij en Ik in U” (Johannes 17:21). Heiligen der laatste dagen en andere christenen lezen dat gebed met dezelfde liefde voor degene die het bad, en zij horen het woord “één” anders wanneer zij over God spreken.

Wat geloven heiligen der laatste dagen over Jezus?

Jezus Christus staat centraal in het geloof van de heiligen der laatste dagen, en de volledige naam van de kerk, De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, zegt dat ook. Leden beëindigen hun gebeden en toespraken in zijn naam, en elke week nemen zij het avondmaal, hun equivalent van de communie, ter herinnering aan zijn offer. Zij accepteren wat het Nieuwe Testament over hem zegt: zijn wonderbaarlijke geboorte, zijn onderricht, zijn dood aan het kruis en zijn lichamelijke opstanding.

Het eerste van de geloofsartikelen van de kerk, geschreven door haar stichter Joseph Smith, luidt: “Wij geloven in God, de eeuwige Vader, en in Zijn Zoon, Jezus Christus, en in de Heilige Geest.” De zin noemt er drie, en de manier waarop heiligen der laatste dagen die drie begrijpen, is waar zij afwijken van katholieke, orthodoxe en de meeste protestantse kerken.

In het onderricht van de heiligen der laatste dagen is Jezus volledig goddelijk. Hij is de eniggeboren Zoon van de Vader, en vóór zijn geboorte was hij Jehovah, de God van het Oude Testament die met Adam, Abraham en Mozes sprak en de wet gaf. Dat onderricht plaatst hem als God lang vóór Bethlehem. Heiligen der laatste dagen beschouwen hem niet als een minder wezen, ook al geloven zij dat hij een afzonderlijk wezen is van de Vader.

Wat zeggen de geschriften van de heiligen der laatste dagen over Jezus als God?

Heiligen der laatste dagen accepteren de Bijbel en drie verdere boeken van Schrift: het Boek van Mormon, de Leer en Verbonden, en de Parel van grote waarde. Ze noemen Jezus allemaal God.

De titelpagina van het Boek van Mormon stelt dat een doel van het boek is “om de Jood en de heiden ervan te overtuigen dat Jezus de Christus is, de eeuwige God, die Zich aan alle natiën openbaart.” In het boek Mosiah herhaalt koning Benjamin de boodschap van een engel dat “de almachtige Heer die regeert, die was en is van alle eeuwigheid tot alle eeuwigheid, uit de hemel onder de mensenkinderen zal neerdalen en in een tabernakel van klei zal wonen,” en dat “Hij Jezus Christus zal worden genoemd, de Zoon van God, de Vader van hemel en aarde, de Schepper van alle dingen vanaf het begin; en zijn moeder zal Maria worden genoemd” (Mosiah 3:5, 8). De profeet Amulek onderwijst dat het offer dat komen gaat “een oneindig en eeuwig offer” moet zijn (Alma 34:10). Wanneer de opgestane Christus aan mensen in Amerika verschijnt, zegt hij: “Zie, Ik ben Jezus Christus, van wie de profeten getuigden dat Hij in de wereld zou komen,” en vertelt hij hen dat hij “de God van Israël en de God van de gehele aarde” is (3 Nephi 11:10, 14).

De Leer en Verbonden, een verzameling openbaringen aan Joseph Smith, opent vaak met Christus die verklaart wie hij is: “Ik ben Alfa en Omega, Christus de Heer; ja, Ik ben het, het begin en het einde, de Verlosser van de wereld” (LV 19:1), en “Luister naar de stem van Jezus Christus, uw Verlosser, de grote Ik Ben, wiens arm van barmhartigheid voor uw zonden heeft verzoend” (LV 29:1). Het noemt hem de Voorspraak bij de Vader (LV 45:3), de eniggeboren Zoon en de Eerstgeborene. In afdeling 76 leggen Joseph Smith en Sidney Rigdon een visioen vast: “Dat Hij leeft! Want wij zagen Hem, ja, aan de rechterhand van God; en wij hoorden de stem getuigenis geven dat Hij de Eniggeborene van de Vader is — Dat door Hem, en door Hem, en van Hem, de werelden zijn en werden geschapen” (LV 76:22–24).

