Vergelijk christelijke denominaties

De Drie-eenheid is Eén. Wij belijden niet drie goden, maar één God in drie personen, de ‘consubstantiële Drie-eenheid’.

Er is maar één levende en waarachtige God, eeuwig, zonder lichaam of delen, van oneindige macht, wijsheid en goedheid; de maker en onderhouder van alle dingen, zichtbare zowel als onzichtbare. En in de eenheid van dit Godheid zijn drie personen, van één wezen, macht en eeuwigheid: de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

Het is dus duidelijk dat in Gods hoogst wijze beschikking de heilige Overlevering, de heilige Schrift en het Leergezag van de Kerk zo met elkaar verbonden en samengevoegd zijn, dat de een niet zonder de anderen kan bestaan.

Hoewel wij de voorrang van de Schrift in de theologische overweging erkennen, spelen bij onze pogingen haar betekenis te begrijpen altijd traditie, ervaring en rede een rol. Net als de Schrift kunnen deze scheppende werktuigen van de Heilige Geest worden wanneer zij binnen de Kerk functioneren.

‘De christelijke bedeling, die het nieuwe en definitieve Verbond is, zal dus nooit voorbijgaan; en geen nieuwe openbare openbaring is te verwachten vóór de glorieuze verschijning van onze Heer Jezus Christus.’

De Heilige Schrift bevat alle dingen die tot de zaligheid nodig zijn; zodat wat daarin niet gelezen wordt, noch daardoor bewezen kan worden, van niemand mag worden geëist dat hij het als een geloofsartikel geloove, of het als vereist of noodzakelijk tot de zaligheid beschouwe.

De Kerk aanvaardt en vereert als geïnspireerd de 46 boeken van het Oude Testament en de 27 boeken van het Nieuwe.

Onder de naam van de Heilige Schrift verstaan wij die canonieke boeken van het Oude en het Nieuwe Testament aan wier gezag in de kerk nooit enige twijfel bestond.

God heeft de menselijke auteurs van de heilige boeken geïnspireerd. ‘Om de heilige boeken samen te stellen, koos God bepaalde mensen die Hij, terwijl Hij hen voor deze taak gebruikte, hun eigen vermogens en krachten ten volle liet benutten, zodat zij, hoewel Hij in hen en door hen handelde, als ware auteurs alles te boek stelden wat Hij geschreven wilde hebben, en niets meer.’

Wanneer wij ons verstand en onze harten openstellen voor het Woord van God door de woorden van mensen die door de Heilige Geest geïnspireerd zijn, wordt geloof geboren en gevoed, wordt ons inzicht verdiept en worden de mogelijkheden om de wereld te veranderen ons duidelijk.

Maar omdat het woord van God te allen tijde toegankelijk moet zijn, zorgt de Kerk met haar gezag en met moederlijke zorg ervoor dat passende en juiste vertalingen in de verschillende talen worden gemaakt, vooral van de oorspronkelijke teksten van de heilige boeken.

In de praktijk erkennen United Methodists de bruikbaarheid van een aantal vertalingen en versies als nuttig voor studie, onderwijs, memoriseren en andere doeleinden, aangezien elke vertaling of omschrijving van de oorspronkelijke talen en handschriften een iets ander licht werpt.

De geïnspireerde boeken leren de waarheid. ‘Aangezien dus alles wat de geïnspireerde auteurs of heilige schrijvers beweren, als door de Heilige Geest beweerd moet worden beschouwd, moeten wij belijden dat de boeken van de Schrift vast, getrouw en zonder dwaling die waarheid leren die God omwille van ons heil in de heilige Schriften opgetekend wilde zien.’

Wij geloven dat de Heilige Bijbel, Oude en Nieuwe Testament, het Woord van God openbaart voor zover het voor onze zaligheid nodig is. Hij moet door de Heilige Geest worden ontvangen als de ware regel en gids voor geloof en leven.

