Een Episcopaal behoort tot de Episcopaalse Kerk, een kerk die wordt bestuurd door bisschoppen. En ja, zij is protestants volgens haar eigen zeggen. Zij noemt zichzelf “een protestants kerkgenootschap”, en de volledige naam in haar constitutie is de Protestantse Episcopaalse Kerk in de Verenigde Staten van Amerika. De naam komt van het Griekse episkopos, een opziener of bisschop.
Toch heeft zij meer van de oudere Kerk behouden dan de meeste protestantse kerken, en één reis laat zien waarom. Na de Amerikaanse Revolutie werd een priester genaamd Samuel Seabury gekozen tot de eerste bisschop van Amerika. Engeland wilde hem alleen wijden als hij trouw zwoer aan de koning, en dat wilde hij niet. Dus ging hij naar het noorden, naar Aberdeen, waar Schotse bisschoppen hem de handen oplegden. Hij liet de kroon achter en behield de bisschoppen. Dat is de Episcopaalse Kerk in één verhaal: protestants in haar breuk met Rome, en nog steeds vasthoudend aan bisschoppen die, in haar leer, in een ononderbroken lijn van de apostelen staan.
Naast die bisschoppen behoudt zij een vaste orde van eredienst in het Book of Common Prayer, en een constitutie die haar, als het Amerikaanse lid van de Anglicaanse Gemeenschap, “binnen de Ene, Heilige, Katholieke en Apostolische Kerk” plaatst. Beide kanten zijn reëel, en sommige Episcopalen verwerpen het protestantse label, wat de reden is dat mensen de vraag blijven stellen.
Om te zien wat protestanten leren naast wat anglicanen en episcopalen leren over 55 vragen, opent u onze gratis tool, Vergelijk christelijke denominaties.

Wat betekent “Episcopaals”?
“Episcopaals” beschrijft een kerk die geleid wordt door bisschoppen, en een Episcopaal is een van haar leden. Het Griekse woord erachter, episkopos, betekent een opziener, iemand die belast is met het toezien dat dingen op de juiste manier worden gedaan. De King James Version vertaalt het in sommige verzen als “bisschop” en in andere als “opzieners”. Wanneer Paulus aan de christenen in Filippi schrijft, begroet hij hen “met de bisschoppen en diakens” (Filippenzen 1:1).
De kerk verklaart haar eigen naam vanuit haar geschiedenis. Na de Amerikaanse Revolutie kon zij niet langer deel uitmaken van de Kerk van Engeland, dus werd zij vernoemd naar wat haar onderscheidde: het was de protestantse kerk “die zich van de anderen onderscheidde door het behoud van een organisatiestructuur uit de vroege kerk.” Haar grondgebied is verdeeld in bisdommen, elk met een bisschop “als haar voornaamste herder en administratief hoofd.” En in tegenstelling tot de bisschoppen van veel kerken, worden Episcopaalse bisschoppen gekozen door de geestelijkheid en lekenleden van het bisdom dat zij zullen dienen.
Andere kerken dragen het woord ook. De Schotse Episcopaalse Kerk is de Anglicaanse kerk in Schotland, een lid van de Anglicaanse Gemeenschap met zeven bisschoppen. Seabury, de eerste Amerikaanse bisschop, werd in Aberdeen gewijd, en die reis verbindt de twee kerken nog steeds. In 2017 zei de presiderend bisschop van de Episcopaalse Kerk, Michael Curry, dat “onze naam zelf, de Episcopaalse Kerk, afkomstig is van de Schotse Episcopaalse Kerk.” In Hongkong noemt de Anglicaanse kerk zichzelf “De Anglicaanse Kerk van Hongkong (Episcopaals).” In alle drie de namen markeert “Episcopaals” een kerk met bisschoppen, en een Anglicaanse kerk.
Wat houdt een Episcopaalse opvoeding in?
Een kind dat in de Episcopaalse Kerk wordt opgevoed, wordt meestal als baby gedoopt, door besprenkeling of onderdompeling, met peetouders die beloften doen in hun eigen naam en namens het kind. Later, zo zegt het gebedenboek, wordt van degenen die jong gedoopt zijn verwacht “een volwassen openbare bevestiging van hun geloof af te leggen” en de handoplegging door de bisschop te ontvangen. Dat is de bevestiging. De zondagse eredienst volgt het Book of Common Prayer, en sinds het gebedenboek van 1979 is de eucharistie, of Heilige Communie, het hart ervan. Episcopaalse scholen zijn scholen die verbonden zijn met deze kerk; de Episcopal High School in Virginia, bijvoorbeeld, dateert uit 1839.

