Hoe vaak wordt zegen genoemd in de Bijbel? 79 keer in de KJV

Negenenzeventig keer: zo vaak komen “blessing” en “blessings” voor in de King James-vertaling. “Blessed” komt veel vaker voor: 302 keer. Elke vorm van het woord samen, van bless en blessed tot blesseth en blessedness, komt uit op 522, waarvan 410 in het Oude Testament.

De Bijbel zegent dus vaak, en het doet iets ongewoons met het woord. In het Hebreeuws is het werkwoord dat de King James Bijbel vertaalt als “bless” barak, en de concordantie van Strong geeft als eerste betekenis “knielen”. De psalmist gebruikt het op die manier: “laten wij knielen voor de HEERE, onze Maker” (Psalm 95:6), en een paar pagina's later keert hetzelfde werkwoord zich tot God in lofprijzing: “Loof de HEERE, mijn ziel, en al wat in mij is, loof Zijn heilige naam” (Psalm 103:1). God zegent ons, en wij zegenen Hem terug. Het Evangelie van Lucas eindigt met beide tegelijk. De opgestane Jezus “hief Zijn handen op en zegende hen”, en Zijn vrienden gingen terug naar Jeruzalem en “waren voortdurend in de tempel, terwijl zij God loofden en zegenden” (Lucas 24:50, 53).

Hoe vaak zegt de Bijbel “gezegend”?

In de King James Version komt “blessed” 302 keer voor in 287 verzen. De Psalmen gebruiken het het meest, 49 keer, daarna Genesis met 48, Lucas met 28 en Mattheüs met 18. “Bless” komt 127 keer voor, “blesseth” 8, “blessest” 3 en “blessedness” 3. Met “blessing” en “blessings” komt de hele woordfamilie 522 keer voor in 463 verzen.

“Blessing” zelf komt 67 keer voor en “blessings” 12 keer, en ze komen het meest voor in Genesis, 18 keer, en Deuteronomium, 14 keer. Zeven van de 67 keer dat “blessing” wordt gebruikt, staan in één hoofdstuk, Genesis 27, op de dag dat Jakob de zegen van zijn broer nam. Toen Ezau erachter kwam, “schreeuwde hij met een groot en bitter geschreeuw” en vroeg zijn vader: “Hebt u dan maar één zegen, mijn vader? Zegen mij, ook mij, mijn vader!” (Genesis 27:34, 38). Het woord van een vader over zijn kind was het waard om om te huilen.

De eerste “gezegend” in de Bijbel is Gods woord over de vissen en de vogels op de vijfde dag: “En God zegende ze en zei: Wees vruchtbaar en vermenigvuldig u” (Genesis 1:22). De eerste “zegen” is Zijn belofte aan Abram: “Ik zal u zegenen, en uw naam groot maken; en u zult tot een zegen zijn” (Genesis 12:2). De laatste “zegen” gaat de andere kant op, van elk schepsel terug naar God: “De zegen, de heerlijkheid, de wijsheid, de dankzegging, de eer, de kracht en de sterkte zij onze God in alle eeuwigheid. Amen” (Openbaring 7:12).

Elk woord werd afzonderlijk geteld, als een heel woord in de King James-tekst zonder de Apocriefen, dus “blessed” wordt niet meegeteld onder “blessing”, en uw eigen Bijbel kan andere totalen geven. In de Spaanse Reina-Valera 1960 komt “bendición” 61 keer voor en “bendiciones” 13 keer, in totaal 74, vers voor vers geteld vanuit de zoekopdracht van BibleGateway naar die vertaling, waarbij alleen die twee exacte woorden zijn behouden.

Hoeveel zegeningen staan er in de Bijbel?

De Schrift nummert ze nooit. Er is geen lijst van de zegeningen van de Bijbel, en de bovenstaande woordentellingen zijn de enige totalen die iemand kan controleren. Wat de Bijbel in plaats daarvan geeft, is een reeks zegeningen die van de ene persoon aan de andere worden doorgegeven. God zegent de eerste man en vrouw (Genesis 1:28) en de zevende dag (Genesis 2:3). Abram krijgt te horen dat “in u zullen alle geslachten van de aardbodem gezegend worden” (Genesis 12:3), en Paulus zegt later dat die belofte de heidenen bereikte “door Jezus Christus” (Galaten 3:14). Jakob worstelt de hele nacht en laat niet los “tenzij U mij zegent” (Genesis 32:26), en op zijn sterfbed zegent hij al zijn twaalf zonen, “ieder naar zijn zegen” (Genesis 49:28).