De evolutie in de natuur staat niet op gespannen voet met het begrip schepping, want de evolutie veronderstelt de schepping van wezens die evolueren.

Wij erkennen de waarde van wetenschap en rede bij het verschaffen van diepere inzichten in de oorsprong en werking van de kosmos.

De Latijnse traditie van de geloofsbelijdenis belijdt dat de Geest ‘uitgaat van de Vader en de Zoon (filioque)’.

De Heilige Geest, die uitgaat van de Vader en de Zoon, is van één wezen, majesteit en heerlijkheid met de Vader en de Zoon, waarachtig en eeuwig God.

De rechtvaardigmaking wordt geschonken in de doop, het sacrament van het geloof. Zij maakt ons gelijkvormig aan Gods gerechtigheid, die ons door de kracht van zijn barmhartigheid innerlijk rechtvaardig maakt.

Wij worden voor God alleen gerechtvaardigd om de verdienste van onze Heer en Heiland Jezus Christus, door het geloof, en niet om onze eigen werken of verdiensten. Dat wij alleen door het geloof gerechtvaardigd worden, is daarom een zeer heilzame leer, en vol van troost.

De doodzonde is een radicale mogelijkheid van de menselijke vrijheid, zoals de liefde zelf. Zij heeft het verlies van de liefde en de beroving van de heiligmakende genade tot gevolg, dat wil zeggen van de staat van genade.

Nadat wij de Heilige Geest hebben ontvangen, kunnen wij van de ontvangen genade afwijken en in zonde vallen, en door Gods genade weer opstaan en ons leven verbeteren.

Voor God zijn alle tijdstippen in hun onmiddellijkheid aanwezig. Wanneer Hij dus zijn eeuwige plan van ‘predestinatie’ vaststelt, neemt Hij daarin het vrije antwoord van elke mens op zijn genade op

Wij geloven dat redding Gods antwoord en aanbod van liefde is, en dat liefde mensen niet dwingt het aan te nemen. Wij geloven niet dat God sommigen voorbeschikt tot redding en anderen tot veroordeling.

Zij die buiten hun eigen schuld het Evangelie van Christus of zijn Kerk niet kennen, maar toch met een oprecht hart God zoeken en, door de genade bewogen, in hun daden zijn wil proberen te doen zoals zij die door de stem van hun geweten kennen – ook zij kunnen het eeuwig heil bereiken.

United Methodists erkennen dat God door Jezus Christus redding voor alle mensen beschikbaar heeft gemaakt. Dat betekent niet dat wij geloven dat alle mensen gered zullen worden.

Het verhaal van de val in Genesis 3 gebruikt een beeldspraak, maar bevestigt een oergebeurtenis, een daad die aan het begin van de geschiedenis van de mens heeft plaatsgevonden. De Openbaring geeft ons de zekerheid van het geloof dat heel de menselijke geschiedenis getekend is door de oorspronkelijke fout die onze eerste ouders vrijwillig hebben begaan.

De erfzonde bestaat niet in het navolgen van Adam (zoals de Pelagianen ijdel beweren), maar zij is het verderf van de natuur van ieder mens, die van nature voortgebracht wordt uit het nageslacht van Adam, waardoor de mens zeer ver is afgedwaald van de oorspronkelijke gerechtigheid en van nature tot het kwade geneigd is, en dat voortdurend.

De Kerk leert dat elke geestelijke ziel rechtstreeks door God wordt geschapen – zij wordt niet door de ouders ‘voortgebracht’ – en ook dat zij onsterfelijk is: zij vergaat niet wanneer zij bij de dood van het lichaam wordt gescheiden, en zij zal bij de eindopstanding weer met het lichaam worden verenigd.