Is de Episcopal Church protestants?
Ja: door haar geschiedenis, door de volledige naam in haar constitutie, en door haar eigen zeggen. “De Episcopaalse Kerk is een protestants kerkgenootschap en deelt veel kwaliteiten met andere protestantse kerken,” zegt haar nationale website. Zij voegt eraan toe dat omdat haar wortels via de Kerk van Engeland “teruggaan naar de oorsprong van het christendom in het Westen,” zij ook “sommige kenmerken van het oude en middeleeuwse christendom behoudt, met name in onze kunst, architectuur en stijl van aanbidding.”
Je kunt de protestantse kant duidelijk zien in de Artikelen van Religie, die de Algemene Conventie van de kerk in 1801 aannam. Zij leren dat “wij alleen door het geloof gerechtvaardigd worden,” dat “de Heilige Schrift alle dingen bevat die nodig zijn voor redding,” dat diensten niet gehouden mogen worden “in een taal die de mensen niet begrijpen,” en dat bisschoppen, priesters en diakens “naar eigen goeddunken mogen trouwen.” Tegenwoordig drukt het Amerikaanse gebedenboek de Artikelen af onder haar “Historische Documenten van de Kerk.” Zij zijn niet wat een priester ondertekent bij de wijding. Een nieuwe priester verklaart dat de Schriften “alle dingen bevatten die nodig zijn voor redding” en belooft “zich te conformeren aan de leer, discipline en eredienst van De Episcopaalse Kerk.”
De katholieke kant is net zo duidelijk. Het gebedenboek stelt dat bisschoppen, priesters en diakens “kenmerkend zijn voor Christus’ heilige Katholieke Kerk” sinds de tijd van het Nieuwe Testament, en dat deze kerk van plan is “deze drie ordes te handhaven en voort te zetten.” Haar bisschoppen staan in de apostolische successie, het geloof dat “bisschoppen de opvolgers van de apostelen zijn.” Episcopalen noemen dit evenwicht de via media, “de middenweg” tussen het rooms-katholicisme en het puritanisme, zoals het eigen woordenboek van de kerk het uitdrukt. Is de Anglicaanse Kerk protestants? beantwoordt dezelfde vraag voor de Church of England en de bredere Communion.
Niet elke episcopaliër is gelukkig met het label protestants. Anglo-katholieken, de beweging binnen het anglicanisme die “de rooms-katholieke wortels benadrukt”, maken hier al lang bezwaar tegen. Tijdens een katholiek congres in Albany in 1927 gaf de rector van Philadelphia, Charles Jarvis Harriman, toe dat zijn kerk protestants was in het verwerpen van het pauselijk gezag en in het aanbidden in de eigen taal van het volk. Maar als het woord betekende “wat de overgrote meerderheid van de protestanten lijkt te bedoelen, dan zijn wij niet protestants”, zei hij, en hij steunde een voorstel om het uit de officiële naam te schrappen. De kerk is sindsdien afgestapt van het woord zonder haar wettelijke naam te veranderen. In 1967 nam de General Convention “The Episcopal Church” aan als “een goedgekeurd alternatief voor de officiële naam”. Het Prayer Book van 1928 werd gedrukt “Volgens het gebruik van The Protestant Episcopal Church in the United States of America”; het boek van 1979 is gedrukt “Volgens het gebruik van The Episcopal Church”.
De Episcopal Church is niet rooms-katholiek. Zij staat in gemeenschap met de aartsbisschop van Canterbury, niet met de paus, en haar priesters mogen trouwen. Episcopaals versus Katholiek zet die verschillen uiteen.

Hoe is de Episcopaalse Kerk ontstaan?
Het begon als de Church of England in de Amerikaanse koloniën. De kerk werd in 1607 geplant in Jamestown, Virginia, en tot 1785 stonden de koloniale parochies onder toezicht van de bisschop van Londen. Er was in het geheel geen bisschop in Amerika. Toen de revolutie kwam, bleef de meeste anglicaanse geestelijkheid trouw aan de Britse kroon en velen vertrokken naar Canada en Engeland.
