18 Bijbelverzen over het verwelkomen van bezoekers, en het woord dat liefde voor vreemdelingen betekent

Leviticus 19:34

“De vreemdeling die bij u verblijft, moet als een ingezetene onder u worden behandeld. Heb hem lief als uzelf, want u bent vreemdelingen geweest in Egypte. Ik ben de HEERE, uw God.”

Reflectie: De reden die wordt gegeven is de eigen geschiedenis van Israël: zij waren vreemdelingen geweest in Egypte. Hetzelfde hoofdstuk bevat “heb uw naaste lief als uzelf” (19:18), en hier wordt het gebod uitgebreid naar de vreemdeling.

Deuteronomium 10:18-19

“Hij verdedigt de zaak van de wees en de weduwe, en heeft de vreemdeling die bij u verblijft lief, door hem voedsel en kleding te geven. Heb ook u de vreemdelingen lief, want u bent zelf vreemdelingen geweest in Egypte.”

Reflectie: God wordt beschreven als degene die dit als eerste doet, door de vreemdeling voedsel en kleding te geven, en aan Israël wordt verteld hetzelfde te doen om dezelfde reden: zij waren vreemdelingen geweest in Egypte.

Zacharia 7:9-10

“Dit zegt de Heer van de hemelse machten: ‘Spreek rechtvaardig recht, wees barmhartig en mededogend voor elkaar. Onderdruk de weduwe en de wees, de vreemdeling en de arme niet.’”

Reflectie: Zacharia beantwoordt een vraag van de mensen uit Bethel over de vraag of ze moeten blijven rouwen en vasten in de vijfde maand (7:2-3). Het antwoord van de Heer wijst op hoe ze de weduwe, de wees, de vreemdeling en de arme behandelden.

Jesaja 58:7

“Is het niet om je brood te delen met de hongerige en de arme zwerver onderdak te bieden—wanneer je de naakte ziet, hem te kleden, en je niet af te wenden van je eigen vlees en bloed?”

Reflectie: Jesaja 58 gaat ook over vasten. De mensen klaagden dat God hun vasten niet opmerkte (58:3), en hij beschrijft het vasten dat hij wil: voedsel delen, de zwerver onderdak bieden en de naakten kleden.

Genesis 18:2-5

“Abraham keek op en zag drie mannen in de buurt staan. Toen hij hen zag, haastte hij zich vanaf de ingang van zijn tent om hen te ontmoeten en boog diep voorover. Hij zei: ‘Als ik genade in uw ogen heb gevonden, mijn heer, ga dan niet aan uw dienaar voorbij. Laat wat water brengen, zodat u allen uw voeten kunt wassen en uitrusten onder deze boom. Laat mij u iets te eten brengen, zodat u verfrist kunt worden en dan uw weg kunt vervolgen—nu u toch bij uw dienaar bent gekomen.’ ‘Heel goed,’ antwoordden zij, ‘doe zoals u zegt.’”

Reflectie: Abraham zat bij de ingang van zijn tent “in de hitte van de dag” (18:1) toen de drie mannen verschenen. Hij haastte zich om hen te ontmoeten, bood water, rust en voedsel aan, en liet Sarah brood bakken terwijl hij een kalf uit de kudde koos (18:6-7). Het hoofdstuk laat zien dat de Heer onder de bezoekers was (18:1, 13).

Hebreeën 13:2

“Vergeet niet gastvrijheid te tonen aan vreemdelingen, want door dit te doen hebben sommige mensen zonder het te weten gastvrijheid getoond aan engelen.”

Reflectie: De schrijver denkt waarschijnlijk aan Abraham in Genesis 18, en aan Lot, die twee engelen ontmoette bij de poort van Sodom en hen mee naar zijn huis nam (Genesis 19:1-3). Hij zegt niet dat elke gast een engel is, alleen dat sommige gastheren engelen hebben verwelkomd zonder het te weten.

Lucas 24:28-29

“Toen ze het dorp naderden waar ze heen gingen, deed Jezus alsof Hij verder wilde gaan. Maar ze drongen er bij Hem op aan: ‘Blijf bij ons, want het is bijna avond; de dag is bijna voorbij.’ Dus ging Hij naar binnen om bij hen te blijven.”

Reflectie: De twee discipelen op de weg naar Emmaüs werden ervan weerhouden Jezus te herkennen (24:16). Ze drongen er bij hem op aan te blijven, en ze herkenden hem toen hij brood brak aan hun tafel (24:30-31).

Matteüs 25:35-36

“Want ik had honger en jullie gaven mij te eten, ik had dorst en jullie gaven mij te drinken, ik was een vreemdeling en jullie nodigden mij uit, ik had kleding nodig en jullie kleedden mij, ik was ziek en jullie zorgden voor mij.”

Reflectie: In de gelijkenis vragen beide groepen wanneer zij de Heer in nood zagen (25:37, 44). Geen van beiden wist wie zij dienden, en de Koning antwoordt dat wat voor de minste van zijn broeders en zusters werd gedaan, voor hem werd gedaan (25:40).

Romeinen 12:13

“Deel met de heiligen die in nood zijn. Beoefen gastvrijheid.”

Reflectie: “Wees gastvrij” vertaalt een uitdrukking die letterlijker betekent: het nastreven van liefde voor vreemden. Paulus noemt dit direct na het delen met gelovigen die in nood verkeren.