De toestand van de mens na de val van Adam is zodanig dat hij zich niet kan bekeren en voorbereiden, door zijn eigen natuurlijke kracht en werken, tot geloof en het aanroepen van God; daarom hebben wij geen macht om goede werken te doen, die God aangenaam en welgevallig zijn, zonder de genade van God door Christus, die ons voorafgaat, opdat wij een goede wil hebben, en met ons meewerkt, wanneer wij die goede wil hebben.

De weg der volmaaktheid loopt via het Kruis. Er is geen heiligheid zonder verzaking en geestelijke strijd.

Volledige heiliging is een toestand van volmaakte liefde, gerechtigheid en ware heiligheid die elke wedergeboren gelovige kan verkrijgen door bevrijd te worden van de macht van de zonde, door God lief te hebben met heel het hart, de ziel, het verstand en alle kracht, en door zijn naaste lief te hebben als zichzelf. Door het geloof in Jezus Christus kan deze genadige gave in dit leven zowel geleidelijk als ogenblikkelijk worden ontvangen, en moet zij ernstig worden gezocht door ieder kind van God.

Omdat zij de fundamentele plichten van de mens tegenover God en zijn naaste uitdrukken, openbaren de Tien Geboden in hun oorspronkelijke inhoud zware verplichtingen. Zij zijn in wezen onveranderlijk, en zij verplichten altijd en overal.

Hoewel de wet die God door Mozes heeft gegeven, voor zover zij ceremoniën en riten betreft, christenen niet bindt, en de burgerlijke voorschriften ervan niet noodzakelijk in enige staat moeten worden aanvaard, is toch geen enkele christen, wie ook, vrij van de gehoorzaamheid aan de geboden die de zedelijke worden genoemd.

De doop wordt toegediend op de meest veelzeggende wijze door drievoudige onderdompeling in het doopwater. Van oudsher kan hij echter ook worden toegediend door het water driemaal over het hoofd van de dopeling uit te gieten.

In de United Methodist-traditie kan het doopwater worden toegediend door besprenkelen, begieten of onderdompelen. Hoe het ook wordt toegediend, het water moet royaal genoeg worden gebruikt om onze waardering voor zijn symbolische betekenissen te vergroten.

Het vormsel voltooit de doopgenade; het is het sacrament dat de Heilige Geest geeft om ons dieper te verankeren in de goddelijke kindschap, ons vaster in te lijven in Christus, onze band met de Kerk te versterken, ons nauwer te betrekken bij haar zending en ons te helpen het christelijk geloof te getuigen in woorden die vergezeld gaan van daden.

God schenkt aan gedoopte personen de aanwezigheid van de Heilige Geest, drukt hun een kenmerkend zegel op als de zijnen, en legt in hun harten het eerste deel van hun erfenis als zonen en dochters van God (2 Korinthe 1:21-22).

Wat de kinderen betreft die zonder de doop zijn gestorven, kan de Kerk niet anders dan hen aan Gods barmhartigheid toevertrouwen, zoals zij doet in haar uitvaartliturgie voor hen.

De Sacramenten zijn door Christus niet ingesteld om aangestaard of rondgedragen te worden, maar opdat wij ze naar behoren gebruiken. En alleen in hen die ze waardig ontvangen, hebben ze een heilzaam effect of werking; maar zij die ze onwaardig ontvangen, halen zich een oordeel op de hals, zoals de heilige Paulus zegt.

In het allerheiligste sacrament van de eucharistie ‘zijn het lichaam en het bloed, samen met de ziel en de goddelijkheid, van onze Heer Jezus Christus en dus de gehele Christus waarlijk, werkelijk en wezenlijk aanwezig.’

Het lichaam van Christus wordt in het Avondmaal gegeven, genomen en gegeten, alleen op hemelse en geestelijke wijze. En het middel waardoor het lichaam van Christus in het Avondmaal wordt ontvangen en gegeten, is het geloof.

Omdat katholieken geloven dat de viering van de eucharistie een teken is van de werkelijkheid van de eenheid van geloof, leven en eredienst, worden leden van die kerken waarmee wij nog niet volledig verenigd zijn gewoonlijk niet tot de heilige communie toegelaten.

