Vergelijk christelijke denominaties

Dat Vader, Zoon en Heilige Geest, drie onderscheiden personen in één goddelijk wezen en één goddelijke natuur, één God zijn, die hemel en aarde geschapen heeft.

De eeuwige drie-enige God openbaart Zichzelf aan ons als Vader, Zoon en Heilige Geest, met onderscheiden persoonlijke eigenschappen, maar zonder verdeling van natuur, wezen of zijn.

Wij geloven, leren en belijden dat de enige regel en richtsnoer volgens welke alle leerstellingen tezamen met [alle] leraars beoordeeld en gericht moeten worden, de profetische en apostolische Schriften van het Oude en het Nieuwe Testament alleen zijn, zoals geschreven staat in Ps. 119:105: Uw woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad.

Dat het enige gezag voor geloof en praktijk onder baptisten de Schriften van het Oude en het Nieuwe Testament is. Belijdenissen zijn slechts hulpmiddelen bij de uitleg en hebben geen gezag over het geweten.

Want door het Woord en de Sacramenten, als door middelen, wordt de Heilige Geest gegeven, die het geloof werkt; waar en wanneer het God behaagt, in hen die het Evangelie horen, namelijk dat God, niet om onze eigen verdiensten, maar om Christus’ wil, hen rechtvaardigt die geloven dat zij om Christus’ wil in genade worden aangenomen.

Het gehele raadsbesluit van God aangaande alle dingen die nodig zijn voor Zijn eigen eer, het heil van de mens, geloof en leven, is hetzij uitdrukkelijk in de Heilige Schrift neergelegd, hetzij daaruit noodzakelijk af te leiden: waaraan te geen tijde iets moet worden toegevoegd, hetzij door nieuwe openbaring van de Geest, hetzij door overleveringen van mensen.

Andere geschriften echter van oude of nieuwe leraars, onder welke naam zij ook staan, mogen niet gelijk aan de Heilige Schrift worden gesteld, maar moeten allen tezamen daaraan onderworpen worden, en mogen niet anders of verder worden aanvaard dan als getuigen, [die moeten aantonen] op welke wijze na de tijd van de apostelen, en op welke plaatsen, deze [zuivere] leer van de profeten en apostelen bewaard is gebleven.

De boeken die gewoonlijk apocriefen worden genoemd, zijn, daar zij niet goddelijk geïnspireerd zijn, geen deel van de canon of regel van de Schrift en hebben daarom geen gezag voor de kerk van God, noch mogen zij anders worden goedgekeurd of gebruikt dan andere menselijke geschriften.

Wij leren dat de Heilige Schrift van alle andere boeken ter wereld verschilt doordat zij het Woord van God is. Zij is het Woord van God omdat de heilige mannen Gods die de Schrift schreven, alleen schreven wat de Heilige Geest hun door ingeving meedeelde, 2 Tim. 3:16; 2 Petr. 1:21.

Het Oude Testament in het Hebreeuws (de moedertaal van het volk van God van weleer) en het Nieuwe Testament in het Grieks (dat ten tijde van het schrijven het meest algemeen bekend was onder de volken), zijnde rechtstreeks door God geïnspireerd en door Zijn bijzondere zorg en voorzienigheid in alle tijden zuiver bewaard, zijn daarom authentiek; zodat de kerk in alle godsdienstige geschillen uiteindelijk op hen een beroep moet doen.

De Lutheran Church—Missouri Synod heeft geen bepaalde vertaling van de Bijbel ‘aangenomen’, noch bevordert zij er officieel een. Elke vertaling moet worden beoordeeld naar haar getrouwheid aan de oorspronkelijke teksten (Hebreeuws, Aramees, Grieks) waarin de Schrift oorspronkelijk is geschreven, en naar haar bruikbaarheid om weer te geven wat de Bijbel werkelijk zegt in een taal die mensen van nu (van verschillende culturen, talen en dialecten) kunnen begrijpen.