De Parel van grote waarde laat God over de werelden zeggen: “door de Zoon heb Ik ze geschapen, die mijn Eniggeborene is” (Mozes 1:33). Het boek Abraham beschrijft “de Goden” die de hemelen en de aarde ordenen en vormen (Abraham 4:1), wat heiligen der laatste dagen begrijpen als inclusief de Vader en de Zoon.

Hoe verschilt de Godheid van de heiligen der laatste dagen van de Drie-eenheid?

Heiligen der laatste dagen gebruiken het woord Godheid voor de Vader, de Zoon en de Heilige Geest, en zij onderwijzen dat dit drie afzonderlijke wezens zijn. De Vader en de Zoon hebben lichamen. De Leer en Verbonden zegt: “De Vader heeft een lichaam van vlees en beenderen, even tastbaar als dat van de mens; de Zoon eveneens; maar de Heilige Geest heeft geen lichaam van vlees en beenderen, maar is een persoon van Geest” (LV 130:22). De drie zijn verenigd: in de woorden van de kerk zijn zij “één in doel en leer.”

Heiligen der laatste dagen zien de drie afzonderlijk afgebeeld bij de doop van Jezus, wanneer de Zoon in het water staat, de Geest als een duif neerdaalt en de Vader vanuit de hemel spreekt (Matteüs 3:16–17). Zij wijzen ook op het Eerste Visioen, waarin Joseph Smith, op 14-jarige leeftijd, rapporteerde dat hij twee wezens zag, God de Vader en Jezus Christus.

De leer van de Drie-eenheid, aangehangen door katholieke, orthodoxe en de meeste protestantse kerken, onderwijst één God die eeuwig bestaat als drie gelijke personen: Vader, Zoon en Heilige Geest. De geloofsbelijdenis van Nicea zegt dat de Zoon “van één substantie” is met de Vader (in het Grieks, homoousios). De personen zijn verschillend in hun onderlinge relaties: de Vader verwekt, de Zoon wordt verwekt en de Geest gaat uit. Maar zij zijn geen drie wezens; zij zijn één wezen. In dit onderricht is de goddelijke natuur geest en heeft zij geen lichaam. De Zoon nam een menselijk lichaam aan toen hij mens werd, en hij stond op en steeg op in dat lichaam.

Heiligen der laatste dagen geloven dat de ware leer van de Godheid verloren ging in een afval na de dood van de apostelen, en dat de geloofsbelijdenissen die door latere kerkraden werden geschreven, beginnend met het Concilie van Nicea in 325 na Chr., ideeën uit de Griekse filosofie overnamen. Zij geloven dat de waarheid werd hersteld door Joseph Smith. Ouderling Jeffrey R. Holland, een apostel van de kerk, verwoordde het verschil in 2007 als volgt: “Wij geloven dat Zij één zijn in elk denkbaar belangrijk en eeuwig opzicht, behalve dat wij hen niet beschouwen als drie personen gecombineerd in één substantie, een trinitarisch begrip dat nooit in de geschriften is uiteengezet omdat het niet waar is.” Trinitarische kerken zien de geloofsbelijdenissen als getrouwe samenvattingen van wat de Bijbel leert, opgesteld door de concilies om tegen dwaling te waken.

Het geloof dat de Vader een lichaam heeft, vormt de manier waarop heiligen der laatste dagen Genesis 1:27 lezen, waarin staat dat God de mensheid “naar zijn evenbeeld” schiep. Voor hen omvat het evenbeeld het menselijk lichaam, en de getrouwen kunnen in de opstanding verheerlijkte lichamen ontvangen en zoals God worden. Trinitarische kerken, die vasthouden dat de Vader geen lichaam heeft, plaatsen het evenbeeld van God meestal in de ziel: in het verstand, het morele besef en het vermogen om God te kennen.