Zoals wij zeggen in onze Uitnodiging tot de Tafel: ‘Christus onze Heer nodigt aan zijn tafel allen uit die Hem liefhebben, die hun zonde oprecht berouwen en ernaar streven in vrede met elkaar te leven.’ Als u kunt zeggen dat u deze drie dingen doet of hebt gedaan, bent u welkom om te ontvangen. Bovendien zijn alle gedoopte christenen, van elke leeftijd (ook zuigelingen) en van elke christelijke kerkgemeenschap welkom aan de tafel des Heren.

Volgens de oude traditie van de Latijnse Kerk gebruikt de priester ongedesemd brood bij de eucharistieviering telkens wanneer hij die opdraagt.

Voorgangers van de United Methodist Church waren sterk betrokken bij de matigheidsbeweging. Druivensap werd oorspronkelijk uitgevonden door Thomas Welch, een methodist, zodat methodisten en anderen geen wijn hoefden te gebruiken bij het avondmaal. Tegenwoordig bevelen United Methodists onthouding nog steeds aan, maar eisen die niet, en ze mogen druivensap blijven gebruiken bij het avondmaal uit pastorale zorg voor mensen die problemen met alcohol kunnen hebben.

Christus heeft de sacramenten van de nieuwe wet ingesteld. Er zijn er zeven: de doop, het vormsel (of chrismatie), de eucharistie, de boete, de ziekenzalving, de wijding en het huwelijk.

Er zijn twee Sacramenten door Christus onze Heer in het Evangelie ingesteld, te weten de Doop en het Avondmaal des Heren.

De paus, bisschop van Rome en opvolger van Petrus, ‘is het blijvende en zichtbare beginsel en fundament van de eenheid van zowel de bisschoppen als van de hele schare der gelovigen.’

Predikanten worden benoemd door de bisschop, die bevoegd is alle benoemingen te doen en vast te stellen in het bisschoppelijk gebied waarvan de jaarlijkse conferentie deel uitmaakt.

‘Alleen een gedoopte man (vir) ontvangt geldig de heilige wijding.’ De Heer Jezus koos mannen (viri) om het college van de twaalf apostelen te vormen, en de apostelen deden hetzelfde toen zij medewerkers kozen om hen in hun bediening op te volgen.

De dienaren van Christus worden door Gods wet niet geboden het celibaat te beloven, noch zich van het huwelijk te onthouden; daarom is het hun, evenals alle andere christenen, geoorloofd naar eigen oordeel te trouwen, zoals zij zullen oordelen dat dit het best tot godzaligheid dient.

Opdat dus elke twijfel wordt weggenomen over een zaak van groot belang, een zaak die tot de goddelijke inrichting van de Kerk zelf behoort, verklaar ik krachtens mijn taak om de broeders te sterken (vgl. Lc 22,32) dat de Kerk geen enkele bevoegdheid heeft om aan vrouwen de priesterwijding te verlenen en dat dit oordeel door alle gelovigen van de Kerk definitief moet worden gehouden.

Hoewel vrouwen in de methodistische traditie al aan het eind van de negentiende eeuw werden gewijd, was het de stemming van de Algemene Conferentie op 4 mei 1956 voor volledige predikantsrechten die het gezicht van het gewijde predikantschap voorgoed veranderde. De United Methodist Church blijft haar geloof in de volledige gelijkwaardigheid van vrouwen en het belang van vrouwen in besluitvormende en leidinggevende functies op alle niveaus van de kerk uitspreken.

Volgens het gebod van de Kerk is ‘iedere gelovige, nadat hij de jaren des onderscheids heeft bereikt, gehouden getrouw zijn zware zonden ten minste eenmaal per jaar te biechten.’

