Vergelijk christelijke denominaties

Dat Vader, Zoon en Heilige Geest, drie onderscheiden personen in één goddelijk wezen en één goddelijke natuur, één God zijn, die hemel en aarde geschapen heeft.

Wij geloven dat er één God is, eeuwig bestaand in drie personen: Vader, Zoon en Heilige Geest.

Wij geloven, leren en belijden dat de enige regel en richtsnoer volgens welke alle leerstellingen tezamen met [alle] leraars beoordeeld en gericht moeten worden, de profetische en apostolische Schriften van het Oude en het Nieuwe Testament alleen zijn, zoals geschreven staat in Ps. 119:105: Uw woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad.

Wij geloven dat de Bijbel het geïnspireerde, het enige onfeilbare, gezaghebbende Woord van God is.

Want door het Woord en de Sacramenten, als door middelen, wordt de Heilige Geest gegeven, die het geloof werkt; waar en wanneer het God behaagt, in hen die het Evangelie horen, namelijk dat God, niet om onze eigen verdiensten, maar om Christus’ wil, hen rechtvaardigt die geloven dat zij om Christus’ wil in genade worden aangenomen.

Gods openbaring in Christus en in de Schrift is onveranderlijk. Door haar spreekt de Heilige Geest nog steeds heden.

Andere geschriften echter van oude of nieuwe leraars, onder welke naam zij ook staan, mogen niet gelijk aan de Heilige Schrift worden gesteld, maar moeten allen tezamen daaraan onderworpen worden, en mogen niet anders of verder worden aanvaard dan als getuigen, [die moeten aantonen] op welke wijze na de tijd van de apostelen, en op welke plaatsen, deze [zuivere] leer van de profeten en apostelen bewaard is gebleven.

Wij belijden dat de Bijbel Gods geschreven woord is, een goddelijk geïnspireerde, door God ingeblazen verzameling geschriften die bestaat uit de zesenzestig boeken van het Oude en het Nieuwe Testament.

Wij leren dat de Heilige Schrift van alle andere boeken ter wereld verschilt doordat zij het Woord van God is. Zij is het Woord van God omdat de heilige mannen Gods die de Schrift schreven, alleen schreven wat de Heilige Geest hun door ingeving meedeelde, 2 Tim. 3:16; 2 Petr. 1:21.

Wij belijden de goddelijke inspiratie, waarachtigheid en autoriteit van de Schriften van zowel het Oude als het Nieuwe Testament in hun geheel als het enige geschreven woord van God, zonder dwaling in alles wat zij bevestigt, en als de enige onfeilbare regel voor geloof en leven.

De Lutheran Church—Missouri Synod heeft geen bepaalde vertaling van de Bijbel ‘aangenomen’, noch bevordert zij er officieel een. Elke vertaling moet worden beoordeeld naar haar getrouwheid aan de oorspronkelijke teksten (Hebreeuws, Aramees, Grieks) waarin de Schrift oorspronkelijk is geschreven, en naar haar bruikbaarheid om weer te geven wat de Bijbel werkelijk zegt in een taal die mensen van nu (van verschillende culturen, talen en dialecten) kunnen begrijpen.

WIJ BEVESTIGEN dat inspiratie, strikt genomen, alleen van toepassing is op de oorspronkelijke tekst van de Schrift, die door Gods voorzienigheid met grote nauwkeurigheid uit beschikbare handschriften kan worden vastgesteld. Wij bevestigen verder dat afschriften en vertalingen van de Schrift het Woord van God zijn voor zover zij het oorspronkelijke getrouw weergeven.

Aangezien de Heilige Schrift het Woord van God is, spreekt het vanzelf dat zij geen dwalingen of tegenstrijdigheden bevat, maar dat zij in al haar delen en woorden de onfeilbare waarheid is, ook in die delen die handelen over historische, geografische en andere wereldse zaken, Joh. 10:35.

Omdat de Schrift geheel en woordelijk van God gegeven is, is zij zonder dwaling of gebrek in al haar leer, evenzeer in wat zij zegt over Gods daden in de schepping, over de gebeurtenissen van de wereldgeschiedenis en over haar eigen literaire oorsprong onder God, als in haar getuigenis van Gods reddende genade in individuele levens.

Wij leren dat God hemel en aarde geschapen heeft, en wel op de wijze en in de tijdsruimte die in de Heilige Schrift is opgetekend, vooral in Gen. 1 en 2, namelijk door zijn almachtig scheppend woord, en in zes dagen.

