De stamboom van Noach tot Jezus: 66 generaties in Lucas 3

De stamboom van Lucas somt 66 generaties op van Noach tot Jezus. Deze loopt omhoog, van Jezus via David, Abraham en Noachs zoon Sem tot Adam, en tussen Sem en Abraham bevat deze één naam die niet in de Hebreeuwse tekst van Genesis 11 staat: Kaïnan. De stamboom van Matteüs begint bij Abraham en volgt een andere zoon van David, waardoor de twee evangeliën verschillende lijnen geven.

Wat is de stamboom van Noach tot Jezus?

Lucas plaatst het bij de doop van Jezus en leest het omhoog, van zoon naar vader: “En Jezus zelf begon ongeveer dertig jaar oud te zijn, zijnde (zoals men meende) de zoon van Jozef, die de zoon was van Heli” (Lucas 3:23). Dertien verzen later bereikt de lijst de zondvloed: “Die de zoon was van Kaïnan, die de zoon was van Arpachsad, die de zoon was van Sem, die de zoon was van Noach, die de zoon was van Lamech” (Lucas 3:36). Noe en Sem zijn de Griekse vormen van Noach en Sem. Andersom gelezen, vanaf Noach naar beneden, is Abraham de 12e naam, David de 25e en Zerubbabel de 47e. Waar het Oude Testament een naam anders spelt, volgt de spelling van de Statenvertaling in Lucas tussen haakjes, en de verwijzing toont waar elk vers van Lucas 3 begint terwijl u naar beneden leest.

1. Noach (Noe; Lucas 3:36)
2. Sem (Sem)
3. Arpachsad
4. Kenan
5. Selach (Sala; Lucas 3:35)
6. Eber (Heber)
7. Peleg (Phalec)
8. Reü (Ragau)
9. Serug (Saruch)
10. Nachor (Nachor; Lucas 3:34)
11. Terach (Thara)
12. Abraham
13. Isaak
14. Jakob
15. Juda (Juda; Lucas 3:33)
16. Perez (Phares)
17. Hezron (Esrom)
18. Ram (Aram)
19. Amminadab (Aminadab)
20. Nachson (Naasson; Lucas 3:32)
21. Salmon
22. Boaz (Booz)
23. Obed
24. Isaï
25. David (Lucas 3:31)
26. Nathan
27. Mattatha
28. Menna
29. Melea
30. Eljakim (Lucas 3:30)
31. Jonan
32. Jozef
33. Juda
34. Simeon
35. Levi (Lucas 3:29)
36. Mattat
37. Jorim
38. Eliëzer
39. Jozua
40. Er (Lucas 3:28)
41. Elmodam
42. Cosam
43. Addi
44. Melchi
45. Neri (Lucas 3:27)
46. Sealtiël (Salathiël)
47. Zerubbabel (Zorobabel)
48. Resa
49. Joanna
50. Juda (Lucas 3:26)
51. Jozef
52. Semeï
53. Mattathias
54. Maath
55. Nagge (Lucas 3:25)
56. Esli
57. Naum
58. Amos
59. Mattathias
60. Jozef (Lucas 3:24)
61. Janna
62. Melchi
63. Levi
64. Mattat
65. Heli (Lucas 3:23)
66. Jozef
67. Jezus

Sommige namen komen voor verschillende mannen voor: vier Jozefs (32, 51, 60 en 66), drie genaamd Juda (15, 33 en 50), en twee van elk van Mattathias (53 en 59), Matthat (36 en 64), Levi (35 en 63) en Melchi (44 en 62).

Lucas stopt niet bij Noach. De lijst loopt door via Lamech, Metusalach en Henoch tot de laatste regel: “De zoon van Enos, de zoon van Seth, de zoon van Adam, de zoon van God” (Lucas 3:38).

Van welke zoon van Noach stamde Jezus af?