Zuidelijke baptisten geloven dat de Bijbel waarheid is zonder enige vermenging met dwaling en zijn diep toegewijd aan het behoud van de Schriften

Aangezien de Heilige Schrift het Woord van God is, spreekt het vanzelf dat zij geen dwalingen of tegenstrijdigheden bevat, maar dat zij in al haar delen en woorden de onfeilbare waarheid is, ook in die delen die handelen over historische, geografische en andere wereldse zaken, Joh. 10:35.

De Heilige Bijbel is geschreven door goddelijk geïnspireerde mensen en is Gods openbaring van Zichzelf aan de mens. Zij is een volmaakte schat van goddelijk onderricht. God is haar auteur, het heil haar doel en de waarheid, zonder enige vermenging met dwaling, haar inhoud. Daarom is de gehele Schrift volkomen waar en betrouwbaar.

Wij leren dat God hemel en aarde geschapen heeft, en wel op de wijze en in de tijdsruimte die in de Heilige Schrift is opgetekend, vooral in Gen. 1 en 2, namelijk door zijn almachtig scheppend woord, en in zes dagen.

De mens is Gods bijzondere schepping, gemaakt naar Zijn eigen beeld. Hij schiep hen man en vrouw als kroon op Zijn schepping.

En ik geloof in de Heilige Geest, de Heer en Levendmaker, die uitgaat van de Vader en de Zoon; die met de Vader en de Zoon tezamen wordt aanbeden en verheerlijkt; die gesproken heeft door de profeten.

de Vader is uit niemand, niet verwekt noch uitgaand; de Zoon is eeuwig verwekt uit de Vader; de Heilige Geest gaat uit van de Vader en de Zoon;

Ook leren zij dat mensen voor God niet gerechtvaardigd kunnen worden door hun eigen kracht, verdiensten of werken, maar om niet gerechtvaardigd worden om Christus’ wil, door het geloof, wanneer zij geloven dat zij in genade worden aangenomen en dat hun zonden om Christus’ wil vergeven zijn, die door zijn dood voldoening heeft gedaan voor onze zonden.

Rechtvaardigmaking is Gods genadige en volledige vrijspraak, op grond van de beginselen van Zijn gerechtigheid, van alle zondaars die zich bekeren en in Christus geloven. De rechtvaardigmaking brengt de gelovige in een verhouding van vrede en gunst met God.

Zij veroordelen de wederdopers, die ontkennen dat zij die eens gerechtvaardigd zijn, de Heilige Geest kunnen verliezen.

Alle ware gelovigen volharden tot het einde. Zij die God in Christus heeft aangenomen en door Zijn Geest geheiligd, zullen nooit uit de staat van genade vallen, maar zullen tot het einde volharden.

De voorbeschikking of eeuwige verkiezing van God strekt zich echter alleen uit over de godvrezende, geliefde kinderen van God, en is een oorzaak van hun zaligheid, die Hij ook bewerkt, en Hij beschikt ook wat daartoe behoort.

Uitverkiezing is het genadige voornemen van God, waarnaar Hij zondaars wedergeboren laat worden, rechtvaardigt, heiligt en verheerlijkt. Zij is verenigbaar met de vrije handelwijze van de mens en omvat alle middelen die met het doel samenhangen.

Wie op Jezus als hun Heiland vertrouwen, zullen opstaan tot het eeuwige leven in de hemel. Wie Jezus verloochenen en in hun zonde blijven leven, zullen uit zijn tegenwoordigheid worden verstoten naar de hel.

Het heil omvat de verlossing van de hele mens en wordt vrijelijk aangeboden aan allen die Jezus Christus aannemen als Heer en Heiland, die door Zijn eigen bloed de eeuwige verlossing voor de gelovige verworven heeft. In de ruimste zin omvat het heil wedergeboorte, rechtvaardigmaking, heiliging en verheerlijking. Er is geen heil buiten het persoonlijk geloof in Jezus Christus als Heer.