United Methodists begrijpen dat Jezus onze Hogepriester is (Hebreeën 3:1) en dat onze belijdenissen rechtstreeks aan God worden afgelegd door Jezus Christus, zonder dat er een bijkomende middelaar nodig is (1 Timotheüs 2:5-6).

De zondag wordt uitdrukkelijk onderscheiden van de sabbat, die hij elke week chronologisch volgt; voor christenen vervangt de viering ervan de viering van de sabbat.

Wij geloven dat de dag des Heren goddelijk is verordend voor persoonlijke en openbare eredienst, voor rust van onnodig werk, en dat hij gewijd moet zijn aan geestelijke groei, christelijke gemeenschap en dienstbetoon. Hij is een gedachtenis aan de opstanding van onze Heer en een zinnebeeld van onze eeuwige rust.

De Kerk erkent het gregoriaans als bijzonder geschikt voor de Romeinse liturgie: daarom moet het, onder overigens gelijke omstandigheden, in de liturgische diensten de eerste plaats innemen. Maar andere soorten gewijde muziek, vooral de polyfonie, zijn in geen geval uitgesloten van liturgische vieringen, mits zij overeenstemmen met de geest van de liturgische handeling, zoals bepaald in art. 30.

Het zingen van gezangen is altijd een belangrijk onderdeel van de methodistische traditie geweest. Charles Wesley schreef zeer veel gezangen die de theologie van de Wesleyaanse beweging weerspiegelden.

De christelijke vereering van beelden is niet in strijd met het eerste gebod, dat de afgoden verbiedt. Immers, ‘de eer die aan een beeld wordt bewezen, gaat over op het oorspronkelijke’, en ‘wie een beeld vereert, vereert de persoon die erin is afgebeeld’.

De Roomse leer aangaande het vagevuur, de aflaat, de vereringen en aanbidding, zowel van beelden als van relikwieën, en ook de aanroeping van heiligen, is een dwaze zaak, ijdel verzonnen, en op geen enkele bevestiging van de Schrift gegrond, maar strijdig met het Woord van God.

Er zijn bovendien bijzondere genaden, ook charisma’s genoemd naar de Griekse term die Sint Paulus gebruikt en die ‘gunst’, ‘ongevraagde gave’, ‘weldaad’ betekent. Wat hun aard ook is – soms is die buitengewoon, zoals de gave van wonderen of van tongen – charisma’s zijn gericht op de heiligmakende genade en bedoeld voor het algemeen welzijn van de Kerk.

Wanneer er in tongen wordt gesproken, probeer dan te begrijpen wat het betekent voor degene die spreekt in zijn of haar persoonlijke gebedsleven en wat het betekent wanneer het wordt gebruikt voor voorbede, vooral in de gezamenlijke eredienst.

Charisma’s moeten met dankbaarheid worden aanvaard door degene die ze ontvangt en ook door alle leden van de Kerk. Ze zijn een wonderbaar rijke genade voor de apostolische levenskracht en voor de heiligheid van het hele Lichaam van Christus, op voorwaarde dat het werkelijk echte gaven van de Heilige Geest zijn en dat ze worden gebruikt in volledige overeenstemming met de echte ingevingen van dezelfde Geest, dat wil zeggen in overeenstemming met de liefde, de ware maatstaf van alle charisma’s.

Wij geloven dat de kerk moet bidden om een gevoeligheid om zich bewust te zijn van openbaringen van de Heilige Geest in onze wereld van vandaag en daarop te antwoorden.

Het exorcisme is gericht op de verdrijving van demonen of op de bevrijding van demonische bezetenheid door het geestelijk gezag dat Jezus aan zijn Kerk heeft toevertrouwd. Ziekte, vooral psychische ziekte, is een heel andere zaak; deze te behandelen is de zorg van de medische wetenschap.

Zorgvuldige bestudering van Wesley’s geschriften toont duidelijk aan dat geestelijke gaven, waaronder genezing en bevrijding van door demonen bezetenen, duidelijk tot uiting kwamen in zijn bediening en in die van zijn medewerkers.