Sem. Lucas noemt hem, en dat doet Genesis 11 ook, dat de lijn na de zondvloed opent met “Dit zijn de afstammelingen van Sem” (Genesis 11:10). 1 Kronieken doorloopt dezelfde lijn in één adem: “Sem, Arpachsad, Selach, Eber, Peleg, Rehu, Serug, Nachor, Terach, Abram; dat is Abraham” (1 Kronieken 1:24–27). Sem had na de zondvloed de zegen van zijn vader ontvangen: “Geloofd zij de HEERE, de God van Sem” (Genesis 9:26). Genesis 11 geeft de leeftijd van elke vader bij de geboorte van zijn zoon, dus dit tijdsbestek kan ook in jaren worden geteld, wat de manier is waarop de data voor Noach en Abraham worden berekend.

Hoeveel generaties waren er van Noach tot Jezus?

Een generatie is hier één stap van vader op zoon, dus de 67 namen van Lucas van Noach tot Jezus vormen 66 generaties. Het totaal verschuift een beetje afhankelijk van de tekst en de route.

De twee evangeliën lopen het meest uiteen na David. Lucas noemt 42 generaties van David tot Jezus, via Davids zoon Nathan; Mattheüs noemt er 27, via Salomo en de koningen van Juda. Teruggeteld tot Adam geeft de lijst van Lucas in de King James-tekst 75 generaties, en met Jezus en God erbij noemt het er 77, het aantal dat Augustinus telde. Irenaeus van Lyon telde “tweeënzeventig generaties” vanaf Adam. Hoe hij aan dat getal kwam is niet bekend; zijn zin koppelt het aan “alle talen en generaties van mensen”, dus het kan symbolisch zijn. Hoeveel jaren die generaties beslaan is een aparte vraag, die wordt behandeld in hoeveel jaren er verstreken van Adam tot Jezus.

Wie is Kaïnan in Lucas 3:36?

De Hebreeuwse tekst van Genesis heeft geen Kaïnan tussen Arpachsad en Selach: “En Arpachsad leefde vijf en dertig jaar, en verwekte Selach” (Genesis 11:12). 1 Kronieken 1:24 is het hiermee eens. De Griekse Septuaginta bevat hem wel. In de vertaling van Brenton: “Arpachsad leefde honderdvijfendertig jaar en verwekte Kaïnan,” en Kaïnan verwekt Sala op 130-jarige leeftijd. De lijst van Lucas komt overeen met de Griekse tekst. Deze Kaïnan is niet degene in Lucas 3:37, de zoon van Enos en kleinzoon van Seth, die ook in Genesis 5 voorkomt.

Christenen beantwoorden de vraag verschillend. De Catholic Encyclopedia van 1908 zette de twee mogelijkheden uiteen: “Is de naam Kaïnan een latere toevoeging, of is hij uit de Hebreeuwse tekst weggevallen?” Sommigen, zo meldde het, houden vol “dat hij in de Septuaginta werd geïntroduceerd om de tijdsduur tussen de zondvloed en Abraham te vergroten.” Het gaf geen eigen oordeel (“Of de oorspronkelijke tabel de naam Kaïnan bevatte, kunnen we niet zeggen”), maar zag “geen bezwaar in het toelaten van dergelijke lacunes”, hiaten in de lijst, en wees op Mattheüs, wiens “Joram verwekte Uzzia” (Mattheüs 1:8) drie koningen overslaat. Augustinus, wiens Bijbel de Griekse volgde, telde Kaïnan mee onder de vaders van Sem tot Abraham. De Associates for Biblical Research, die Genesis 11 als ononderbroken geschiedenis lezen, noemen “een volledige tekstkritische analyse naar de waarachtigheid van Kaïnan in Lucas 3:36” als onderzoek dat nog moet worden gedaan.

Waarom geven Matteüs en Lucas verschillende lijnen?