1 Petrus 4:9

“Wees gastvrij voor elkaar zonder te klagen.”

Reflectie: Petrus verwacht dat gastvrijheid iets zal kosten en vraagt om dit “zonder klagen” te doen. Het volgende vers vertelt elke gelovige om de gave die zij hebben ontvangen te gebruiken om anderen te dienen (4:10).

Romeinen 15:7

“Aanvaard elkaar dan, zoals Christus u aanvaard heeft, tot eer van God.”

Reflectie: Het Griekse werkwoord, proslambano, betekent iemand in je gezelschap opnemen, en sommige vertalingen geven dit weer als verwelkomen. Paulus gebruikte hetzelfde werkwoord aan het begin van zijn betoog over geschillen over voedsel en heilige dagen: “Aanvaard wie zwak is in het geloof” (14:1).

Lucas 14:13-14

“Maar wanneer u een banket geeft, nodig dan de armen, de kreupelen, de lammen, de blinden uit, en u zult gezegend zijn. Hoewel zij u niet kunnen terugbetalen, zult u worden terugbetaald bij de opstanding van de rechtvaardigen.”

Reflectie: Jezus at in het huis van een vooraanstaande Farizeeër en had gezien hoe de gasten de ereplaatsen uitkozen (14:1, 7). Hij vertelt zijn gastheer om mensen uit te nodigen die de uitnodiging niet kunnen vergelden.

Jakobus 2:2-4

“Stel dat er een man in jullie vergadering komt met een gouden ring en mooie kleren, en er komt ook een arme man in vuile oude kleren binnen. Als jullie speciale aandacht schenken aan de man met de mooie kleren en zeggen: ‘Hier is een goede plek voor u,’ maar tegen de arme man zeggen: ‘Jij staat daar’ of ‘Ga op de grond bij mijn voeten zitten,’ hebben jullie dan niet onderling gediscrimineerd en zijn jullie geen rechters met kwade gedachten geworden?”

Reflectie: Jakobus beschrijft twee bezoekers die bij een kerkbijeenkomst aankomen en het verschillende welkom dat ieder ontvangt: een goede plek voor de rijke man, en een staanplaats of de vloer voor de arme. Hij noemt het verschil discriminatie. Voor een kerk is de passage van toepassing vanaf het moment dat een bezoeker binnenkomt, nog voordat het openingsgebed is uitgesproken.

1 Timoteüs 3:2

“Een opziener moet onberispelijk zijn, de man van één vrouw, nuchter, met zelfbeheersing, welgemanierd, gastvrij en bekwaam om te onderwijzen.”

Reflectie: “Gastvrij” verschijnt in Paulus’ lijst met kwalificaties voor een opziener, naast “bekwaam om te onderwijzen.” Het is een vereiste voor kerkleiders, vermeld bij hun karakter en onderwijs.

Titus 1:7-8

“Omdat een opziener Gods huishouden beheert, moet hij onberispelijk zijn—niet aanmatigend, niet opvliegend, niet verslaafd aan wijn, niet gewelddadig, niet uit op oneerlijke winst. Integendeel, hij moet gastvrij zijn, iemand die van het goede houdt.”

Reflectie: In de lijst die Paulus aan Titus geeft, staat gastvrijheid tegenover de fouten die hij uitsluit: aanmatigend zijn, opvliegend zijn, verslaafd zijn aan wijn of gewelddadig zijn. Dezelfde kwalificatie verschijnt in 1 Timoteüs 3:2.

1 Timoteüs 5:10

“…en bekend staat om haar goede daden, zoals het opvoeden van kinderen, gastvrijheid tonen, de voeten van de heiligen wassen, degenen in nood helpen.”

Reflectie: Dit is onderdeel van Paulus’ instructies over weduwen die door de kerk ondersteund moeten worden (5:9). Het wassen van de voeten van gasten was meestal een taak voor een dienaar, en het verschijnt hier naast het opvoeden van kinderen en het tonen van gastvrijheid.

3 Johannes 1:5-8

“Geliefde vriend, je bent trouw in wat je doet voor de broeders en zusters, ook al zijn ze vreemden voor je. Ze hebben de gemeente verteld over je liefde. Stuur hen alsjeblieft op weg op een manier die God eert. Het was omwille van de Naam dat ze vertrokken, zonder hulp van de heidenen te ontvangen. Wij behoren daarom gastvrijheid te tonen aan zulke mensen, zodat we kunnen samenwerken voor de waarheid.”

Reflectie: Johannes schrijft aan zijn vriend Gaius (1:1). Reizende leraren waren afhankelijk van de gastvrijheid van gelovigen die ze nog nooit hadden ontmoet, en Johannes zegt dat degenen die hen ontvangen “samenwerken voor de waarheid.”

Romeinen 16:1-2

“Ik beveel onze zuster Febe bij u aan, een diaken van de gemeente in Kenchreeën. Ik vraag u haar in de Heer te ontvangen op een manier die zijn heiligen waardig is en haar alle hulp te bieden die ze van u nodig heeft, want zij is de weldoener van velen geweest.”

Reflectie: Febe was een diaken van de gemeente in Kenchreeën, de oostelijke haven van Korinthe, en zij was waarschijnlijk degene die deze brief naar Rome bracht. Paulus vraagt de Romeinse gemeente haar te ontvangen en haar alle hulp te bieden die ze nodig heeft.