God gaf de priesters van Aäron een zegen om over Israël uit te spreken: “De HEERE zegene u en behoede u! De HEERE doe Zijn aangezicht over u lichten en zij u genadig! De HEERE verheffe Zijn aangezicht over u en geve u vrede!” (Numeri 6:24–26). God voegt Zijn eigen belofte toe aan hun woorden: “en Ik zal hen zegenen” (Numeri 6:27). De achtergrond hiervan staat in de Aäronitische zegen.

Jezus zegende met Zijn handen. Hij nam kleine kinderen “in Zijn armen, legde de handen op hen en zegende hen” (Markus 10:16). Bij het Laatste Avondmaal “nam Hij het brood, zegende het en brak het” (Mattheüs 26:26). En Zijn laatste daad op aarde, volgens het verslag van Lucas, was een zegen.

Is “gezegend” in de zaligsprekingen hetzelfde als gezegend worden door God?

Niet helemaal, en het Grieks laat het verschil zien. Wanneer Jezus zegt “Zalig zijn de armen van geest” (Mattheüs 5:3), is het woord makarios, wat Strong definieert als “hoogst gezegend; bij uitbreiding, gelukkig, welvarend”. Het beschrijft de toestand van een persoon, en de King James Bijbel vertaalt het soms als “happy”. Het andere Griekse woord, eulogeo, wordt gebruikt wanneer God Zijn volk zegent en wanneer zij Hem zegenen. Strong definieert het als “goed spreken over”, en het zelfstandig naamwoord, eulogia, is waar het Nederlandse “eulogie” vandaan komt. Het Oude Testament maakt hetzelfde onderscheid: “Welzalig is de man die niet wandelt in de raad van de goddelozen” (Psalm 1:1) gebruikt ashre, een woord van gelukwensing dat het lexicon van Thayer koppelt aan makarios, terwijl de zegen die over iemand wordt uitgesproken barak gebruikt.

De zaligsprekingen zetten het wereldse idee van een gelukkig persoon op zijn kop. De armen van geest, de treurenden, de zachtmoedigen en de vervolgden zijn degenen die Jezus zalig noemt (Mattheüs 5:3–10). Elk van de acht wordt achtereenvolgens behandeld in De Zaligsprekingen uitgelegd.

Wat betekent het om God te zegenen?

Het betekent wat de psalmist bedoelde: voor Hem knielen en goed over Hem spreken. Wij kunnen niets aan God toevoegen, dus onze zegen is dank en lofprijzing, het schepsel dat teruggeeft wat het heeft ontvangen. De Psalmen staan er vol van, en in Openbaring hoort Johannes “elk schepsel dat in de hemel en op de aarde is” zeggen: “De zegen, de eer, de heerlijkheid en de kracht zij Hem die op de troon zit, en het Lam, in alle eeuwigheid” (Openbaring 5:13). De bekendste verzen over Gods gaven aan ons zijn verzameld in 18 Bijbelverzen over zegeningen van God.

Hoe kunnen christenen andere mensen zegenen?

Door goed over hen te spreken tegen God en in hun gezicht, zelfs als ze het niet verdienen. Jezus vraagt dit van ons in de Bergrede: “Heb uw vijanden lief, zegen hen die u vervloeken” (Mattheüs 5:44). Paulus herhaalt het: “Zegen hen die u vervolgen; zegen en vervloek niet” (Romeinen 12:14), en Petrus zegt dat het precies is waarvoor we geroepen zijn: “Vergeld geen kwaad met kwaad of scheldwoord met scheldwoord, maar zegen daarentegen; want hiertoe bent u geroepen, opdat u zegen zou beërven” (1 Petrus 3:9).

Jakobus wist hoe moeilijk dit is voor een menselijke mond. “Daarmee zegenen wij de God en Vader, en daarmee vervloeken wij de mensen, die naar de gelijkenis van God gemaakt zijn. Uit dezelfde mond komt zegen en vervloeking voort. Mijn broeders, het hoort niet zo te zijn” (Jakobus 3:9–10). Een mond die op zondag God zegent, hoort op maandag de naaste te zegenen.

Dat was Abrams roeping vanaf het begin. Hij werd gezegend zodat hij tot een zegen zou zijn, en de belofte is tot ons gekomen. Paulus opent zijn brief aan de Efeziërs met het woord dat in één zin beide kanten op gaat: “Gezegend zij de God en Vader van onze Heere Jezus Christus, Die ons gezegend heeft met alle geestelijke zegen in de hemelse gewesten in Christus” (Efeziërs 1:3).

Gerelateerde artikelen

• Wat zijn de zaligsprekingen? De acht zegeningen van Matteüs 5 uitgelegd
• Wat is de Aäronitische zegen?
• 18 Bijbelverzen over zegeningen van God, en wat de Schrift verstaat onder een zegen
• 22 Bijbelverzen over gezegend zijn
• Gebeden voor je vijanden: Om hen te zegenen, te vergeven en beschermd te worden