Mattheüs begint met “Het boek van de afkomst van Jezus Christus, de zoon van David, de zoon van Abraham” (Mattheüs 1:1) en loopt vanaf Abraham naar beneden via Salomo. Lucas loopt naar boven via Nathan. Ze noemen verschillende vaders voor Jozef: “Jakob verwekte Jozef, de man van Maria” (Mattheüs 1:16), maar “Jozef, de zoon van Heli” in Lucas. De twee lijnen raken elkaar bij Sealthiël en Zerubbabel, en lopen daarna weer uiteen tot Jozef.

De vroegst overgeleverde verklaring is die van Julius Africanus, bewaard door Eusebius. Israël, schreef hij, rekende namen “ofwel naar de natuur ofwel naar de wet”, waarbij de wet de plicht van een man was om met de kinderloze weduwe van zijn overleden broer te trouwen: “de eerstgeborene die zij baart, zal de naam van zijn overleden broer voortzetten, opdat zijn naam niet uit Israël wordt uitgewist” (Deuteronomy 25:6). Over de familietraditie meldde Africanus dat Matthan uit de lijn van Salomo en Melchi uit de lijn van Nathan na elkaar met dezelfde vrouw trouwden; hun zonen Jakob en Eli waren halfbroers; toen Eli kinderloos stierf, verwekte Jakob een zoon voor hem, Jozef. “Zo is geen van beide evangeliën in fout, want de een rekent naar de natuur, de ander naar de wet.” Africanus was eerlijk over zijn bewijs: “hoewel we geen getuigenis ter ondersteuning kunnen aanvoeren, hebben we niets beters of waarachtigers te bieden.” Zijn verslag wijkt ook af van de tekst van Lucas: het maakt Melchi de vader van Eli, waarbij hij Lucas citeert als “de zoon van Eli, de zoon van Melchi”, hoewel Lucas 3:24 zoals het tot ons is gekomen Matthat en Levi tussen hen in plaatst.

Johannes van Damascus, een kerkvader van de Oosterse Kerk, volgde het verslag van Africanus over het leviraatshuwelijk en voegde de afstamming van Maria toe. Omdat “het niet de gewoonte was van de Hebreeën noch van de goddelijke Schrift om genealogieën van vrouwen te geven”, beschouwde hij beide lijsten als die van Jozef en hield hij vol dat Maria, uit dezelfde stam, uit de lijn van Nathan kwam via haar vader Joachim.

Augustinus stelde eerst adoptie voor: “Jozef kan twee vaders hebben gehad — namelijk één door wie hij werd verwekt, en een tweede door wie hij mogelijk werd geadopteerd.” In zijn Retractationes (2.16) corrigeerde hij de passage. Zoals de redacteuren van de Nicene and Post-Nicene Fathers het samenvatten, oordeelde hij daar dat het waarschijnlijk was dat “de vader die Jozef verwekte de tweede echtgenoot van de moeder was, die, volgens de leviraatswet, met haar was getrouwd na de dood van zijn broer zonder nakomelingen”, wat hem dicht bij Africanus brengt.

Een derde lezing, gevonden bij de commentator John Gill in de 18e eeuw en tegenwoordig bij Answers in Genesis, beschouwt de lijst van Lucas als die van Maria. Liz Abrams van Answers in Genesis noemt het "één oplossing die zeer waarschijnlijk lijkt", onder één voorwaarde: "Als de ouders van Maria geen zonen hadden, had Jozef als hun geadopteerde zoon kunnen worden beschouwd." Jozef zou dan als de zoon van Heli worden geteld als de erfgenaam van Maria's vader, en Gabriëls belofte dat "de Heere God zal Hem de troon van Zijn vader David geven" (Lucas 1:32) zou passen bij een Davidische moeder.