Ook leren zij dat sinds de val van Adam alle mensen die op natuurlijke wijze verwekt zijn, met zonde geboren worden, dat is zonder vreze Gods, zonder vertrouwen op God, en met begeerlijkheid; en dat deze ziekte, of dit gebrek van oorsprong, waarlijk zonde is, die ook nu nog veroordeling en eeuwige dood brengt over hen die niet opnieuw geboren zijn door de Doop en de Heilige Geest.

Door de verleiding van Satan overtrad de mens het gebod van God en viel hij uit zijn oorspronkelijke onschuld, waardoor zijn nageslacht een natuur en een omgeving erft die tot zonde geneigd zijn. Daarom worden zij, zodra zij tot morele handelingen in staat zijn, overtreders en staan zij onder veroordeling.

Van de Vrije Wil leren zij dat de wil van de mens enige vrijheid heeft om burgerlijke gerechtigheid te kiezen en zaken te verrichten die aan de rede onderworpen zijn. Maar zij heeft zonder de Heilige Geest geen kracht om de gerechtigheid Gods, dat is geestelijke gerechtigheid, te bewerken; want de natuurlijke mens neemt niet aan de dingen van de Geest Gods, 1 Kor. 2:14; maar deze gerechtigheid wordt in het hart bewerkt wanneer de Heilige Geest door het Woord wordt ontvangen.

In het begin was de mens vrij van zonde en door zijn Schepper begiftigd met keuzevrijheid. Door zijn vrije keuze zondigde de mens tegen God en bracht hij de zonde in het menselijk geslacht.

Want hoewel zij wedergeboren en vernieuwd zijn in de geest van hun gemoed, is in dit tegenwoordige leven die wedergeboorte en vernieuwing niet volledig, maar slechts begonnen, en de gelovigen voeren door de geest van hun gemoed een voortdurende strijd tegen het vlees, dat is tegen de verdorven natuur en aanleg die ons tot de dood aankleeft.

Heiliging is de ervaring, beginnend in de wedergeboorte, waardoor de gelovige wordt afgezonderd voor Gods doeleinden en in staat wordt gesteld vooruitgang te boeken naar morele en geestelijke rijpheid door de aanwezigheid en kracht van de Heilige Geest die in hem woont. Groei in genade moet gedurende het hele leven van de wedergeboren mens voortduren.

Wij geloven, leren en belijden dat de prediking van de Wet met ijver moet worden aangedrongen, niet alleen op de ongelovigen en onboetvaardigen, maar ook op de ware gelovigen, die waarlijk bekeerd, wedergeboren en door het geloof gerechtvaardigd zijn.

Behalve deze wet, gewoonlijk de morele genoemd, heeft God het behagen gehad aan het volk Israël ceremoniële wetten te geven, die verscheidene voorbeeldige verordeningen bevatten, deels van de eredienst, die Christus, Zijn genaden, handelingen, lijden en weldaden voorafbeelden, en deels verschillende onderrichtingen over morele plichten voorhoudend; al deze ceremoniële wetten, die slechts tot de tijd van hervorming waren verordend, zijn door Jezus Christus, de ware Messias en enige wetgever, die daartoe van de Vader met macht was toegerust, afgeschaft en weggenomen.

Lutheranen hebben daarom de mening toegedaan dat de wijze van de Doop (dat wil zeggen onderdompeling, begieten, besprenkelen, enz.) niet bepaalt of een Doop geldig is, evenmin als de wijze van uitdeling van het Heilig Avondmaal (gemeenschappelijke beker, individuele bekertjes) de geldigheid van dit Sacrament beïnvloedt. Alleen het Woord van God en het ‘element’ (water), volgens goddelijke instelling, maakt een Doop geldig.

De christelijke doop is het onderdompelen van een gelovige in water in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

De Heilige Geest werkt het geloof door de verkondiging van het Woord van God en de bediening van de Sacramenten.

Hij roept mensen tot de Heiland en bewerkt de wedergeboorte. Op het moment van de wedergeboorte doopt Hij elke gelovige in het Lichaam van Christus.

In dit korte bestek is het niet mogelijk veel andere mormoonse leerstellingen te bespreken die lutheranen beschouwen als in strijd met de Heilige Schrift (bijvoorbeeld de doop voor de doden, de bepalingen in Joseph Smiths ‘Woord van Wijsheid’, het eeuwige huwelijk, opvattingen over het duizendjarig rijk, het voorsterfelijk bestaan van mensen, enz.).