De onafhankelijkheid liet de Amerikaanse anglicanen achter zonder bisschop, en zonder bisschop kon niemand nieuwe geestelijken wijden of jongeren bevestigen. Samuel Seabury werd in maart 1783 tot bisschop van Connecticut gekozen en ging naar Engeland, waar de bisschoppen de eed aan de koning vereisten. Hij wilde die niet afleggen. In plaats daarvan trok hij naar het noorden, naar Schotland, en op 14 november 1784 wijdden drie bisschoppen van de Scottish Episcopal Church hem in Aberdeen, op voorwaarde dat hij thuis de communiedienst van het Schotse Prayer Book zou bevorderen. Drie jaar later, in 1787, wijdde de Church of England nog twee Amerikanen, Samuel Provoost en William White.
De eerste General Convention kwam bijeen in 1785, met vertegenwoordigers van geestelijken en leken uit zes staten. In Philadelphia nam de General Convention in oktober 1789 de grondwet van de kerk en haar eerste Book of Common Prayer aan. In het voorwoord van dat boek stond dat de Amerikaanse kerk “verre van van plan was af te wijken van de Church of England in enig essentieel punt van leer, discipline of eredienst; of verder dan lokale omstandigheden vereisen.” De kortere naam kwam veel later, toen de General Convention van 1967 “anders bekend als The Episcopal Church” aan de grondwet toevoegde.
Latere besluiten maken deel uit van waar de kerk vandaag de dag om bekendstaat, en ze hebben christenen verdeeld. De General Convention keurde in 1976 de wijding van vrouwen goed. In 1989 werd Barbara Harris de eerste vrouwelijke bisschop in de Anglican Communion. In 2003 keurde de kerk de verkiezing van Gene Robinson goed, haar eerste openlijk homoseksuele bisschop. In juli 2015 schrapte de General Convention de definitie van het huwelijk als zijnde tussen een man en een vrouw uit haar canons en autoriseerde, voor proefgebruik, huwelijksriten voor paren van hetzelfde en van verschillend geslacht.

Hoe verhoudt de Episcopaalse Kerk zich tot andere protestantse kerken?
| Vraag | Episcopale Kerk | Andere protestantse kerken |
|---|---|---|
| Wie leidt? | Bisschoppen in apostolische successie, met geestelijken en lekenafgevaardigden in conventie | Bisschoppen (Verenigde Methodist, ELCA Luthers); oudsten in raden (Presbyteriaans); de gemeente (Baptist) |
| Hoeveel sacramenten? | Twee van het Evangelie, plus vijf sacramentele riten | Twee; baptisten noemen ze verordeningen |
| Het Avondmaal | Christus' Lichaam en Bloed, ontvangen door geloof | Werkelijk aanwezig (Luthers); werkelijk maar geestelijk (Gereformeerd); een gedenkteken (Southern Baptist) |
| Wie wordt gedoopt? | Zuigelingen en volwassenen | Ook zuigelingen (Presbyteriaans); alleen gelovigen (Baptist) |
| Aanbidding | Vaste liturgie uit het Book of Common Prayer | Van vaste liturgie tot vrije eredienst |
| Gezag | Schrift, “de regel en ultieme standaard van het geloof”, gelezen met traditie en rede | Schrift, de “hoogste standaard” (Baptist) of “hoogste rechter” (Westminster) |
| Wijding van vrouwen | Goedgekeurd in 1976 | Verschilt per kerk |
Waarin deze twee kerken verschillen
Elk antwoord is geciteerd uit de eigen documenten van de kerk of uit een van onze artikelen.
Zaligheid verliezen
Protestants (in het algemeen)
Zij die God in zijn Geliefde aangenomen, krachtdadig geroepen en door zijn Geest geheiligd heeft, kunnen noch geheel noch eindelijk afvallen van de staat der genade, maar zullen daarin zekerlijk volharden tot het einde, en eeuwig behouden worden.
Vertaald uit Westminster Confessie 17.1 (gereformeerd; tekst op opc.org)
Anglicaans en episcopaals
Nadat wij de Heilige Geest hebben ontvangen, kunnen wij afwijken van de ontvangen genade en in zonde vallen, en door de genade van God kunnen wij weer opstaan en ons leven verbeteren.