WIJ BEVESTIGEN dat Genesis 1-11 feitelijk is, evenals de rest van het boek. WIJ VERWERPEN dat de leer van Genesis 1-11 mythisch is en dat wetenschappelijke hypothesen over de geschiedenis van de aarde of de oorsprong van de mensheid mogen worden aangevoerd om omver te werpen wat de Schrift leert over de schepping.

En ik geloof in de Heilige Geest, de Heer en Levendmaker, die uitgaat van de Vader en de Zoon; die met de Vader en de Zoon tezamen wordt aanbeden en verheerlijkt; die gesproken heeft door de profeten.

Wij hebben de Heilige Geest lief binnen de eenheid van de Drie-eenheid, samen met God de Vader en God de Zoon. Hij is de zendingsgeest, gezonden door de zendende Vader en de zendende Zoon, die leven en kracht inblaast in Gods zendende Kerk.

Ook leren zij dat mensen voor God niet gerechtvaardigd kunnen worden door hun eigen kracht, verdiensten of werken, maar om niet gerechtvaardigd worden om Christus’ wil, door het geloof, wanneer zij geloven dat zij in genade worden aangenomen en dat hun zonden om Christus’ wil vergeven zijn, die door zijn dood voldoening heeft gedaan voor onze zonden.

De rechtvaardiging van zondaars uitsluitend door de genade van God door het geloof in Christus. De bediening van God de Heilige Geest, die ons tot bekering leidt, ons door nieuwe geboorte met Christus verenigt, onze navolging kracht geeft en ons getuigenis mogelijk maakt.

Zij veroordelen de wederdopers, die ontkennen dat zij die eens gerechtvaardigd zijn, de Heilige Geest kunnen verliezen.

Alleen door te vertrouwen op Christus alleen worden wij door de Heilige Geest met Christus verenigd en voor God in Christus rechtvaardig gerekend. Gerechtvaardigd door het geloof hebben wij vrede met God en staan wij niet langer voor veroordeling.

De voorbeschikking of eeuwige verkiezing van God strekt zich echter alleen uit over de godvrezende, geliefde kinderen van God, en is een oorzaak van hun zaligheid, die Hij ook bewerkt, en Hij beschikt ook wat daartoe behoort.

Wij belijden ons geloof in de ene eeuwige God, Schepper en Heer van de wereld, Vader, Zoon en Heilige Geest, die alle dingen bestuurt naar het voornemen van zijn wil.

Wie op Jezus als hun Heiland vertrouwen, zullen opstaan tot het eeuwige leven in de hemel. Wie Jezus verloochenen en in hun zonde blijven leven, zullen uit zijn tegenwoordigheid worden verstoten naar de hel.

Jezus Christus, die zelf de enige God-mens is, die zichzelf gegeven heeft als het enige losgeld voor zondaars, is de enige middelaar tussen God en mensen. Er is geen andere naam waardoor wij moeten behouden worden.

Ook leren zij dat sinds de val van Adam alle mensen die op natuurlijke wijze verwekt zijn, met zonde geboren worden, dat is zonder vreze Gods, zonder vertrouwen op God, en met begeerlijkheid; en dat deze ziekte, of dit gebrek van oorsprong, waarlijk zonde is, die ook nu nog veroordeling en eeuwige dood brengt over hen die niet opnieuw geboren zijn door de Doop en de Heilige Geest.

De waardigheid van alle mensen, als man en vrouw naar Gods beeld geschapen om lief te hebben, heilig te zijn en voor de schepping te zorgen, maar door de zonde bedorven, die goddelijke toorn en oordeel over zich afroept.

Van de Vrije Wil leren zij dat de wil van de mens enige vrijheid heeft om burgerlijke gerechtigheid te kiezen en zaken te verrichten die aan de rede onderworpen zijn. Maar zij heeft zonder de Heilige Geest geen kracht om de gerechtigheid Gods, dat is geestelijke gerechtigheid, te bewerken; want de natuurlijke mens neemt niet aan de dingen van de Geest Gods, 1 Kor. 2:14; maar deze gerechtigheid wordt in het hart bewerkt wanneer de Heilige Geest door het Woord wordt ontvangen.