De christelijke doop is het onderdompelen van een gelovige in water in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Zij is een daad van gehoorzaamheid die het geloof van de gelovige symboliseert in een gekruisigde, begraven en opgestane Heiland, het sterven van de gelovige voor de zonde, de begrafenis van het oude leven en de opstanding om te wandelen in een nieuw leven in Christus Jezus.

Wij geloven, leren en belijden dat in het Heilig Avondmaal het lichaam en bloed van Christus waarachtig en wezenlijk aanwezig zijn, en waarachtig met het brood en de wijn worden uitgedeeld en ontvangen.

Het avondmaal des Heren is een symbolische daad van gehoorzaamheid waarbij de leden van de kerk, door deel te nemen aan het brood en de vrucht van de wijnstok, de dood van de Verlosser gedenken en Zijn wederkomst verwachten.

Leden in goede staat van de LCMS en haar zusterkerken mogen deelnemen aan het Avondmaal in gemeenten van de LCMS. Deze praktijk, die wisselend wordt aangeduid als nauwe, gesloten of besloten Communie, staat tegenover de open Communie, waarbij iedereen die dat wenst mag deelnemen, ongeacht geloofsbelijdenis of lidmaatschap.

Zoals eerder gesteld bij andere vragen over de zelfstandigheid van de plaatselijke kerk, worden de eisen voor wie aan het avondmaal des Heren mag deelnemen behandeld en bepaald door de plaatselijke kerk.

Ten slotte bevelen wij de reeds lang bestaande leer van de Synode nogmaals aan, dat alleen brood en wijn gebruikt mogen worden bij het Heilig Avondmaal, aangezien ‘het gebruik van een ander element dan wijn een vreemde gewoonte is in de kerken van de Confessio Augustana en twijfel doet ontstaan of het Sacrament wordt aangeboden of niet’ (2001 Res. 3-16).

Het avondmaal des Heren is een symbolische daad van gehoorzaamheid waarbij de leden van de kerk, door deel te nemen aan het brood en de vrucht van de wijnstok, de dood van de Verlosser gedenken en Zijn wederkomst verwachten.

Daarom zijn de Doop, het Heilig Avondmaal en de Absolutie, die het Sacrament van de Boete is, waarlijk Sacramenten. Want deze riten hebben Gods gebod en de belofte van genade, die aan het Nieuwe Testament eigen is.

Een nieuwtestamentische kerk van de Heer Jezus Christus is een zelfstandige plaatselijke gemeente van gedoopte gelovigen, door een verbond verbonden in het geloof en de gemeenschap van het evangelie; zij onderhoudt de twee verordeningen van Christus, wordt bestuurd door Zijn wetten, oefent de gaven, rechten en voorrechten uit die haar door Zijn Woord zijn verleend, en tracht het evangelie te verbreiden tot de einden der aarde.

Elke synode kiest een bisschop om toezicht te houden op haar ambt en bestuur. Samen met de voorzittende bisschop en de secretaris van de ELCA vormen deze 65 bisschoppen de Conferentie van Bisschoppen, die leiding, raad en visie biedt aan de gehele kerk.

Een nieuwtestamentische kerk van de Heer Jezus Christus is een zelfstandige plaatselijke gemeente van gedoopte gelovigen, door een verbond verbonden in het geloof en de gemeenschap van het evangelie; zij onderhoudt de twee verordeningen van Christus, wordt bestuurd door Zijn wetten, oefent de gaven, rechten en voorrechten uit die haar door Zijn Woord zijn verleend, en tracht het evangelie te verbreiden tot de einden der aarde. Elke gemeente werkt onder het Heerschap van Christus via democratische processen.

Het is ook duidelijk dat in de oude kerk priesters gehuwde mannen waren. Want Paulus zegt in 1 Tim. 3:2 dat een opziener gekozen moet worden die de man van één vrouw is.