Het is niet nodig dat riten en ceremoniën overal dezelfde zijn, of precies gelijk; want zij zijn altijd verschillend geweest en kunnen worden gewijzigd naar de verscheidenheid van landen, tijden en zeden van de mensen, mits niets wordt verordend tegen Gods Woord.

In feite was Hij die zij als mens door de Heilige Geest ontving, die waarlijk haar Zoon werd naar het vlees, niemand anders dan de eeuwige Zoon van de Vader, de tweede persoon van de Heilige Drie-eenheid. Daarom belijdt de Kerk dat Maria waarlijk ‘Moeder van God’ is (Theotokos).

Wij geloven in Jezus Christus, waarachtig God en waarachtig mens, in wie de goddelijke en de menselijke natuur volkomen en onafscheidelijk verenigd zijn. Hij is het eeuwige Woord dat vlees geworden is, de enige Zoon van de Vader, geboren uit de maagd Maria door de kracht van de Heilige Geest.

De allerzaligste Maagd Maria is, vanaf het eerste ogenblik van haar ontvangenis, door een bijzondere genade en voorrecht van de almachtige God en met het oog op de verdiensten van Jezus Christus, de Heiland van het menselijk geslacht, vrijgehouden van elke smet van de erfzonde.

In het gebed is de pelgrimerende Kerk verbonden met die van de heiligen, wier voorspraak zij inroept.

De Roomse leer aangaande het vagevuur, de aflaat, de vereringen en aanbidding, zowel van beelden als van relikwieën, en ook de aanroeping van heiligen, is een dwaze zaak, ijdel verzonnen, en op geen enkele bevestiging van de Schrift gegrond, maar strijdig met het Woord van God.

Het Nieuwe Testament spreekt over het oordeel in de eerste plaats in zijn aspect van de laatste ontmoeting met Christus bij zijn wederkomst, maar bevestigt ook herhaaldelijk dat ieder onmiddellijk na de dood zal worden beloond naar zijn werken en geloof.

Hoewel wij misschien een duidelijk antwoord willen, geven United Methodists dat niet in onze leerstellige verklaringen. Dit komt doordat de Schrift zelf geen enkele duidelijke leer biedt over wat er met de doden gebeurt tussen hun dood en de opstanding en het oordeel op de Laatste Dag.

Allen die sterven in Gods genade en vriendschap, maar nog onvolkomen gelouterd zijn, zijn weliswaar van hun eeuwig heil verzekerd; maar na de dood ondergaan zij een loutering, om de heiligheid te bereiken die nodig is om in te gaan in de vreugde van de hemel.

De Roomse leer aangaande het vagevuur, de aflaat, de vereringen en aanbidding, zowel van beelden als van relikwieën, en ook de aanroeping van heiligen, is een dwaze zaak, ijdel verzonnen, en op geen enkele bevestiging van de Schrift gegrond, maar strijdig met het Woord van God.

De leer van de Kerk bevestigt het bestaan van de hel en haar eeuwigheid. Onmiddellijk na de dood dalen de zielen van hen die in staat van doodzonde sterven af naar de hel, waar zij de straffen van de hel ondergaan, ‘het eeuwige vuur’. De voornaamste straf van de hel is de eeuwige scheiding van God, in wie alleen de mens het leven en het geluk kan bezitten waarvoor hij geschapen is en waarnaar hij verlangt.

Wij geloven dat alle mensen onder het rechtvaardige oordeel van Jezus Christus staan, zowel nu als op de laatste dag. Wij geloven in de opstanding der doden; de rechtvaardigen tot het eeuwige leven en de goddelozen tot eindeloze veroordeling.