Wij erkennen dat de zonde invloed heeft op de mate waarin mensen het beeld van God volledig kunnen weerspiegelen. De zonde bederft onze inherente menselijke natuur en vermogens, onze relaties met anderen en onze menselijke roeping in de wereld.

Want hoewel zij wedergeboren en vernieuwd zijn in de geest van hun gemoed, is in dit tegenwoordige leven die wedergeboorte en vernieuwing niet volledig, maar slechts begonnen, en de gelovigen voeren door de geest van hun gemoed een voortdurende strijd tegen het vlees, dat is tegen de verdorven natuur en aanleg die ons tot de dood aankleeft.

Maar zoals zaad dat in goede grond is gezaaid, brengt het goede nieuws niet in één keer de volheid van verandering of draagt het niet in één keer de vrucht van verandering. Deze verandering voltrekt zich veeleer geleidelijk in de loop van een leven, waarin de toename van heiligheid en liefde de werkelijkheid van de veranderende kracht van het evangelie aantoont.

Wij geloven, leren en belijden dat de prediking van de Wet met ijver moet worden aangedrongen, niet alleen op de ongelovigen en onboetvaardigen, maar ook op de ware gelovigen, die waarlijk bekeerd, wedergeboren en door het geloof gerechtvaardigd zijn.

Het ambt en de bediening van priesters, profeten en koningen, de goddelijk ingestelde riten en offers, en de patronen van verlossende handelingen in de geschiedenis van het Oude Testament hadden alle een voorafbeeldende betekenis als voorafschaduwingen van Jezus.

Lutheranen hebben daarom de mening toegedaan dat de wijze van de Doop (dat wil zeggen onderdompeling, begieten, besprenkelen, enz.) niet bepaalt of een Doop geldig is, evenmin als de wijze van uitdeling van het Heilig Avondmaal (gemeenschappelijke beker, individuele bekertjes) de geldigheid van dit Sacrament beïnvloedt. Alleen het Woord van God en het ‘element’ (water), volgens goddelijke instelling, maakt een Doop geldig.

Wij geloven dat de Heer Jezus Christus twee verordeningen voor de kerk heeft ingesteld: de waterdoop van gelovigen door volledige onderdompeling en het Avondmaal des Heren

De Heilige Geest werkt het geloof door de verkondiging van het Woord van God en de bediening van de Sacramenten.

Wij geloven in de huidige bediening van de Heilige Geest, door wiens inwoning de christen in staat wordt gesteld een godvruchtig leven te leiden.

In dit korte bestek is het niet mogelijk veel andere mormoonse leerstellingen te bespreken die lutheranen beschouwen als in strijd met de Heilige Schrift (bijvoorbeeld de doop voor de doden, de bepalingen in Joseph Smiths ‘Woord van Wijsheid’, het eeuwige huwelijk, opvattingen over het duizendjarig rijk, het voorsterfelijk bestaan van mensen, enz.).

De christelijke doop is een teken en zegel van Gods genade, een openbare verklaring van onze nieuwe trouw aan Christus en onze nieuwe verbondenheid met zijn kerk.

Wij geloven, leren en belijden dat in het Heilig Avondmaal het lichaam en bloed van Christus waarachtig en wezenlijk aanwezig zijn, en waarachtig met het brood en de wijn worden uitgedeeld en ontvangen.

Het Avondmaal (of de Maaltijd des Heren) is een gedachtenis aan de dood des Heren en wordt gehouden ter gedachtenis aan Hem totdat Hij wederkomt.

Leden in goede staat van de LCMS en haar zusterkerken mogen deelnemen aan het Avondmaal in gemeenten van de LCMS. Deze praktijk, die wisselend wordt aangeduid als nauwe, gesloten of besloten Communie, staat tegenover de open Communie, waarbij iedereen die dat wenst mag deelnemen, ongeacht geloofsbelijdenis of lidmaatschap.

Ten slotte bevelen wij de reeds lang bestaande leer van de Synode nogmaals aan, dat alleen brood en wijn gebruikt mogen worden bij het Heilig Avondmaal, aangezien ‘het gebruik van een ander element dan wijn een vreemde gewoonte is in de kerken van de Confessio Augustana en twijfel doet ontstaan of het Sacrament wordt aangeboden of niet’ (2001 Res. 3-16).

Daarom zijn de Doop, het Heilig Avondmaal en de Absolutie, die het Sacrament van de Boete is, waarlijk Sacramenten. Want deze riten hebben Gods gebod en de belofte van genade, die aan het Nieuwe Testament eigen is.

