Namen en hun Bijbelse betekenissen223 artikelen

Adriana staat niet in de Bijbel — maar de Adriatische Zee wel



  • Adriana komt niet als persoonsnaam in de Bijbel voor. Het is de vrouwelijke vorm van Adrianus, afgeleid van het Latijnse Hadrianus, “uit Hadria” — de Etruskische haven die zijn naam gaf aan de Adriatische Zee.
  • Die zee wordt in de Schrift genoemd: “Toen de veertiende nacht gekomen was en wij op de Adriatische Zee heen en weer geslingerd werden” (Handelingen 27:27).
  • Eerder in dezelfde storm verschenen “vele dagen lang noch zon noch sterren” en de bemanning “verloor alle hoop om gered te worden” (Handelingen 27:20) — het verlies van elk middel om te weten waar ze waren.
  • Paulus, een gevangene in ketenen, zegt hen moed te houden en zorgt er vervolgens voor dat 276 mensen een maaltijd eten. Moed is in de Schrift vaak zo praktisch.
  • Het schip brak in stukken en iedereen bereikte het land, sommigen zwemmend, anderen op planken. Niemand kwam aan zoals gepland; ze kwamen allemaal aan.
Namen en hun Bijbelse betekenissenBekijk alle 223 artikelen in deze reeks

Adriana komt niet voor in de Bijbel. Maar de zee waarnaar het vernoemd is wel — en die wordt genoemd midden in de ergste veertien dagen van Paulus' leven.

Adriana is de vrouwelijke vorm van Adrianus, afgeleid van het Latijnse Hadrianus, “uit Hadria.” Hadria was een Etruskische haven aan de Noord-Italiaanse kust, en het gaf zijn naam aan het water ernaast: de Adriatische Zee.

Wat betekent de naam Adriana?

“Uit Hadria.” Zoals de meeste Romeinse namen verwijst het naar een plaats in plaats van naar een deugd — de stad waar een familie vandaan kwam, lang nadat iedereen de stad was vergeten.

De Romeinen gebruikten Hadrianus als een familienaam; de keizer die de muur door Noord-Brittannië bouwde, droeg deze. Het werd een christelijke naam en bleef dat ook, gedragen door verschillende heiligen en zes pausen, en de vrouwelijke vorm verspreidde zich door Italië, Spanje en Latijns-Amerika.

Komt Adriana voor in de Bijbel?

Niet als persoonsnaam, en er is geen Hebreeuwse vorm. Maar sla het zevenentwintigste hoofdstuk van Handelingen open, en het woord staat daar.

Toen de veertiende nacht gekomen was en wij op de Adriatische Zee heen en weer geslingerd werden, vermoedden de zeelieden tegen middernacht dat er land in de buurt was.

De veertiende nacht. Lucas telt, op de manier waarop mensen tellen wanneer ze niet langer verwachten dat het tellen ooit zal eindigen.

Veertien nachten op dat water

Laten we op het schip blijven, want alles wat hier de moeite waard is om te zeggen, gebeurt daar.

Ze zaten al twee weken in een storm. Eerder noteerde Lucas het moment waarop de bemanning het opgaf: Toen vele dagen lang noch zon noch sterren verschenen en de storm bleef woeden, verloren wij uiteindelijk alle hoop om gered te worden.

Geen zon, geen sterren. Dat is geen weerbericht. In een wereld zonder instrumenten waren de zon en de sterren de manier waarop men wist waar men was. Beide dagenlang verliezen betekent op een volkomen onbekende plek zijn, snel bewegend, in het donker.

De meesten van ons hebben zo'n periode gekend — niet dramatisch van buitenaf, maar zonder vaste punten om op te varen. Geen richtingsgevoel, alleen beweging.

De man die slecht sliep en kalm sprak

En midden in die situatie staat een gevangene in ketenen op en zegt de bemanning dat ze iets moeten eten.

Houd dus moed, mannen, want ik heb er vertrouwen in dat het bij God zo zal zijn als mij gezegd is.

Paulus beweert niet dat de storm zal stoppen. Hij zegt dat ze erdoorheen zullen komen, en dan doet hij het minst spirituele en meest nuttige wat mogelijk is: hij laat ze een maaltijd eten. Tweehonderdzesenzeventig mensen, gevoed, op de veertiende nacht, omdat de man in ketenen merkte dat ze niet gegeten hadden.

Moed is in de Schrift heel vaak zo praktisch. Geen toespraak. Brood, rondgedeeld, tijdens de storm.

Ieder van hen bereikte de kust

Het schip brak in stukken. De lading ging verloren. En de telling aan het einde is een van de stille vreugden van het boek: iedereen bereikte het land — sommigen zwemmend, sommigen op planken, sommigen vasthoudend aan stukken van het wrak.

Niemand kwam aan op de manier die ze gepland hadden. Ze kwamen allemaal aan.

Dat is de moeite waard om vast te houden voor iedereen in hun eigen veertiende nacht. Het schip waarmee we vertrokken is misschien niet hetgeen dat ons aan wal brengt. Worden gedragen op een gebroken stuk ervan telt nog steeds als aankomen.

Een zegen voor Adriana

Moge zij de nachten doorkomen waarin noch zon noch sterren verschijnen.

Moge zij degene zijn die opmerkt dat niemand heeft gegeten, en daar iets aan doet.

En moge ieder persoon in haar zorg de oever bereiken, hoe onflatteus de plank ook is.

Meer uit deze reeksNamen en hun Bijbelse betekenissenBekijk alle 223 artikelen



Reacties

Een reactie plaatsen

Share to...