Dutch 
English 
Chinese 
Arabic 
Spanish 
Portuguese 
Russian 
French 
Italian 
German 
Japanese 
Continue reading with a subscription
Get unlimited access to all our premium content and exclusive features.
Enjoy unlimited access, cancel anytime.
Samenvatting
- Adrienne staat niet in de Bijbel. Het is de Franse vrouwelijke vorm van Adrian, afgeleid van het Latijnse Hadrianus, “uit Hadria” — de Etruskische havenstad die ook de naam gaf aan de Adriatische Zee.
- De naam staat drie stappen verwijderd van een eigen betekenis: een vrouwelijke vorm van een mannelijke vorm van een plaats. Het beschrijft eerder een route dan een deugd.
- Christenen kregen hun naam op vrijwel dezelfde manier: “De discipelen werden in Antiochië voor het eerst christenen genoemd” (Handelingen 11:26). Het werkwoord is lijdend — buitenstaanders bedachten het.
- De Kerk nam een etiket aan dat haar werd aangereikt, mogelijk als een spotnaam, en draagt het al tweeduizend jaar.
- Paulus zegt dat elk geslacht “zijn naam ontleent” aan de Vader (Efeziërs 3:14-15). Niemand in die zin heeft zijn eigen naam zelf verzonnen.
Bibliografie (Klik om te tonen)
Bronnen: Behind the Name-vermeldingen voor Adrienne en Adrian (Franse vrouwelijke vorm van Adrian, van het Latijnse Hadrianus, “uit Hadria”); Bijbelcitaten uit de NIV via BibleGateway (Handelingen 11:26; Efeziërs 3:14-15).