De Heer Jezus roept zijn kerk op om regelmatig samen te komen om God de Vader door de Zoon in de Heilige Geest te aanbidden. Door deze bijeenkomsten nodigt Hij ons uit te groeien in onze vertrouwdheid met Hem en onze kennis van Hem terwijl de Schriften worden gelezen en verkondigd, en zijn genade te zien, te voelen en te proeven, in de Doop en het Avondmaal des Heren (Handelingen 2:42).

Elke synode kiest een bisschop om toezicht te houden op haar ambt en bestuur. Samen met de voorzittende bisschop en de secretaris van de ELCA vormen deze 65 bisschoppen de Conferentie van Bisschoppen, die leiding, raad en visie biedt aan de gehele kerk.

Het is ook duidelijk dat in de oude kerk priesters gehuwde mannen waren. Want Paulus zegt in 1 Tim. 3:2 dat een opziener gekozen moet worden die de man van één vrouw is.

De kerk, het lichaam van Christus, zowel plaatselijk als universeel, het priesterschap van alle gelovigen — door de Geest levend gemaakt en uitgerust met de gaven van de Geest om God te aanbidden en het evangelie te verkondigen, en recht en liefde te bevorderen.

Wij geloven dat vrouwen mogen deelnemen aan ambten en werkzaamheden van het openbare ambt, behalve waar dat werk gezag over mannen met zich meebrengt (1 Timotheüs 2:11,12). Dit betekent dat vrouwen niet als predikant mogen dienen en ook niet mogen deelnemen aan vergaderingen van de kerk op een wijze waarbij zij gezag over mannen uitoefenen (1 Korinthe 11:3; 14:33-35).

Wij erkennen dat er verschillende, oprecht gekoesterde opvattingen zijn onder hen die Schrifttrouw en gehoorzaam willen zijn. Sommigen leggen de apostolische leer zo uit dat vrouwen niet zouden mogen onderwijzen of prediken, of dat zij dat wel mogen maar niet met alleenzeggenschap over mannen. Anderen leggen de geestelijke gelijkwaardigheid van vrouwen, de uitoefening van de stichtende gave van profetie door vrouwen in de gemeente van het Nieuwe Testament, en het ontvangen van gemeenten in hun huizen zo uit dat de geestelijke gaven van leiding geven en onderwijzen door zowel vrouwen als mannen in de bediening ontvangen en uitgeoefend kunnen worden.

Van de Biecht leren zij dat de persoonlijke absolutie behouden moet blijven in de kerken, hoewel het in de biecht niet nodig is alle zonden op te sommen.

Ware en blijvende verzoening vraagt om erkenning van zonde in verleden en heden, bekering voor God, belijdenis aan de gekrenkte, en het zoeken en ontvangen van vergeving.

De viering van de zondag en andere kerkelijke feesten is een ordening van de Kerk, ingesteld krachtens de christelijke vrijheid.

De Schrift zegt ons: ‘Gedenk den sabbatdag, dat gij dien heiligt.’ Ons land heeft van oudsher de dag des Heren gehouden als een dag van aanbidding en rust.

Bijna alle gebruikelijke ceremoniën zijn ook behouden, behalve dat de in het Latijn gezongen delen hier en daar worden afgewisseld met Duitse gezangen, die zijn toegevoegd om het volk te onderwijzen.

Kunst in haar vele vormen is een wezenlijk onderdeel van wat wij als mensen doen en kan iets van de schoonheid en waarheid van God weerspiegelen. Kunstenaars op hun best zijn waarheidsverkondigers, en zo vormen de kunsten een belangrijke manier waarop wij de waarheid van het evangelie kunnen spreken.

Hoewel lutheranen zich verheugen over de genadige belofte dat de gave van de Heilige Geest aan alle generaties gelovigen zal worden gegeven (Hand. 2:39), ondersteunen noch de Schrift noch de lutherse belijdenisgeschriften de opvatting dat deze gave van de Geest noodzakelijkerwijs zulke buitengewone geestelijke gaven omvat als talen, wonderen, wonderbaarlijke genezingen en profetie (1 Kor. 12).