Vertaald uit De Negenendertig Artikelen, Artikel XVI (Church of England)
Doop
Protestants (in het algemeen)
Niet alleen zij die daadwerkelijk geloof in en gehoorzaamheid aan Christus belijden, maar ook de kinderen van een van beide of beide gelovige ouders, moeten gedoopt worden.
Vertaald uit Westminster Confessie 28.4 (gereformeerd; tekst op opc.org)
Anglicaans en episcopaals
De doop van kleine kinderen moet in de kerk ten volle behouden blijven, als zijnde het meest overeenkomstig met de instelling van Christus.
Vertaald uit De Negenendertig Artikelen (Church of England), Artikel XXVII
Communie
Protestants (in het algemeen)
Waardige ontvangers, die in dit sacrament uiterlijk deelnemen aan de zichtbare elementen, ontvangen en voeden zich dan ook inwendig door het geloof, waarlijk en inderdaad, doch niet vleselijk en lichamelijk maar geestelijk, met de gekruisigde Christus en alle weldaden van zijn dood
Vertaald uit Westminster Confessie 29.7 (gereformeerd; tekst op opc.org)
Anglicaans en episcopaals
Het avondmaal des Heren is niet alleen een teken van de liefde die christenen onder elkaar behoren te hebben, maar veeleer een sacrament van onze verlossing door de dood van Christus: zodat voor hen die het op de juiste wijze, waardig en met geloof ontvangen, het brood dat wij breken een deelhebben aan het lichaam van Christus is; en evenzo is de beker der zegening een deelhebben aan het bloed van Christus.
Vertaald uit De Negenendertig Artikelen (Church of England), Artikel XXVIII
Sacramenten
Protestants (in het algemeen)
Er zijn slechts twee sacramenten door Christus onze Heer ingesteld in het Evangelie; te weten de doop en het Avondmaal des Heren: welke van beide door niemand mogen worden bediend dan door een wettig geordende dienaar des Woords.
Vertaald uit Westminster Confessie 27.4 (gereformeerd; tekst op opc.org)
Anglicaans en episcopaals
Er zijn twee sacramenten door Christus ingesteld, onze Heer, in het Evangelie, te weten de doop en het avondmaal des Heren.
Vertaald uit De Negenendertig Artikelen (Church of England), Artikel XXV
Vrouwelijke ambtsdragers
Protestants (in het algemeen)
Wij erkennen dat er verschillende, oprecht gekoesterde opvattingen zijn onder hen die Schrifttrouw en gehoorzaam willen zijn. Sommigen leggen de apostolische leer zo uit dat vrouwen niet zouden mogen onderwijzen of prediken, of dat zij dat wel mogen maar niet met alleenzeggenschap over mannen.
Vertaald uit Cape Town Commitment (Lausanne-beweging, 2010), deel II-F, 3B
Anglicaans en episcopaals
De Generale Synode van de Church of England heeft vandaag haar definitieve goedkeuring gegeven aan het worden van vrouwen tot bisschop in de Church of England.
Vertaald uit Persbericht van de Church of England, 14 juli 2014: De Church of England krijgt vrouwelijke bisschoppen
Biecht
Protestants (in het algemeen)
Bovendien bieden de verloren zoon en de tollenaar in het Evangelie, in vergelijking met de Farizeeër, ons het meest geschikte voorbeeld van hoe onze zonden aan God beleden moeten worden.
Vertaald uit Tweede Helvetische Confessie (1566), hoofdstuk 14 (tekst van CCEL)
Anglicaans en episcopaals
De verzoening van een boeteling is beschikbaar voor allen die dit wensen. Zij is niet beperkt tot tijden van ziekte. De biecht kan altijd en overal worden afgenomen.
Vertaald uit Book of Common Prayer 1979 (Episcopal Church), Verzoening van een boeteling: Over de rite
Na de dood
Protestants (in het algemeen)
De zielen der gelovigen worden bij hun dood volmaakt in heiligheid en gaan onmiddellijk de heerlijkheid in; en hun lichamen, nog steeds met Christus verenigd, rusten in hun graven tot aan de opstanding.
