Grapefruit staat niet in de Bijbel — het werd uitgevonden op Barbados



  • Grapefruit staat niet in de Bijbel en kan daar ook niet in staan. Het is een achttiende-eeuwse kruising van de zoete sinaasappel en de pomelo, die ontstond in het Caribisch gebied.
  • Geen enkele bijbelschrijver heeft ooit een grapefruit, een sinaasappel of een citroen gezien. Citrusvruchten bereikten het Middellandse Zeegebied pas laat.
  • Deuteronomium 8:8 somt de zeven soorten op die het land beschrijven: tarwe, gerst, wijnstokken, vijgen, granaatappels, olijfolie en honing.
  • De tappuach translated “apple” is probably an apricot or quince, and the fruit in Eden is never named — the apple arrived later, helped by the Latin pun on malum.
  • Fruit in de Schrift is het bewijs van wat een boom is (Matteüs 7:16), en Galaten 5:22-23 geeft één vrucht in negen delen in plaats van negen afzonderlijke vruchten.

Grapefruit staat niet in de Bijbel, en dat kan ook niet. Het bestond pas sinds de achttiende eeuw en het ontstond op Barbados.

Waar grapefruit eigenlijk vandaan komt

Het is een hybride — een kruising tussen de zoete sinaasappel en de pomelo — die ontstond in het Caribisch gebied en voor het eerst werd beschreven in de achttiende eeuw. De naam komt van de manier waarop de vrucht in trossen hangt, zoals druiven.

Citrusvruchten in het algemeen bereikten het Middellandse Zeegebied pas laat. De sukadecitroen, de enige citrusvrucht die bekend was in het oude Nabije Oosten, kwam uit het oosten en wordt nergens duidelijk geïdentificeerd in de Hebreeuwse Bijbel, hoewel het later belangrijk werd in de joodse feesttraditie.

Dus geen enkele bijbelschrijver heeft ooit een grapefruit, een sinaasappel of een citroen gezien.

De vrucht die wel in de Bijbel staat

Een land wordt beschreven door zijn opbrengst, en de lijst is nauwkeurig.

Een land met tarwe en gerst, wijnstokken en vijgenbomen, granaatappels, olijfolie en honing. (Deuteronomium 8:8)

Zeven dingen, en de joodse traditie behandelt ze sindsdien als een set. Het is wat een persoon daar destijds daadwerkelijk zou hebben gegeten.

Vijgen en druiven dragen het meeste gewicht. Het teken van vrede door het hele Oude Testament heen is huiselijk en wordt herhaald: ieder onder zijn eigen wijnstok en onder zijn eigen vijgenboom (Micha 4:4; 1 Koningen 4:25). Geen overwinning, geen rijkdom — buiten het eigen huis zitten onder bomen die men zelf heeft geplant.

De granaatappel is geborduurd rond de zoom van het gewaad van de priester en uitgehouwen op de zuilen van de tempel (Exodus 28:33; 1 Koningen 7:20). De olijf levert de olie voor de zalving en voor de lampen.

De appel die waarschijnlijk geen appel is

Het is de moeite waard om te weten, omdat het twee aannames tegelijk ontkracht.

Het Hebreeuwse tappuach, vertaald als appel, komt voor in het Hooglied en Spreuken. Appels groeien niet goed in dat klimaat, en veel geleerden denken dat de vrucht een abrikoos of een kweepeer is.

En de vrucht in Eden wordt helemaal niet bij naam genoemd. Genesis 3 spreekt over fruit, en niets anders. De appel kwam veel later in beeld, geholpen door het Latijnse woordgrapje over malum, wat zowel appel als kwaad betekent.

Waar fruit voor dient in de Schrift

Het is een test van de boom, en de test is altijd dezelfde.

Aan hun vruchten zult u hen herkennen. Plukt men soms druiven van doornstruiken of vijgen van distels? (Matteüs 7:16)

En de lijst die Paulus geeft, wat een enkele vrucht in negen delen is in plaats van negen afzonderlijke: liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtmoedigheid en zelfbeheersing (Galaten 5:22-23).

Vrucht kost tijd, kan niet worden afgedwongen en wordt door een plant voortgebracht in plaats van door de plant in elkaar gezet. Dat is de essentie van wat het beeld uitdrukt.

De vijgenboom die niet in het seizoen was

En de vreemdste passage over vruchten in de evangeliën, die de meeste mensen ongemakkelijk vinden.

Jezus, hongerig, komt bij een vijgenboom met bladeren en vindt er niets aan. Marcus voegt een opmerking toe die de boom lijkt te verdedigen: het was de tijd voor vijgen niet (Marcus 11:13). Hij vervloekt hem toch, en de discipelen zien de volgende ochtend dat hij verdord is.

De scène is verweven met de reiniging van de tempel, die Marcus tussen de vervloeking en het verdorren plaatst. Een boom vol bladeren die vruchten belooft maar er geen heeft, aan weerszijden van een gebouw vol activiteit dat leeg is van waarvoor het bedoeld was.

De opzet is het argument. Marcus geeft zelden uitleg, en hij doet dat hier ook niet.

Veelgestelde vragen

Worden grapefruits genoemd in de Bijbel?

Nee. De grapefruit is een achttiende-eeuwse hybride van de zoete sinaasappel en de pomelo, die ontstond in het Caribisch gebied.

Welke vruchten staan er in de Bijbel?

Voornamelijk vijgen, druiven, olijven, granaatappels en dadels. Deuteronomium 8:8 somt zeven soorten op die het land beschrijven.

Was de verboden vrucht een appel?

Genesis noemt hem nooit bij naam. De appel kwam later, geholpen door het Latijn malum, wat zowel appel als kwaad betekent.

Wat symboliseert vrucht in de Schrift?

Het bewijs van wat een boom is. “Aan hun vruchten zult u hen herkennen” (Matteüs 7:16), en Galaten 5:22-23 geeft één vrucht in negen delen.




Reacties

Een reactie plaatsen

Share to...