Wij geloven in de huidige bediening van de Heilige Geest met betrekking tot de uitoefening van alle bijbelse gaven van de Heilige Geest volgens de aanwijzingen die ons gegeven zijn (1 Korinthe 12-14)

Naar het patroon dat in de Bijbel geopenbaard is, geeft God zijn kerk niet noodzakelijkerwijs in alle tijden dezelfde bijzondere gaven. Hij schenkt zijn zegeningen naar zijn welbehagen.

Daarom roepen wij alle christenen op te bidden om een zodanige bezoeking door de soevereine Geest van God dat al zijn vrucht in al zijn volk verschijnt en dat al zijn gaven het lichaam van Christus mogen verrijken.

De Lutheran Church—Missouri Synod gelooft zeker in het bestaan van Satan en van demonische wezens, en individuele predikanten van de LCMS hebben van tijd tot tijd deelgenomen aan riten van duivelsuitdrijving. De LCMS heeft echter geen ‘officieel standpunt’ over ‘demonische bezetenheid’, noch onderschrijft zij officieel een formele rite van duivelsuitdrijving of heeft zij ‘speciale geestelijken die met deze taak zijn belast’.

Hoewel wij bevestigen dat in Christus zijn betekent dat de christen aan Christus toebehoort en dat onze natuur is veranderd, vragen wij ons, evenals bij de zonde en onze noodzaak om met de zonde in ons lichaam, verstand, gevoelens en wil om te gaan, af of het demonische, hoewel het niet langer eigendomsrecht op christenen kan doen gelden, hen nog steeds in lichaam, verstand en gevoelens kan kwellen, tenzij ermee wordt afgerekend.

Het gebruik van het hoofddeksel diende als erkenning door de vrouw van het beginsel van het hoofdschap. Zelfs in de vroegste tijden werd deze gewoonte niet door alle christelijke gemeenten gevolgd, en in de moderne westerse samenleving is het dragen van een hoofddeksel of sluier over het algemeen verstoken van de betekenis die eraan werd gehecht in de tijd van Paulus.

Daarom geloven, leren en belijden wij dat Maria niet louter een mens en niets meer ontving en baarde, maar de ware Zoon van God; daarom wordt zij ook terecht genoemd en is zij waarlijk de moeder van God.

De menswording van Gods eeuwige Zoon, de Heer Jezus Christus – geboren uit de maagd Maria; waarachtig goddelijk en waarachtig menselijk, en toch zonder zonde.

Evangelischen belijden de zondeloosheid van Christus, maar niet de zondeloosheid van Maria. Hebreeën 7:26 noemt Jezus onze Hogepriester. Hij alleen was volkomen heilig, onschuldig, onbevlekt, afgescheiden van de zondaars.

Maar de Schrift leert de aanroeping van heiligen niet of het vragen van hulp aan heiligen, aangezien zij ons de ene Christus voorhoudt als de Middelaar, Verzoening, Hogepriester en Voorspraak.

Jezus Christus, die zelf de enige God-mens is, die zichzelf gegeven heeft als het enige losgeld voor zondaars, is de enige middelaar tussen God en mensen.

Lutheranen geloven dat de Schrift leert dat op het ogenblik van de dood de zielen van de gelovigen de vreugde van de hemel binnengaan (Lukas 23:43; Hand. 7:59; Openb. 14:13; Filipp. 1:23-24), terwijl de zielen van de ongelovigen bij de dood worden overgeleverd aan ‘de gevangenis’ van het eeuwige oordeel in de hel (1 Petrus 3:19-20; Hand. 1:25).

Evangelischen belijden dat de Kerk het Lichaam van Christus is, uitgestrekt door de tijd en de ruimte. De banden tussen hen die in Christus zijn, worden niet door de dood verbroken, en de strijdende Kerk op aarde deelt één geloof en één hoop met het edele gezelschap van de apostelen, martelaren en alle heiligen in heerlijkheid, Maria daaronder begrepen.

Daarom moet het vagevuur, en elke plechtigheid, rite en handel die daarmee verbonden is, worden beschouwd als niets anders dan een spooksel van de duivel. Want het is in strijd met het hoofdartikel [dat leert] dat alleen Christus, en niet de werken van mensen, de zielen moeten helpen [bevrijden].

Alleen door te vertrouwen op Christus alleen worden wij door de Heilige Geest met Christus verenigd en voor God in Christus rechtvaardig gerekend. Gerechtvaardigd door het geloof hebben wij vrede met God en staan wij niet langer voor veroordeling.