Elke gemeente werkt onder het Heerschap van Christus via democratische processen. In zulk een gemeente is ieder lid verantwoordelijk en rekenschapsplichtig aan Christus als Heer. De twee ambten uit de Schrift zijn die van predikant/ouderling/opziener en van diaken. Hoewel zowel mannen als vrouwen begaafd zijn voor dienst in de kerk, is het ambt van predikant/ouderling/opziener beperkt tot mannen die voldoen aan de eisen van de Schrift.

Wij geloven dat vrouwen mogen deelnemen aan ambten en werkzaamheden van het openbare ambt, behalve waar dat werk gezag over mannen met zich meebrengt (1 Timotheüs 2:11,12). Dit betekent dat vrouwen niet als predikant mogen dienen en ook niet mogen deelnemen aan vergaderingen van de kerk op een wijze waarbij zij gezag over mannen uitoefenen (1 Korinthe 11:3; 14:33-35).

Hoewel zowel mannen als vrouwen begaafd zijn voor dienst in de kerk, is het ambt van predikant/ouderling/opziener beperkt tot mannen die voldoen aan de eisen van de Schrift.

Van de Biecht leren zij dat de persoonlijke absolutie behouden moet blijven in de kerken, hoewel het in de biecht niet nodig is alle zonden op te sommen.

Hij is opgevaren naar de hemel en is nu verheven aan de rechterhand van God, waar Hij de enige Middelaar is, volledig God, volledig mens, in wiens Persoon de verzoening tussen God en mens tot stand komt.

De viering van de zondag en andere kerkelijke feesten is een ordening van de Kerk, ingesteld krachtens de christelijke vrijheid.

De eerste dag van de week is de dag des Heren. Zij is een christelijke instelling voor regelmatige onderhouding. Zij herdenkt de opstanding van Christus uit de doden en moet oefeningen van aanbidding en geestelijke toewijding omvatten, zowel openbaar als persoonlijk.

Bijna alle gebruikelijke ceremoniën zijn ook behouden, behalve dat de in het Latijn gezongen delen hier en daar worden afgewisseld met Duitse gezangen, die zijn toegevoegd om het volk te onderwijzen.

de aanvaardbare wijze van aanbidding van de ware God is door Hemzelf ingesteld en door Zijn eigen geopenbaarde wil zodanig begrensd, dat Hij niet mag worden aanbeden naar de verbeelding en bedenksels van mensen, noch naar de ingevingen van Satan, onder enige zichtbare voorstelling of op enige andere wijze die niet in de Heilige Schrift is voorgeschreven.

Hoewel lutheranen zich verheugen over de genadige belofte dat de gave van de Heilige Geest aan alle generaties gelovigen zal worden gegeven (Hand. 2:39), ondersteunen noch de Schrift noch de lutherse belijdenisgeschriften de opvatting dat deze gave van de Geest noodzakelijkerwijs zulke buitengewone geestelijke gaven omvat als talen, wonderen, wonderbaarlijke genezingen en profetie (1 Kor. 12).

De meesten geloven waarschijnlijk dat de ‘gave van tongen’ zoals beschreven in de Bijbel is opgehouden toen de Bijbel voltooid was. Sommigen beschouwen het spreken in tongen misschien als een geestelijke gave die aan sommige christenen is gegeven om hen in staat te stellen het evangelie aan vreemde culturen te verkondigen in een taal die de spreker eerder niet kende.

Naar het patroon dat in de Bijbel geopenbaard is, geeft God zijn kerk niet noodzakelijkerwijs in alle tijden dezelfde bijzondere gaven. Hij schenkt zijn zegeningen naar zijn welbehagen.

Als u de zuidelijke baptistenkerken in het hele land zou ondervragen over het onderwerp van ‘charismatische’ praktijken, zou u waarschijnlijk een verscheidenheid van opvattingen aantreffen. De meesten geloven waarschijnlijk dat de ‘gave van tongen’ zoals beschreven in de Bijbel is opgehouden toen de Bijbel voltooid was.

