Dutch 
English 
Chinese 
Arabic 
Spanish 
Portuguese 
Russian 
French 
Italian 
German 
Japanese De wet van Mozes draagt Gods volk op om de vreemdelingen die onder hen wonen te beschermen en lief te hebben, meestal met dezelfde reden: zij waren zelf ook vreemdelingen geweest.
"U bent vreemdelingen geweest in Egypte" is verbonden aan het gebod in Exodus 22:21, Exodus 23:9, Leviticus 19:34 en Deuteronomium 10:19. Het Hebreeuws maakt onderscheid tussen de ger, een vreemdeling die onder de Israëlieten woont en door hun wet wordt beschermd, en de nokri, een vreemdeling op doorreis, voor wie sommige regels anders waren (Deuteronomium 15:3). De achttien verzen hieronder behandelen het gebod, de wetten, de profeten, het onderwijs van Jezus en de apostelen, en het beeld van alle naties samen aan het einde; het laatste gedeelte zegt wat deze teksten niet beslechten.
Het gebod en de bijbehorende reden
Exodus 22:21
“Behandel een vreemdeling niet slecht en onderdruk hem niet, want u bent zelf vreemdelingen geweest in Egypte.”
Reflectie: De reden is verbonden aan de eerste vermelding van het gebod. Israël krijgt de opdracht om wetgeving te baseren op de eigen ervaring.
Exodus 23:9
"Onderdruk een vreemdeling niet; u weet zelf hoe het voelt om vreemdeling te zijn, want u bent vreemdelingen geweest in Egypte."
Reflectie: De tweede vermelding voegt toe: "u weet zelf hoe het voelt." Er wordt een beroep gedaan op het geheugen.
Leviticus 19:34
"De vreemdeling die bij u woont, moet als een ingezetene worden behandeld. Heb hen lief als jezelf, want u bent vreemdelingen geweest in Egypte."
Reflectie: "Heb hen lief als jezelf" herhaalt het gebod dat zestien verzen eerder over een naaste werd gegeven in 19:18. In één hoofdstuk wordt het gebod eerst toegepast op een mede-Israëliet en daarna op een vreemdeling.
Deuteronomium 10:18-19
"Hij verdedigt de zaak van de wees en de weduwe, en heeft de vreemdeling die bij u woont lief, door hem voedsel en kleding te geven. En u moet hen liefhebben die vreemdelingen zijn."
Reflectie: Gods eigen gedrag is het patroon, en het is specifiek: voedsel en kleding. Het gebod aan Israël volgt onmiddellijk.
De wet en voor wie deze gold
Leviticus 24:22
"U moet dezelfde wet hebben voor de vreemdeling en de ingezetene. Ik ben de Heer, uw God."
Reflectie: Dit vers komt voor in een passage over straffen voor godslastering en letsel (24:10-21). Dezelfde wet moest gelden voor zowel de vreemdeling als de ingezetene.
Deuteronomy 24:19-21
"Wanneer u op uw akker oogst en u vergeet een schoof, ga dan niet terug om deze te halen. Laat deze liggen voor de vreemdeling, de wees en de weduwe."
Reflectie: De restanten van de oogst bleven op het veld liggen zodat de armen ze konden verzamelen. Ruth, een Moabitische weduwe, verzamelde op het veld van Boaz onder deze bepaling (Ruth 2:2-3). Vers 22 geeft de reden opnieuw: "Denk eraan dat u slaven bent geweest in Egypte."
Deuteronomy 27:19
“Vervloekt is hij die de vreemdeling, de wees of de weduwe onrecht aandoet.”
Reflectie: De Levieten spraken deze vervloekingen hardop uit en het volk antwoordde: “Amen!” (27:14-15). Naast deze zijn er vervloekingen voor het verplaatsen van de grenssteen van een naaste en het misleiden van een blinde (27:17-18).
Psalm 146:9
“De HEER beschermt de vreemdelingen, wezen en weduwen houdt Hij in stand, maar de weg van de goddelozen maakt Hij krom.”
Reflectie: De vreemdeling, de wees en de weduwe komen overal in de wet en de profeten samen voor. Alle drie misten zij de familie en het land die een persoon normaal gesproken status en bescherming gaven.
Wat de profeten ermee deden
Jeremia 22:3
“Doe wat rechtvaardig en juist is. Red degene die beroofd is uit de hand van de onderdrukker. Doe de vreemdeling, de wees of de weduwe geen onrecht of geweld aan.”
Reflectie: Jeremia werd met deze boodschap naar het paleis van de koning gestuurd (22:1-2). Het is een opdracht aan een overheid.