Ook leren zij dat Christus bij de voleinding der wereld zal verschijnen om te oordelen en alle doden zal opwekken; Hij zal de godvrezenden en uitverkorenen het eeuwige leven en eeuwige vreugde geven, maar de goddeloze mensen en de duivels zal Hij veroordelen om zonder einde gepijnigd te worden.

Toch verwerpen zij die Christus afwijzen de vreugde van de zaligheid en veroordelen zichzelf tot eeuwige scheiding van God.

Er is dus geen bewijs dat de Schrift een geheime opname leert. Ook het boek Openbaring leert geen opname van christenen vóór de verdrukking. Het leert integendeel dat God zijn volk zal bewaren in het aangezicht van vervolging en lijden (Openb. 3:10; 14:12).

Wij geloven dat Jezus Christus persoonlijk en zichtbaar zal wederkomen, in kracht en heerlijkheid, om zijn redding en zijn oordeel te voltooien.

De Schrift leert dat alle christenen in verschillende mate ‘verdrukking’ zullen verduren tot de laatste dag, dat Christus slechts eenmaal (zichtbaar) zal wederkomen om alle gelovigen, levenden en doden, in de hemel op te nemen (‘opname’), en dat alle gelovigen voor eeuwig met Hem in de hemel zullen regeren.

Wij geloven dat de tussentijd tussen Christus’ hemelvaart en wederkomst gevuld moet worden met de zending van het volk van God, dat de vrijheid niet heeft om vóór het einde te stoppen. Wij gedenken ook zijn waarschuwing dat er valse christussen en valse profeten zullen opstaan als voorlopers van de uiteindelijke antichrist.

Lutheranen beschouwen de ‘1.000 jaar’ van Openb. 20:11-15 als een figuurlijke verwijzing naar het koningschap van Christus hier en nu in de harten en levens van de gelovigen, dat zijn hoogtepunt zal bereiken wanneer wij voor eeuwig met Christus regeren in de hemel na zijn wederkomst op de laatste dag.

Wij geloven in de Wederkomst van Jezus Christus, dat is zijn persoonlijke, zichtbare terugkeer op aarde en de oprichting van zijn duizendjarig koninkrijk, in de opstanding van het lichaam, het laatste oordeel en de eeuwige zegen van de rechtvaardigen en de eindeloze scheiding van de goddelozen

De Bijbel ondersteunt niet de leer dat God een bijzonder plan heeft om Joden tot geloof in Christus te brengen. Dit komt doordat er, wat Gods heilsplan betreft, geen verschil is tussen Jood en heiden, Israël en de kerk.

Wij geloven in de Opname van de Kerk vóór de Verdrukking, waarbij alle gelovigen de Heer tegemoet zullen gaan in de lucht en uit deze wereld zullen worden weggenomen voorafgaand aan de Verdrukking die over de aarde zal komen

Homoseksueel gedrag wordt in het Oude en het Nieuwe Testament verboden (Lev. 18:22, 24, 20:13; 1 Kor. 6:9–20; 1 Tim. 1:10) als strijdig met het plan van de Schepper (Rom. 1:26–27). De LCMS bevestigt dat zulk gedrag ‘van nature zondig’ is en dat ‘op grond van de Schrift het huwelijk [is] de levenslange verbintenis van één man en één vrouw (Gen. 2:2-24; Matt. 19:5-6)’ (2004 Res. 3-05A).

Het huwelijk als een levenslange verbondsrelatie tussen één man en één vrouw is een normatief bijbels symbool van Gods relatie met zijn volk (Jesaja 54:5; Jeremia 3:20, 31:32; Efeze 5:23, 31–32).

Geslachtsgemeenschap buiten de huwelijksrelatie is door de Schrift verboden en moet door de kerk worden veroordeeld (Gen. 2:24; 1 Thess. 4:2-5; vgl. Gal. 5:19; Ef. 5:3; Kol. 3:5; 1 Kor. 6:16-20).

Verstoorde seksualiteit van alle soorten, in elke vorm van seksuele intimiteit vóór of buiten het huwelijk zoals dat bijbels is omschreven, is in strijd met Gods wil en zegen in schepping en verlossing.

De Lutheran Church—Missouri Synod gelooft dat echtscheiding in strijd is met Gods oorspronkelijke ontwerp en bedoeling voor het huwelijk. Hoewel echtscheiding in bepaalde situaties naar de Schrift gerechtvaardigd kan zijn (overspel of verlating), verdient het altijd de voorkeur dat echtparen elkaar vergeven en toewerken naar herstel en versterking van hun huwelijk.