Godheid van de heiligen der laatste dagen Drie-eenheid
Hoeveel wezens Drie afzonderlijke goddelijke wezens Eén God in drie personen
lichamen Vader en Zoon hebben verheerlijkte lichamen van vlees en beenderen; de Heilige Geest is een persoon van geest De goddelijke natuur heeft geen lichaam; de Zoon nam een menselijk lichaam aan bij de menswording
substantie Geen enkele substantie; drie individuen Drie personen die één ondeelbare goddelijke substantie delen
Wat “één God” betekent Volmaakte eenheid van doel, geest, wil en leer Eén goddelijk wezen, samen met eenheid van wil
Veel geciteerde passages Mattheüs 3:16–17; Johannes 17; het Eerste Visioen Matthew 28:19; John 1:1; John 10:30
Oorsprong van de leer Oorspronkelijke christelijke waarheid, verloren gegaan en hersteld door Joseph Smith Bijbelse openbaring, gedefinieerd door de vroege concilies

Hoe zien heiligen der laatste dagen Jezus als Schepper en Heiland?

Heiligen der Laatste Dagen geloven dat Jezus de hemel en de aarde heeft geschapen, handelend onder leiding van de Vader. Het Boek van Mormon noemt Hem “de Vader van hemel en aarde, de Schepper van alle dingen vanaf het begin” (Mosiah 3:8), en de Leer en Verbonden zegt dat “door Hem, en door Hem, en uit Hem, de werelden zijn en werden geschapen” (LV 76:24). In hun leer is de Vader het hoofd dat plant, en de Zoon de goddelijke afgezant die het plan uitvoert. Trinitarische kerken beschrijven de schepping als het ondeelbare werk van alle drie de personen.

Zij geloven dat Jezus zowel goddelijk als menselijk was. Hij was God, de Zoon van de Vader, vóór zijn geboorte; Hij werd uit Maria geboren, leidde een zondeloos sterfelijk leven, leed en stierf. Heiligen der Laatste Dagen gebruiken niet de formule van het Concilie van Chalcedon (451), die twee naturen beschrijft, goddelijk en menselijk, verenigd in één persoon. Zij zien Christus als een eeuwig, afzonderlijk goddelijk wezen dat een sterfelijk leven aannam. Bij zijn opstanding werden zijn geest en zijn vervolmaakte lichaam herenigd, om nooit meer gescheiden te worden.

Zijn rol als Heiland is centraal. Heiligen der Laatste Dagen onderwijzen dat zijn verzoening, die zijn lijden in de Hof van Gethsemane en zijn dood aan het kruis omvat, vergeving van zonden mogelijk maakt door geloof in Hem, bekering en gehoorzaamheid aan de beginselen en verordeningen van het evangelie. Dit overwint de geestelijke dood, wat scheiding van God is. Zijn opstanding overwint de lichamelijke dood, en daardoor zal iedereen die geleefd heeft opstaan met een onsterfelijk lichaam. Hij is de Voorspraak die pleit voor degenen die in Hem geloven (LV 45:3), en Heiligen der Laatste Dagen houden vast aan Handelingen 4:12, dat “er onder de hemel geen andere naam is aan de mensen gegeven, waardoor wij moeten worden zalig gemaakt.”

Als er drie wezens zijn, aanbidden heiligen der laatste dagen dan één God?

Heiligen der Laatste Dagen bidden tot God de Vader in de naam van Jezus Christus. De kerk beschrijft de Vader als “het uiteindelijke doel van hun aanbidding.” Jezus wordt bemind, gevolgd en geëerd als Heiland en Heer, en zijn goddelijkheid wordt volledig bevestigd, maar formeel gebed is gericht tot de Vader door de Zoon. De Heilige Geest wordt geëerd als een boodschapper die getuigt van de waarheid, en wordt gewoonlijk niet in gebed aangesproken.