Malachi 3:5
“Ik zal naar jullie toe komen om recht te spreken. Ik zal snel getuigen tegen tovenaars, overspeligen en meineedplegers, tegen degenen die arbeiders hun loon onthouden, die de weduwen en wezen onderdrukken en de vreemdelingen onder jullie hun recht ontnemen.”
Reflectie: Maleachi noemt loonfraude en het onthouden van recht aan vreemdelingen in één adem met toverij, overspel en meineed, en zegt dat God zelf zal getuigen.
Spreuken 31:8-9
“Spreek uw mond open voor de stomme, voor de zaak van allen die achtergelaten zijn. Spreek uw mond open, oordeel rechtvaardig en behartig de zaak van de ellendige en de behoeftige.”
Reflectie: Dit zijn de woorden die de moeder van koning Lemuël hem leerde (31:1). De instructie gaat over het gebruiken van een machtspositie ten behoeve van degenen die er geen hebben.
Wat Jezus en de apostelen ermee deden
Matthew 25:35
“Want Ik had honger en u gaf Mij te eten, Ik had dorst en u gaf Mij te drinken, Ik was een vreemdeling en u nam Mij op.”
Reflectie: “Ik was een vreemdeling en jullie hebben mij binnengelaten.” In de scène herkende geen van beide groepen hem op dat moment (25:37-39, 44).
Lucas 10:36-37
“‘Wie van deze drie denkt u dat de naaste is geweest van de man die in handen van rovers viel?’ De wetgeleerde antwoordde: ‘Degene die medelijden met hem had.’”
Reflectie: De wetgeleerde had gevraagd: “Wie is mijn naaste?” (10:29); Jezus vraagt in plaats daarvan wie zich als naaste gedroeg. Degene die dat deed was een Samaritaan, en de wetgeleerde antwoordt zonder hem bij naam te noemen.
Hebreeën 13:2
“Vergeet niet gastvrijheid te tonen aan vreemdelingen, want door dit te doen hebben sommige mensen zonder het te weten gastvrijheid getoond aan engelen.”
Reflectie: Het Griekse woord voor gastvrijheid, philoxenia, betekent liefde voor vreemdelingen. De verwijzing naar engelen herinnert aan Abraham bij Mamre, die drie bezoekers te eten gaf (Genesis 18:1-8).
Romeinen 12:13
“Deel met de heiligen die in nood zijn. Beoefen gastvrijheid.”
Reflectie: Het Griekse werkwoord achter “beoefenen” betekent nastreven. Paulus vraagt gelovigen om kansen te zoeken om gastvrij te zijn.
Waar het uiteindelijk toe leidt
Kolossenzen 3:11
“Hier is geen Griek of Jood, besnedene of onbesnedene, barbaar, Scyth, slaaf of vrije, maar Christus is alles en in allen.”
Reflectie: De Scythen stonden in de Griekse wereld bekend als de meest afgelegen en onbeschaafde volkeren. Paulus noemt hen in een lijst van verdeeldheid die zijn kracht verliest in Christus.
Efeziërs 2:19
“Zo bent u dan niet langer vreemdelingen en bijwoners, maar medeburgers van de heiligen en huisgenoten van God.”
Reflectie: De heidense lezers van Paulus waren de vreemdelingen geweest (2:12). Hij vertelt hen dat zij nu medeburgers en leden van Gods huisgezin zijn.
Openbaring 7:9
“Hierna zag ik dit, en voor mij stond een grote menigte die niemand kon tellen, uit elk volk, elke stam, elk volk en elke taal.”
Reflectie: Volk, stam, natie en taal worden allemaal nog steeds genoemd in het visioen. De menigte staat samen zonder deze te verliezen.
Wat deze pagina niet beslecht
De Schrift spreekt niet over visa, quota of de grenzen van een moderne staat. Het oude Israël was een verbondsnatie met eigen land en rechtbanken, en deze wetten waren voor hen geschreven. Ze citeren om een actueel beleidsdebat te beslechten, vraagt hen iets te doen waarvoor ze niet geschreven zijn, aan beide kanten.
Wat de teksten wel vaststellen is nauwer. Er moest één wet zijn voor de vreemdeling en de ingeborene. Gods eigen zorg voor vreemdelingen, voedsel en kleding, werd aan Israël gegeven als een patroon. Een publieke vervloeking trof iedereen die een vreemdeling recht ontzegde. En de reden die het vaakst wordt gegeven is een herinnering: je weet hoe het voelt, want jullie waren vreemdelingen in Egypte. Dezelfde redenering ligt ten grondslag aan het onderwijs van de Bijbel over het verwelkomen van bezoekers.
Een reactie plaatsen