Christenen behoren gezonde huwelijken voor te leven waarin een man en een vrouw hun beloften van levenslange opofferende dienst aan elkaar gestand doen en liefdevol zorgen voor alle kinderen die God in het gezin brengt.

Wanneer een echtgenoot hoererij pleegt (dat wil zeggen zich schuldig maakt aan seksuele ontrouw), waardoor de eenheid van het huwelijk wordt verbroken, heeft de gekrenkte partij die zulke ontrouw ondergaat het recht, maar niet het gebod, om een wettelijke echtscheiding te verkrijgen en opnieuw te trouwen.

Onze stelling is dat zowel Gods Woord als praktische overwegingen die zich voordoen afraden om er vrijwillig voor te kiezen een kind niet te verwekken in het huwelijk. Wij zullen deze stelling niet verdedigen op grond van de opvatting dat anticonceptie en gezinsplanning op zichzelf verkeerd zijn.

Waar echtparen niet bereid zijn de verantwoordelijkheden van het ouderschap te aanvaarden, behoren zij zich te informeren over ethische methoden van gezinsplanning. De Kerk is begrijpelijkerwijs terughoudend om anticonceptie aan te bevelen voor ongehuwde seksuele partners, aangezien zij buitenechtelijke seks niet kan goedkeuren.

De Lutheran Church—Missouri Synod gelooft dat abortus in strijd is met Gods Woord en ‘geen morele keuze is, behalve als een tragisch onvermijdelijk bijproduct van medische ingrepen die nodig zijn om de dood van een ander mens, namelijk de moeder, te voorkomen’ (1979 Res. 3-02A).

Omdat God de mensen naar zijn beeld heeft geschapen, draagt ieder menselijk leven, van de bevruchting tot de dood, het beeld van God en heeft het onschatbare waarde (Genesis 1:27).

De Lutheran Church—Missouri Synod moedigt orgaandonatie aan als een daad van christelijke liefde, maar deze keuze is geheel aan de persoon zelf en/of zijn of haar gezin, en mag geen reden zijn voor schuldgevoel of spijt, welke beslissing ook wordt genomen.

God heeft ons gezegend met het vermogen tot wetenschappelijk onderzoek. Christenen behoren medisch onderzoek te steunen zoals biotechnologie, neurowetenschap en nanotechnologie, dat lijden kan verlichten en ziekte kan genezen, zolang het de menselijke waardigheid niet ondermijnt.

De Bijbel veroordeelt nergens het juiste en verantwoorde gebruik (de consumptie) van alcoholische dranken, en de Lutheran Church—Missouri Synod doet dat evenmin. De Schrift waarschuwt wel sterk en herhaaldelijk tegen het misbruik, het verkeerd gebruik of het overmatig gebruik van alcoholische dranken, en ook de LCMS heeft herhaaldelijk voor zulke gevaren gewaarschuwd.

In overeenstemming met ons historische standpunt riepen wij onze kerken ook op het nationale probleem van alcoholgebruik serieus te nemen, hun leden voor te lichten over de gevaren ervan en hen aan te moedigen zich te onthouden.

Van de burgerlijke aangelegenheden leren zij dat wettige burgerlijke ordeningen goede werken van God zijn en dat het christenen betaamt een burgerlijk ambt te bekleden, als rechter te zitten, zaken te beoordelen volgens de keizerlijke en andere bestaande wetten, rechtvaardige straffen op te leggen, aan rechtvaardige oorlogen deel te nemen, als soldaat te dienen, wettige overeenkomsten te sluiten, bezit te hebben, een eed af te leggen wanneer de overheid dat vereist, een vrouw te trouwen, ten huwelijk gegeven te worden.

Hoewel christenen erkennen dat God ons niet roept om zijn koninkrijk met geweld te brengen, zijn wij het erover eens dat overheden rechtvaardige en vreedzame maatschappelijke ordes moeten beschermen en herstellen. Gelovigen verschillen al lang van mening over hoe dat er in de praktijk uit moet zien — wanneer overheden geweld mogen gebruiken, en of christenen deel behoren te nemen aan door de overheid toegestaan geweld om hun vaderland te verdedigen, anderen uit een aanval te redden of andere mensen van onderdrukking te bevrijden.