De Lutheran Church—Missouri Synod gelooft zeker in het bestaan van Satan en van demonische wezens, en individuele predikanten van de LCMS hebben van tijd tot tijd deelgenomen aan riten van duivelsuitdrijving. De LCMS heeft echter geen ‘officieel standpunt’ over ‘demonische bezetenheid’, noch onderschrijft zij officieel een formele rite van duivelsuitdrijving of heeft zij ‘speciale geestelijken die met deze taak zijn belast’.

De Schrift leert dat de voornaamste vijand van de biddende gelovige Satan is (Daniël 10:10–14; Efeziërs 6:10–18; 1 Petrus 5:8)

Het gebruik van het hoofddeksel diende als erkenning door de vrouw van het beginsel van het hoofdschap. Zelfs in de vroegste tijden werd deze gewoonte niet door alle christelijke gemeenten gevolgd, en in de moderne westerse samenleving is het dragen van een hoofddeksel of sluier over het algemeen verstoken van de betekenis die eraan werd gehecht in de tijd van Paulus.

Jezus Christus is het hoofd van de plaatselijke kerk, wij niet. Elke kerk is verantwoordelijk voor God voor het beleid dat zij vaststelt en de besluiten die zij neemt.

Daarom geloven, leren en belijden wij dat Maria niet louter een mens en niets meer ontving en baarde, maar de ware Zoon van God; daarom wordt zij ook terecht genoemd en is zij waarlijk de moeder van God.

Christus is de eeuwige Zoon van God. In Zijn menswording als Jezus Christus werd Hij ontvangen van de Heilige Geest en geboren uit de maagd Maria.

In Zijn menswording als Jezus Christus werd Hij ontvangen van de Heilige Geest en geboren uit de maagd Maria. Jezus openbaarde en deed volmaakt de wil van God; Hij nam de menselijke natuur met haar eisen en behoeften op Zich en vereenzelvigde Zich volledig met de mensheid, doch zonder zonde.

Maar de Schrift leert de aanroeping van heiligen niet of het vragen van hulp aan heiligen, aangezien zij ons de ene Christus voorhoudt als de Middelaar, Verzoening, Hogepriester en Voorspraak.

Godsdienstige aanbidding moet worden gegeven aan God de Vader, de Zoon en de Heilige Geest, en aan Hem alleen; niet aan engelen, heiligen of enig ander schepsel; en sinds de val niet zonder middelaar, noch door de bemiddeling van enig ander dan Christus alleen.

Lutheranen geloven dat de Schrift leert dat op het ogenblik van de dood de zielen van de gelovigen de vreugde van de hemel binnengaan (Lukas 23:43; Hand. 7:59; Openb. 14:13; Filipp. 1:23-24), terwijl de zielen van de ongelovigen bij de dood worden overgeleverd aan ‘de gevangenis’ van het eeuwige oordeel in de hel (1 Petrus 3:19-20; Hand. 1:25).

De lichamen van mensen keren na de dood tot stof terug en zien de verderving; maar hun zielen, die noch sterven noch slapen en een onsterfelijk bestaan hebben, keren onmiddellijk terug tot God die ze gegeven heeft.

Daarom moet het vagevuur, en elke plechtigheid, rite en handel die daarmee verbonden is, worden beschouwd als niets anders dan een spooksel van de duivel. Want het is in strijd met het hoofdartikel [dat leert] dat alleen Christus, en niet de werken van mensen, de zielen moeten helpen [bevrijden].

De zielen van de rechtvaardigen, dan in heiligheid volmaakt gemaakt, worden opgenomen in het paradijs, waar zij bij Christus zijn en het aangezicht van God in licht en heerlijkheid aanschouwen, wachtend op de volledige verlossing van hun lichamen; en de zielen van de goddelozen worden in de hel geworpen, waar zij in kwelling en volstrekte duisternis blijven, bewaard voor het oordeel van de grote dag; behalve deze twee plaatsen erkent de Schrift er geen voor zielen die van hun lichamen gescheiden zijn.

