Christelijke huwelijksgeloften: de traditionele woorden en hun betekenis

  • De traditionele gelofte uit het Book of Common Prayer van 1928 neemt de ander “om te hebben en te houden vanaf deze dag, in voor- en tegenspoed, in rijkdom en armoede, in ziekte en gezondheid, om lief te hebben en te koesteren, tot de dood ons scheidt.”
  • De woorden zijn ouder dan het gebedenboek: de middeleeuwse Sarum-dienst had al de Engelse gelofte die eindigde met “therto I plight the my trouthe.”
  • Iemands trouw beloven betekent iemands getrouwheid toezeggen; “tot de dood ons scheidt” betekent totdat de dood ons uit elkaar haalt.
  • Katholieken noemen de geloften de toestemming: drie vragen, gevolgd door een verklaring in een van de vormen van de Orde van de Huwelijksviering, die de parochie verstrekt.
  • De orthodoxe bruiloft kent geen uitgesproken geloften; de priester vraagt om de vrije toestemming van het paar, zegent daarna de ringen en kroont hen.
  • Oudere methodistische, presbyteriaanse, baptistische en lutherse vormen behouden dezelfde belofte in hun eigen woorden, en sommige kenden geen ring.
  • Katholieke, orthodoxe en anglicaanse bruiloften gebruiken vastgestelde woorden; elders beslist de voorganger of een paar hun eigen geloften mag schrijven.

In the traditional Christian wedding vow, each takes the other “to have and to hold from this day forward, for better for worse, for richer for poorer, in sickness and in health, to love and to cherish, till death us do part.” Churches word the promise in different ways, and an Orthodox wedding has no spoken vows at all. The traditional vow, word for word In the Episcopal Church’s 1928 Book of Common Prayer, the minister first asks each of…

Continue reading with a subscription

Get unlimited access to all our premium content and exclusive features.

Enjoy unlimited access, cancel anytime.




Reacties

Een reactie plaatsen

Ontdek meer van Christian Pure

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder

Share to...