De aantekeningen in de New American Bible benadrukken het doel van elk Evangelie. In Mattheüs wordt David als eerste genoemd "om te benadrukken dat Jezus de koninklijke Messias is", en "door de adoptie van Jozef behoort het kind tot de familie van David." Voor Lucas koppelt de aantekening Davids zoon Nathan aan de profeet Nathan, en leest de lijn via hem "in plaats van via koning Salomo" als passend bij Jezus' profetische rol in Lucas en Handelingen. 2 Samuël noemt de twee afzonderlijk: de profeet adviseert David (2 Samuël 7:2), en de zoon staat vermeld onder degenen die "hem in Jeruzalem geboren zijn" (2 Samuël 5:14).

Waarom telt Matteüs drie groepen van veertien?

Mattheüs ordent zijn lijst zelf: "Zo zijn al de geslachten van Abraham tot David veertien geslachten; en van David tot de wegvoering naar Babel veertien geslachten; en van de wegvoering naar Babel tot Christus veertien geslachten" (Mattheüs 1:17).

De aantekening in de New American Bible suggereert waarom veertien: "waarschijnlijk omdat veertien de numerieke waarde is van de Hebreeuwse letters die de naam David vormen." Het wijst er ook op dat in de tweede reeks "drie koningen van Juda, Ahazia, Joas en Amazia, zijn weggelaten"; 1 Kronieken somt hen op tussen Joram en Azaria, die Mattheüs' Uzzia is: "Joram, zijn zoon; Ahazia, zijn zoon; Joas, zijn zoon; Amazia, zijn zoon; Azaria, zijn zoon" (1 Kronieken 3:11–12). De derde reeks bevat dertien namen, en de aantekening oordeelt dat "de hypothese van een vergissing, niet van de kant van Mattheüs maar van een latere kopiist, waarschijnlijk lijkt." Augustinus telde Jechonja twee keer, op het punt waar de lijst naar Babel buigt, en merkte op dat Mattheüs "veertig mannen" vóór Christus noemde.

Welke vrouwen worden genoemd in de stamboom van Matteüs?

Er verschijnen vijf vrouwen, vier van hen bij naam. "Juda verwekte Perez en Zerah bij Tamar" (Mattheüs 1:3); "Salmon verwekte Boaz bij Rachab; en Boaz verwekte Obed bij Ruth" (Mattheüs 1:5); David "verwekte Salomo bij haar die de vrouw van Uria was geweest" (Mattheüs 1:6), dat is Bathseba; en Maria, "uit wie Jezus geboren is, die Christus genoemd wordt" (Mattheüs 1:16). Lucas noemt geen enkele vrouw in zijn lijst.

De aantekening in de New American Bible zegt dat de eerste vier "hun zonen baarden via verbintenissen die in wisselende mate vreemd en onverwacht waren," onregelmatigheden die leiden tot "de ultieme 'onregelmatigheid' van de geboorte van de Messias uit een maagdelijke moeder." Johannes Chrysostomus, prekend over deze verzen, zei dat Mattheüs Ruth en Rachab noemde, "de een een vreemdeling, de ander een hoer, opdat u leert dat Hij kwam om al onze kwalen weg te nemen. Want Hij is gekomen als een Geneesheer, niet als een Rechter."

Waarom gaat Lucas voorbij Noach terug tot Adam?

Mattheüs begint met Abraham, tot wie God zei: "in uw nageslacht zullen alle volken van de aarde gezegend worden" (Genesis 22:18). Lucas gaat verder terug, voorbij Noach, de vader van elk volk na de zondvloed, naar Adam. De aantekening in de New American Bible leest dit als "Lucas' universalisme", dat "hem ertoe brengt de afstamming van Jezus voorbij Israël naar Adam te traceren en verder naar God." Irenaeus zag hetzelfde ontwerp in de lijst van Lucas, "het einde met het begin verbindend, en implicerend dat Hij degene is die in Zichzelf alle volken heeft samengevat die vanaf Adam verspreid waren."

Gerelateerde artikelen

• Wat deed Cham bij Noach?
• Wat is het Abrahamitisch Verbond?
• Wie was koning David?
• Hoe oud was Jozef toen Jezus werd geboren?
• Lucas, de evangelieschrijver