Vertaald uit Westminster Kleine Catechismus, vr. 37 (tekst op opc.org)
Anglicaans en episcopaals
Wij bidden voor hen, omdat wij hen nog steeds in onze liefde dragen, en omdat wij vertrouwen dat zij die ervoor gekozen hebben Hem te dienen, in Gods aanwezigheid zullen groeien in Zijn liefde, totdat zij Hem zien zoals Hij is.
Vertaald uit Episcopal Church, Book of Common Prayer 1979, Catechismus (de christelijke hoop)
Abortus
Protestants (in het algemeen)
De NAE is actief, vurig en onwrikbaar tegen abortus op verzoek. Wij wijzen echter hen die pleiten voor wettelijke toegang tot abortus niet af als onverschillig voor het menselijk leven of onze achting en aandacht onwaardig.
Vertaald uit National Association of Evangelicals, resolutie ‘Abortus’ (2010)
Anglicaans en episcopaals
Hoewel wij erkennen dat het in dit land het wettelijk recht van elke vrouw is om een medisch veilige abortus te ondergaan, geloven wij als christenen sterk dat dit recht, als het wordt uitgeoefend, alleen in uiterste situaties gebruikt zou moeten worden. Wij zijn nadrukkelijk tegen abortus als middel van geboortebeperking, gezinsplanning, geslachtskeuze of om welke reden van loutere gemak dan ook.
Vertaald uit Episcopal Church, General Convention 1994, Resolutie A054
De rechterkolom beslaat vele kerken, en zij verschillen onderling. Als u een regel wilt controleren: deze volgt de Lutherse Augsburgse Confessie, de Westminster Confessie van de presbyterianen, de Baptist Faith and Message van de Southern Baptist Convention, het Book of Discipline van de Verenigde Methodisten, de Luthers-episcopale overeenkomst Called to Common Mission, en het eigen verslag van de Presbyterian Church (U.S.A.) over haar bestuur.

Hoeveel sacramenten hebben episcopalen?
Twee, met vijf andere riten die de kerk als sacramenteel beschouwt. De catechismus in het Prayer Book van 1979 vraagt: “Wat zijn de twee grote sacramenten van het Evangelie?” en antwoordt dat dit “de Heilige Doop en de Heilige Eucharistie” zijn. Vervolgens noemt het “bevestiging, wijding, heilig huwelijk, verzoening van een boeteling en zalving” als “andere sacramentele riten”. Het zijn “middelen tot genade”, maar niet noodzakelijk voor alle mensen op de manier waarop de doop en de eucharistie dat zijn. Artikel XXV van de Articles of Religion trekt dezelfde lijn: “Er zijn twee sacramenten ingesteld door Christus onze Heer in het Evangelie”, en de andere vijf, “gewoonlijk sacramenten genoemd”, zijn “niet te rekenen als sacramenten van het Evangelie”.
Dus episcopaliërs houden er in katholieke zin geen zeven sacramenten op na, hoewel de vijf riten een normaal onderdeel van het kerkelijk leven zijn; de website van de kerk zegt dat de geloofsreis “gewoonlijk deze sacramentele markeringen omvat”. Over de communie zegt de catechismus dat de innerlijke genade “het Lichaam en Bloed van Christus is, gegeven aan zijn volk en ontvangen door geloof”. Het zegt niet hoe.

Wat delen Episcopalen met andere protestanten?
De Bijbel als fundament, de geloofsbelijdenissen en de twee sacramenten. In 1886 noemden de Amerikaanse bisschoppen vier dingen waarvan zij geloofden dat elke herenigde kerk ze nodig zou hebben, en twee jaar later namen de anglicaanse bisschoppen die in Lambeth bijeenkwamen ze aan: de Heilige Schrift als “de regel en ultieme standaard van het geloof”, de Apostolische en de Niceense Geloofsbelijdenis, de doop en het Avondmaal, en het “Historisch Episcopaat, lokaal aangepast”. De eerste drie zijn gemeenschappelijke grond met de meeste protestantse kerken. De vierde is waar protestanten onderling verschillen. Presbyteriaanse en baptistische kerken hebben geen bisschoppen. Verenigde Methodistische bisschoppen “worden gekozen uit de oudsten”, en de Moravische Kerk rekent bisschoppen tot haar drie ambten. Onder Called to Common Mission stemde de Evangelical Lutheran Church in America ermee in dat haar bisschoppen zouden worden geïnstalleerd “met de intentie van deze kerk om het ambt van het historisch episcopaat in te gaan”.