Sinds de hemelvaart is de komst van Christus in heerlijkheid nabij, ook al ‘is het niet aan u om tijden of gelegenheden te kennen die de Vader door zijn eigen gezag heeft vastgesteld’. Deze eschatologische komst kan zich elk ogenblik voltrekken, ook al worden zowel zij als de laatste beproeving die haar zal voorafgaan ‘uitgesteld’.

U zult in de leerstellige grondslagen van de United Methodist Church geen enkele leer vinden over de Opname en de daarmee verband houdende opvattingen over een ‘Grote Verdrukking’ die allen die gedurende enige tijd ‘achterblijven’ zal treffen vóór het ‘Oordeel voor de Grote Witte Troon’ en/of ‘het Duizendjarig Rijk’.

Vóór de wederkomst van Christus moet de Kerk door een laatste beproeving heen die het geloof van vele gelovigen zal doen wankelen. De vervolging die haar pelgrimstocht op aarde vergezelt, zal het ‘mysterie van de boosheid’ onthullen in de vorm van een religieuze misleiding die de mensen een schijnoplossing voor hun problemen biedt tegen de prijs van afval van de waarheid.

Spreken over een ‘opname’ of een ‘Grote Verdrukking’ die over de niet ‘opgenomenen’ komt, vinden wij niet in onze leerstellige grondslagen. Dit zijn producten van speculaties van latere generaties in andere protestantse kerkgemeenschappen, geen onderdeel van onze leer als United Methodists.

De misleiding van de Antichrist begint al gestalte te krijgen in de wereld telkens wanneer men beweert binnen de geschiedenis die messiaanse hoop te verwezenlijken die slechts voorbij de geschiedenis door het eschatologische oordeel kan worden verwezenlijkt. De Kerk heeft zelfs gewijzigde vormen van deze vervalsing van het komende rijk onder de naam chiliasme verworpen, vooral de ‘intrinsiek perverse’ politieke vorm van een wereldlijk messianisme.

Christus is waarlijk uit de doden opgestaan en heeft zijn lichaam weer aangenomen, met alles wat tot de volkomenheid van de menselijke natuur behoort, waarmee Hij ten hemel is opgevaren en daar zit totdat Hij wederkomt om alle mensen te oordelen op de laatste dag.

Men treedt in het Volk van God binnen door het geloof en de doop. ‘Alle mensen zijn geroepen om tot het nieuwe Volk van God te behoren’ (LG 13), opdat de mensen in Christus ‘één familie en één Volk van God zouden vormen’ (AG 1).

U zult in de leerstellige grondslagen van de United Methodist Church geen enkele leer vinden over de Opname en de daarmee verband houdende opvattingen over een ‘Grote Verdrukking’ die allen die gedurende enige tijd ‘achterblijven’ zal treffen vóór het ‘Oordeel voor de Grote Witte Troon’ en/of ‘het Duizendjarig Rijk’.

Een huwelijk dat ratum et consummatum is, kan door geen enkele menselijke macht worden ontbonden en om geen enkele reden, behalve de dood.

Binnen de kerk erkennen wij het huwelijk als een heilig, levenslang verbond dat twee gelovige mensen, een volwassen man en vrouw van instemmende leeftijd, of twee volwassen personen van instemmende leeftijd met elkaar verenigt.

Ontucht is de lichamelijke vereniging van een ongehuwde man en een ongehuwde vrouw. Zij is in ernstige mate in strijd met de waardigheid van de personen en van de menselijke seksualiteit, die van nature gericht is op het welzijn van de echtgenoten en op het voortbrengen en opvoeden van kinderen.

Wij erkennen menselijke seksualiteit als een heilige gave en erkennen dat seksuele intimiteit bijdraagt aan het bevorderen van het emotionele, geestelijke en lichamelijke welzijn van mensen en aan het koesteren van gezonde seksuele relaties die gegrond zijn in liefde, zorg en respect.