Ook leren zij dat Christus bij de voleinding der wereld zal verschijnen om te oordelen en alle doden zal opwekken; Hij zal de godvrezenden en uitverkorenen het eeuwige leven en eeuwige vreugde geven, maar de goddeloze mensen en de duivels zal Hij veroordelen om zonder einde gepijnigd te worden.

De onrechtvaardigen zullen worden verwezen naar de hel, de plaats van eeuwige straf. De rechtvaardigen zullen in hun opgewekte en verheerlijkte lichamen hun loon ontvangen en voor altijd in de hemel bij de Heer wonen.

Er is dus geen bewijs dat de Schrift een geheime opname leert. Ook het boek Openbaring leert geen opname van christenen vóór de verdrukking. Het leert integendeel dat God zijn volk zal bewaren in het aangezicht van vervolging en lijden (Openb. 3:10; 14:12).

Overeenkomstig Zijn belofte zal Jezus Christus persoonlijk en zichtbaar in heerlijkheid terugkeren naar de aarde; de doden zullen worden opgewekt; en Christus zal alle mensen in gerechtigheid oordelen.

De Schrift leert dat alle christenen in verschillende mate ‘verdrukking’ zullen verduren tot de laatste dag, dat Christus slechts eenmaal (zichtbaar) zal wederkomen om alle gelovigen, levenden en doden, in de hemel op te nemen (‘opname’), en dat alle gelovigen voor eeuwig met Hem in de hemel zullen regeren.

God zal op Zijn eigen tijd en op Zijn eigen wijze de wereld tot haar passende einde brengen.

Lutheranen beschouwen de ‘1.000 jaar’ van Openb. 20:11-15 als een figuurlijke verwijzing naar het koningschap van Christus hier en nu in de harten en levens van de gelovigen, dat zijn hoogtepunt zal bereiken wanneer wij voor eeuwig met Christus regeren in de hemel na zijn wederkomst op de laatste dag.

Er is geen officieel standpunt in de SBC buiten wat u vindt in The Baptist Faith and Message. Een artikel dat in 2014 in SBC LIFE is gepubliceerd, kan nuttig zijn bij het bestuderen van de uiteenlopende opvattingen over de eindtijd onder zuidelijke baptisten.

De Bijbel ondersteunt niet de leer dat God een bijzonder plan heeft om Joden tot geloof in Christus te brengen. Dit komt doordat er, wat Gods heilsplan betreft, geen verschil is tussen Jood en heiden, Israël en de kerk.

Er is geen officieel standpunt in de SBC buiten wat u vindt in The Baptist Faith and Message.

Homoseksueel gedrag wordt in het Oude en het Nieuwe Testament verboden (Lev. 18:22, 24, 20:13; 1 Kor. 6:9–20; 1 Tim. 1:10) als strijdig met het plan van de Schepper (Rom. 1:26–27). De LCMS bevestigt dat zulk gedrag ‘van nature zondig’ is en dat ‘op grond van de Schrift het huwelijk [is] de levenslange verbintenis van één man en één vrouw (Gen. 2:2-24; Matt. 19:5-6)’ (2004 Res. 3-05A).

Het huwelijk is de vereniging van één man en één vrouw in verbondstrouw voor een heel leven.

Geslachtsgemeenschap buiten de huwelijksrelatie is door de Schrift verboden en moet door de kerk worden veroordeeld (Gen. 2:24; 1 Thess. 4:2-5; vgl. Gal. 5:19; Ef. 5:3; Kol. 3:5; 1 Kor. 6:16-20).

Het huwelijk is de vereniging van één man en één vrouw in verbondstrouw voor een heel leven. Het is Gods unieke gave om de eenheid tussen Christus en Zijn kerk te openbaren en om voor man en vrouw in het huwelijk het kader te bieden voor intieme gezamenlijkheid, het kanaal van seksuele uitdrukking volgens bijbelse maatstaven, en het middel tot voortplanting van het menselijk geslacht.