Voor Heiligen der Laatste Dagen betekent de eenheid van God de volledige eenheid van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest in doel, geest, wil en leer, in plaats van een enkele goddelijke substantie. Zij lezen Jezus’ gebed voor zijn discipelen: “Opdat zij allen één zijn, zoals Gij, Vader, in Mij en Ik in U, dat ook zij in Ons één zijn” (Johannes 17:21), als een beschrijving van die soort eenheid, een eenheid die gelovigen kunnen delen door hun wil in overeenstemming te brengen met die van God. De schrijver voor de Heiligen der Laatste Dagen Bruce R. McConkie, later een apostel, definieerde monotheïsme in deze termen in zijn boek Mormoonse leer: “Monotheïsme is de leer of het geloof dat er slechts één God is. Als dit correct wordt geïnterpreteerd als dat de Vader, de Zoon en de Heilige Geest—die elk een afzonderlijk en onderscheiden goddelijk persoon zijn—één God zijn, wat één Godheid betekent, dan zijn ware heiligen monotheïsten.”

Heiligen der Laatste Dagen verwerpen de beschuldiging van polytheïsme, wat gewoonlijk de aanbidding van vele onafhankelijke goden betekent; hun aanbidding gaat naar één God, de Vader, door Christus. Joseph Smith predikte wel een “meervoudigheid van Goden”, het meest volledig in een preek van 16 juni 1844, waarin hij een beroep deed op Paulus: “Want hoewel er zogenaamde goden zijn, hetzij in de hemel, hetzij op de aarde (zoals er immers vele goden en vele heren zijn), toch is er voor ons maar één God, de Vader, uit Wie alle dingen zijn en wij voor Hem; en één Heere, Jezus Christus, door Wie alle dingen zijn en wij door Hem” (1 Korintiërs 8:5–6). Heiligen der Laatste Dagen begrijpen de uitdrukking als verwijzend naar een verenigde raad van goddelijke wezens en naar de verhoging van getrouwe mensen, niet naar andere goden die mensen op aarde aanbidden. Sommige geleerden beschrijven dit standpunt als monolatrie, de aanbidding van één God zonder te ontkennen dat er andere goddelijke wezens bestaan, of als henotheïsme.

Waar zijn heiligen der laatste dagen en andere christenen het wel en niet over eens?

Zij zijn het over veel dingen eens. Beiden geloven dat Jezus de Zoon van God en goddelijk is. Beiden geloven dat Hij de Schepper en de Heiland is, wiens verzoenend offer en opstanding zonde en dood overwinnen. Beiden geloven in zijn maagdelijke geboorte, zijn zondeloze leven, zijn wonderen, zijn kruisiging en zijn lichamelijke opstanding, en beiden aanvaarden het Nieuwe Testament als schriftuur.

De meningsverschillen betreffen de aard van God. Katholieke, orthodoxe en de meeste protestantse kerken belijden één God, een enkel goddelijk wezen in drie personen, en houden vast dat de Zoon gelijk is aan de Vader en van dezelfde substantie. Heiligen der Laatste Dagen geloven in drie afzonderlijke wezens verenigd in doel, met de Vader als opperste en de Zoon werkend onder zijn leiding. Beiden zeggen dat Jezus volledig God en volledig mens is, maar ze bedoelen er verschillende dingen mee, omdat de ene kant gelooft dat God de Vader een lichaam heeft en de andere kant niet. De twee tradities gebruiken vaak dezelfde woorden, zoals God en Zoon van God, terwijl ze er verschillende dingen mee bedoelen.

Deze verschillen gaan terug op de fundamenten van de kerk van de heiligen der laatste dagen: het Eerste Visioen van Joseph Smith, waarin hij zei dat hij de Vader en de Zoon als twee afzonderlijke wezens zag, en de Schriften die door hem kwamen. Heiligen der laatste dagen geloven dat die openbaringen waarheden over God herstelden die in de eeuwen na Jezus verloren waren gegaan of vertroebeld waren. Andere kerken houden vast aan de geloofsbelijdenissen die die waarheden bewaarden. Beiden wenden zich nog steeds tot het gebed dat Jezus bad op de avond voor zijn dood: “Opdat zij allen één zijn” (Johannes 17:21).


Meer uit deze reeksDe mormonen / Heiligen der Laatste DagenBekijk alle 27 artikelen



Reacties

Een reactie plaatsen

Share to...