Dutch 
English 
Chinese 
Arabic 
Spanish 
Portuguese 
Russian 
French 
Italian 
German 
Japanese 
Continue reading with a subscription
Get unlimited access to all our premium content and exclusive features.
Enjoy unlimited access, cancel anytime.
Samenvatting
- Er zijn geen zeven prinsen van de hel in de Bijbel. De lijst werd opgesteld door Peter Binsfeld, hulpbisschop van Trier, in een verhandeling uit 1589 over de bekentenissen van beschuldigde heksen.
- De zeven hoofdzonden zijn evenmin een bijbelse verzameling: Evagrius Ponticus somde in de vierde eeuw acht gedachten op, en Gregorius de Grote bracht ze rond 590 terug tot zeven.
- Van de zeven namen zijn Satan en Beëlzebul bijbels; Lucifer is een vertaling in de Vulgaat van “morgenster” in een spotlied tegen de koning van Babylon; Leviathan is een zeemonster in Job 41; Mammon is een Aramees woord voor rijkdom; Asmodeus komt uit Tobit; Belphegor is een verbastering van de plaatsnaam Baäl-Peor.
- De Schrift geeft geen hiërarchie of schema. Paulus noemt geen van de “overheden, machten, krachten” in Efeziërs 6:12, en de wapenrusting die hij opsomt bevat geen namen of technieken.
- In Handelingen 19:13-16 loopt het gebruik van een naam als techniek faliekant mis.
Bibliografie (Klik om te tonen)
Bronnen: Peter Binsfeld, Tractatus de confessionibus maleficorum et sagarum (Trier, 1589), voor het koppelen van demonen aan de zeven hoofdzonden; Evagrius Ponticus over de acht gedachten, de overlevering ervan door Johannes Cassianus, en de reductie tot zeven door Gregorius de Grote (ca. 590). Bijbelcitaten uit de NIV via BibleGateway (Johannes 8:44; Matteüs 12:24; 6:24; 2 Koningen 1:2; Jesaja 14:4, 12; Job 41; Numeri 25; Efeziërs 6:12-18; Jakobus 4:7; Handelingen 19:13-16). Asmodeus verschijnt in Tobit, dat canoniek is in katholieke en orthodoxe bijbels en niet in protestantse.
Een reactie plaatsen