Rozen in de Bijbel: Wat ze betekenen, van de Roos van Saron tot de witte roos



  • De King James Version noemt de roos slechts twee keer, in Hooglied 2:1 en Jesaja 35:1, en de Hebreeuwse bloem in beide verzen, ḥăḇaṣṣeleṯ, was waarschijnlijk een krokus of een narcis.
  • De Griekse Septuaginta spreekt in die verzen slechts van “een bloem” en “de lelie”.
  • Katholieke Bijbels bevatten een paar rozen meer, in Ecclesiasticus (Sirach) en Wijsheid, waar het Griekse woord rhodon, is, het gewone woord voor een roos.
  • Cyprianus van Carthago, die in 258 ter dood werd gebracht, plaatste de martelaren tussen de rozen van de Kerk, en rode rozen kwamen te staan voor martelaren.
  • Het zegel van Maarten Luther, in gebruik sinds het begin van de jaren 1520 en uitgelegd in een brief uit 1530, plaatst een hart en een kruis in een witte roos om aan te tonen dat geloof “vreugde, troost en vrede” geeft.
  • Maria wordt de “Mystieke roos” genoemd in de Litanie van Loreto, goedgekeurd door paus Sixtus V in 1587, en de rozenkrans ontleent zijn naam aan het Latijnse rosarium, een krans of boeket van rozen.

The Bible gives the rose no set meaning; it mentions the flower only in passing. The King James Version names it twice, and even there the Hebrew flower was probably a crocus or a narcissus. The meanings Christians know came later: red roses for the martyrs, white for purity and joy, and the “Mystical rose” as a title of Mary. Still, those two verses hold something. One is a lover’s line, “I am the rose of Sharon” (Song of Solomon…

Continue reading with a subscription

Get unlimited access to all our premium content and exclusive features.

Enjoy unlimited access, cancel anytime.




Reacties

Een reactie plaatsen

Share to...