De echtscheiding is een zware overtreding van de natuurwet. Zij pretendeert het contract te verbreken waarmee de echtgenoten vrijwillig hebben ingestemd om tot de dood met elkaar te leven. De echtscheiding doet afbreuk aan het verbond van het heil, waarvan het sacramentele huwelijk het teken is.

Wij erkennen dat echtscheiding een betreurenswaardig maar noodzakelijk alternatief kan worden wanneer huwelijksrelaties onherstelbaar onder spanning staan of destructief worden, of wanneer echtgenoten onherroepelijk van elkaar vervreemd raken.

De Kerk houdt vast dat een nieuwe verbintenis niet als geldig kan worden erkend, indien het eerste huwelijk geldig was. Wanneer de gescheidenen burgerlijk hertrouwd zijn, bevinden zij zich in een situatie die objectief strijdig is met Gods wet.

Wij dringen er bij predikanten en gemeenten op aan bedieningen en programma’s aan te bieden die gescheiden mensen steunen bij het overwinnen van de sociale en religieuze stigma’s waarmee zij maar al te vaak te maken krijgen. Echtscheiding sluit hertrouwen niet uit.

De regeling van de geboorten is een van de aspecten van verantwoord vader- en moederschap. Wettige bedoelingen van de echtgenoten rechtvaardigen niet het gebruik van moreel ontoelaatbare middelen (bijvoorbeeld rechtstreekse sterilisatie of anticonceptie).

Wij steunen het aanbieden van uitgebreide, op de leeftijd afgestemde voorlichting over seksuele gezondheid, evenals toegang tot consequente, doeltreffende en betaalbare anticonceptie.

Sinds de eerste eeuw heeft de Kerk het morele kwaad van iedere opzettelijke abortus bevestigd. Deze leer is niet veranderd en blijft onveranderlijk.

Wij erkennen dat deze en andere tragische conflicten van leven met leven beslissingen kunnen rechtvaardigen om het leven van een foetus te beëindigen. In deze beperkte omstandigheden steunen wij de wettelijke mogelijkheid van abortus en dringen erop aan dat zulke ingrepen worden uitgevoerd door getrainde medische zorgverleners in schone en veilige omgevingen.

Na de apostolische tijd achtte de Kerk zich niet verplicht hiervan een grondslag te maken voor het opstellen van nauwkeurige regels voor de slager en de keuken, en nog minder in onze tijd een bloedtransfusie te verbieden.

Wij steunen orgaandonatie krachtig als uitdrukking van Christus’ vermaning om zijn naaste lief te hebben.

De deugd van de matigheid brengt ons ertoe elke vorm van buitensporigheid te vermijden: het misbruik van voedsel, alcohol, tabak of geneesmiddelen. Zij die door dronkenschap of snelheidsliefde hun eigen veiligheid en die van anderen op de weg, ter zee of in de lucht in gevaar brengen, laden grote schuld op zich.

Met betrekking tot het gebruik van alcohol erkennen wij het historische standpunt van de United Methodist Church over onthouding als bescherming tegen geestelijke, lichamelijke en spirituele schade door overmatig drinken. Daarom dringen wij er bij hen die ervoor kiezen alcoholische dranken, waaronder wijn en bier, te gebruiken op aan dit verstandig en met mate te doen.

Zij die gezworen hebben hun land in de strijdkrachten te dienen, zijn dienaren van de veiligheid en de vrijheid van de volken. Als zij hun plicht eervol vervullen, dragen zij waarlijk bij tot het algemeen welzijn van de natie en tot het handhaven van de vrede.

Wij dringen er bij alle United Methodists op aan hun eigen geweten te onderzoeken en ernstig Gods leiding te zoeken wanneer het gaat om militaire dienst. Wij eren en steunen hen die uit persoonlijke overtuiging voor militaire dienst kiezen en dringen erop aan dat zij hun plichten vervullen in overeenstemming met de beginselen van het christelijk geloof en met de wetten van de Verdragen van Genève.