Het geloof dat al deze kerken delen is het onderwerp van Christendom: Wat christenen al 2000 jaar geloven, een gratis cursus met korte lessen.
Sommige protestantse kerken zijn verder gegaan en zijn in volledige gemeenschap getreden met de Episcopal Church. Elk erkent de ander als “houdende aan de essentie van het christelijk geloof”, hun leden aanbidden samen en geestelijken kunnen worden uitgewisseld. De Evangelical Lutheran Church in America trad op 6 januari 2001 in volledige gemeenschap, na 30 jaar praten, en de Moravische Kerk in Amerika volgde in 2011. Andere partners in volledige gemeenschap van de Episcopal Church zijn onder meer de Church of Sweden en de Oud-Katholieke Kerken van de Unie van Utrecht.

Wat is het verschil tussen Episcopaals en Presbyteriaans?
Bisschoppen of oudsten. “Presbyteriaans” komt van het Griekse woord voor oudste, en de Presbyterian Church (U.S.A.) legt het gezag “niet bij individuen maar bij groepen”, raden van predikanten en gekozen leden die bekendstaan als regerende oudsten. De Episcopal Church geeft bisschoppen een apart ambt over een bisdom, waarbij geestelijken en leken naast hen stemmen in de conventie.
Beiden lezen dezelfde passages. Paulus zegt tegen Titus dat hij “oudsten in elke stad moet aanstellen,” en twee verzen later zegt hij: “Want een opziener moet onberispelijk zijn” (Titus 1:5, 7). In Milete “riep” Paulus “de oudsten van de gemeente” van Efeze bij zich en vertelde hen dat de Heilige Geest “u tot opzieners heeft aangesteld” (Handelingen 20:17, 28). In Handelingen worden dezelfde mannen oudsten en opzieners genoemd. Het presbyteriaanse bestuur rust op oudsten die in raden bijeenkomen. Het Episcopaalse gebedenboek stelt dat drie ordes de Kerk hebben gekenmerkt “sinds de tijd van het Nieuwe Testament,” waarbij bisschoppen “het apostolische werk van het leiden, toezicht houden op en verenigen van de Kerk” voortzetten. De twee kerken zijn sinds 2000 in formele dialoog, en Presbyterianen en protestanten behandelt de presbyteriaanse kant.

Is de Sei Ko Kai in Japan protestants?
De Nippon Sei Ko Kai, de anglicaanse kerk in Japan, antwoordt in haar eigen bewoordingen in plaats van met een simpel ja. Het bisdom Chubu zegt dat de Anglicaanse Gemeenschap na de afscheiding van Rome “protestantse kenmerken behield met de hoogste autoriteit van de Bijbel alleen in het geloof,” maar “ook het katholicisme opnam via de Heilige Eucharistie als het belangrijkste focuspunt van het ritueel en hun historische episcopaat.” Sommigen, zo voegt het eraan toe, noemen het een “brugkerk” die katholieke en protestantse kerken verbindt.
De Japanse kerk groeide deels voort uit de Amerikaanse. In 1859 begon de episcopale zendeling Channing Moore Williams zijn werk in Nagasaki, en zendingen uit Amerika, Engeland en Canada volgden. De kerk werd in 1887 als één lichaam georganiseerd. Volgens het bisdom Chubu betekent de naam “Sei Ko Kai” letterlijk “Heilige Katholieke Kerk,” en de Hong Kong Sheng Kung Hui, de anglicaanse kerk in Hong Kong en Macau, draagt dezelfde naam. Dus de kerk die begon met Seaburys reis naar Aberdeen stuurde zendelingen over de Stille Oceaan, en zij hielpen een kerk te stichten die zichzelf simpelweg heilig en katholiek noemt. Het is een lange weg vanaf Filippi, waar Paulus voor het eerst “de opzieners en diakenen” begroette (Filippenzen 1:1), en het is dezelfde groet.

Gerelateerde artikelen
- Wat de Church of England is
- Anglicaans versus Katholiek
- Anglicaanse versus presbyteriaanse overtuigingen
- Luthers versus protestants
- Lutherse versus anglicaanse overtuigingen

Een reactie plaatsen