De Lutheran Church—Missouri Synod gelooft dat echtscheiding in strijd is met Gods oorspronkelijke ontwerp en bedoeling voor het huwelijk. Hoewel echtscheiding in bepaalde situaties naar de Schrift gerechtvaardigd kan zijn (overspel of verlating), verdient het altijd de voorkeur dat echtparen elkaar vergeven en toewerken naar herstel en versterking van hun huwelijk.

Het huwelijk is de vereniging van één man en één vrouw in een verbondstrouw voor een heel leven.

Wanneer een echtgenoot hoererij pleegt (dat wil zeggen zich schuldig maakt aan seksuele ontrouw), waardoor de eenheid van het huwelijk wordt verbroken, heeft de gekrenkte partij die zulke ontrouw ondergaat het recht, maar niet het gebod, om een wettelijke echtscheiding te verkrijgen en opnieuw te trouwen.

Zelfs de meest ruime opvatting van de bijbelse uitzonderingen die echtscheiding en hertrouwen toelaten zou veel, zo niet de meeste, echtscheidingen in onze kerken uitsluiten

Onze stelling is dat zowel Gods Woord als praktische overwegingen die zich voordoen afraden om er vrijwillig voor te kiezen een kind niet te verwekken in het huwelijk. Wij zullen deze stelling niet verdedigen op grond van de opvatting dat anticonceptie en gezinsplanning op zichzelf verkeerd zijn.

Dat wij ons verzetten tegen de verspreiding van middelen voor geboortebeperking aan minderjarigen zonder toestemming van de ouders of voogd.

De Lutheran Church—Missouri Synod gelooft dat abortus in strijd is met Gods Woord en ‘geen morele keuze is, behalve als een tragisch onvermijdelijk bijproduct van medische ingrepen die nodig zijn om de dood van een ander mens, namelijk de moeder, te voorkomen’ (1979 Res. 3-02A).

Wij moeten spreken namens het ongeboren leven en strijden voor de onschendbaarheid van alle menselijk leven vanaf de ontvangenis tot de natuurlijke dood.

De Lutheran Church—Missouri Synod moedigt orgaandonatie aan als een daad van christelijke liefde, maar deze keuze is geheel aan de persoon zelf en/of zijn of haar gezin, en mag geen reden zijn voor schuldgevoel of spijt, welke beslissing ook wordt genomen.

Orgaandonatie voor onderzoek of transplantatie is een zaak van persoonlijk geweten.

De Bijbel veroordeelt nergens het juiste en verantwoorde gebruik (de consumptie) van alcoholische dranken, en de Lutheran Church—Missouri Synod doet dat evenmin. De Schrift waarschuwt wel sterk en herhaaldelijk tegen het misbruik, het verkeerd gebruik of het overmatig gebruik van alcoholische dranken, en ook de LCMS heeft herhaaldelijk voor zulke gevaren gewaarschuwd.

Dat de afgevaardigden naar de Southern Baptist Convention, bijeen in Greensboro, North Carolina, 13-14 juni 2006, onze volledige afwijzing uitspreken van het vervaardigen, aanprijzen, verspreiden en gebruiken van alcoholische dranken

Van de burgerlijke aangelegenheden leren zij dat wettige burgerlijke ordeningen goede werken van God zijn en dat het christenen betaamt een burgerlijk ambt te bekleden, als rechter te zitten, zaken te beoordelen volgens de keizerlijke en andere bestaande wetten, rechtvaardige straffen op te leggen, aan rechtvaardige oorlogen deel te nemen, als soldaat te dienen, wettige overeenkomsten te sluiten, bezit te hebben, een eed af te leggen wanneer de overheid dat vereist, een vrouw te trouwen, ten huwelijk gegeven te worden.

BESLOTEN, dat de afgevaardigden naar de Southern Baptist Convention, bijeen in Indianapolis, Indiana, 11-12 juni 2024, de historische, christelijke beginselen van de traditie van de rechtvaardige oorlog bevestigen; en voorts BESLOTEN, dat een oorlog slechts om een rechtvaardige reden gevoerd mag worden, om de openbare orde, vrede en gerechtigheid te verdedigen, te rechtvaardigen en te herstellen wanneer zij zijn aangevallen;